8.3.2008
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 64/25
Προσφυγή της 21ης Δεκεμβρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
(Υπόθεση C-568/07)
(2008/C 64/37)
Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Γ. Ζαββός και. E. Traversa)
Καθής: Ελληνική Δημοκρατία
Αιτήματα
—
Να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη έχοντας λάβει τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της απόφασης που εξέδωσε το Δικαστήριο στις 21 Απριλίου 2005 στην υπόθεση C-140/03 η Ελληνική Δημοκρατία δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 43 ΕΚ και 48 ΕΚ.
—
Να διατάξει την Ελληνική Δημοκρατία να καταβάλει στην Επιτροπή μια προτεινόμενη χρηματική ποινή ύψους 70 956 ευρώ ανά μέρα καθυστέρησης στην εκτέλεση της απόφασης που εκδόθηκε στην υπόθεση C-140/03 από την ημέρα που θα εκδοθεί η απόφαση στην παρούσα υπόθεση μέχρι την ημέρα που θα έχει εκτελεστεί η απόφαση που εκδόθηκε στη υπόθεση C-140/03.
—
Να διατάξει την Ελληνική Δημοκρατία να καταβάλει στη Επιτροπή ένα κατ' αποκοπή ποσό, το ύψος του οποίου προκύπτει από τον πολλαπλασιασμό ενός ημερήσιου ποσού επί τον αριθμό των ημερών εξακολούθησης της παράβασης από την ήμερα έκδοσης της απόφασης στην υπόθεση C-140/03 έως την ημερομηνία πού θα εκδοθεί η απόφαση στην παρούσα υπόθεση.
—
να καταδικάσει Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
1.
Η απόφαση που εξέδωσε το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 21 Απριλίου 2005 στην υπόθεση C-140/03 Επιτροπή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας σχετικά με τους περιορισμούς όσον αφορά το άνοιγμα και τη λειτουργία καταστημάτων οπτικών ειδών κατά παράβαση των άρθρων 43 και 48 της συνθήκης ΕΚ προβλέπει τα εξής:
«1.
Θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ τον νόμο 971/79 περί ασκήσεως του επαγγέλματος του οπτικού και καταστημάτων οπτικών ειδών, που δεν επιτρέπει σε διπλωματούχο οπτικό ως φυσικό πρόσωπο να εκμεταλλεύεται περισσότερα του ενός καταστήματα οπτικών ειδών, η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 43 ΕΚ.
2.
Θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ τον νόμο 971/79 και τον νόμο 2646/98 για τον εκσυγχρονισμό και την οργάνωση του Συστήματος Κοινωνικής Φροντίδας και άλλες διατάξεις, σύμφωνα με τους οποίους η δυνατότητα ενός νομικού προσώπου να ιδρύσει κατάστημα οπτικών ειδών στην Ελλάδα υπόκειται στους εξής όρους:
—
η άδεια ιδρύσεως και εκμεταλλεύσεως του καταστήματος οπτικών ειδών να έχει χορηγηθεί στο όνομα ενός αναγνωρισμένου οπτικού/φυσικού προσώπου, το άτομο που κατέχει την άδεια εκμεταλλεύσεως του καταστήματος να συμμετέχει με ποσοστό τουλάχιστον 50 % στο εταιρικό κεφάλαιο καθώς και στα κέρδη και τις ζημίες της εταιρίας, η εταιρία να έχει τη μορφή ομόρρυθμης ή ετερόρρυθμης εταιρίας, και
—
ο εν λόγω οπτικός να συμμετέχει το πολύ σε μία ακόμη εταιρία ιδιοκτήτρια καταστήματος οπτικών ειδών, με την προϋπόθεση ότι η άδεια ιδρύσεως και εκμεταλλεύσεως του καταστήματος οπτικών ειδών είναι στο όνομα άλλου αδειούχου οπτικού,
η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 43 ΕΚ και 48 ΕΚ.
3.
Καταδικάζει την ελληνική Δημοκρατίας στα δικαστικά έξοδα»
2.
Το άρθρο 228 της συνθήκης ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας προβλέπει ότι εάν το Δικαστήριο διαπιστώσει ότι κάποιο κράτος μέλος έχει παραβεί υποχρέωση του που απορρέει από την εν λόγω συνθήκη, το κράτος αυτό οφείλει να λάβει τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου.
3.
Με την επιστολή της τής 9 Ιουνίου 2005 η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζήτησε από την ελληνική κυβέρνηση να λάβει μέτρα για την εκτέλεση της προαναφερόμενης απόφασης του Δικαστηρίου. Με την επιστολή της υπενθύμισε επίσης ότι ο νόμος αριθ. 3204/2003 δεν μπορεί να αποτελέσει επαρκή απάντηση στην απόφαση του Δικαστηρίου, τουλάχιστον ως προς τη δεύτερη αιτίαση, δεδομένου ότι στο πλαίσιο αυτού του νόμου το δικαίωμα ίδρυσης και εκμετάλλευσης καταστήματος οπτικών ειδών εξακολουθεί να ανήκει σε μεγάλο βαθμό στους οπτικούς.
4.
Η Ελληνική κυβέρνηση απάντησε με επιστολή της στις 11.8.2005. αναφέρεται ότι τροποποιήθηκαν πολλές διατάξεις του νόμου 971/1979 και καταργήθηκε η παράγραφος 4 του άρθρου 27 του νόμου 2646/1998. Ειδικότερα, η νέα παράγραφος 6 του άρθρου 6 του νόμου 971/1979 δίνει τη δυνατότητα εκμετάλλευσης περισσοτέρων του ενός καταστημάτων σε φυσικά πρόσωπα που κατέχουν άδεια ασκήσεως επαγγέλματος καθώς και σε εταιρίες με την προϋπόθεση ότι η διεύθυνση του καταστήματος ανατίθεται σε οπτικό που διαθέτει σχετική άδεια ασκήσεως επαγγέλματος.
5.
Η νέα παράγραφος 1 του άρθρου 7 του νόμου 971/1979 δίνει τη δυνατότητα ίδρυσης καταστημάτων οπτικών ειδών σε εταιρίες με οποιαδήποτε νομική μορφή υπό την προϋπόθεση ότι: 1) όσον αφορά τις προσωπικές εταιρίες η πλειοψηφία των εταίρων και ο διαχειριστής ή η πλειοψηφία των διαχειριστών θα είναι οπτικοί που κατέχουν άδεια ασκήσεως αυτού του επαγγέλματος· 2) όσον αφορά τις ΕΠΕ περισσότεροι από τους μισούς εταίρους που εκπροσωπούν περισσότερο από το μισό του εταιρικού κεφαλαίου θα είναι οπτικοί που κατέχουν άδεια ασκήσεως επαγγέλματος· 3) όσον αφορά τις ΑΕ το 51 % τουλάχιστον του μετοχικού κεφαλαίου θα ανήκει σε οπτικούς, πολίτες χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι οποίοι έχουν τα προσόντα που προβλέπονται από τις διατάξεις του νόμου 971/1979 και των ΠΔ 231/1998 και 165/2000 όπως τροποποιήθηκε με το ΠΔ 373/2001.
6.
Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η νέα παράγραφος 1 του άρθρου 7 του νόμου 971/1979 δεν αποτελεί επαρκή απάντηση στη δεύτερη αιτίαση. Πράγματι με το άρθρο αυτό διατηρείται η απαίτηση να ανήκουν τα καταστήματα οπτικών ειδών σε αδειούχους οπτικούς, εφόσον αυτοί πρέπει είτε να αποτελούν την πλειοψηφία των εταίρων είτε να κατέχουν την πλειοψηφία του εταιρικού κεφαλαίου.
7.
Συνεπώς, υπάρχει πάντα ένας περιορισμός στην ελευθερία εγκατάστασης των εταιριών άλλων κρατών μελών στην Ελλάδα, εφόσον δεν μπορούν σε καμιά περίπτωση να έχουν υπό την πλήρη ιδιοκτησία τους ένα κατάστημα οπτικών ειδών. Ο περιορισμός αυτός δεν δικαιολογείται από την ανάγκη εξασφάλισης υψηλού επιπέδου προστασίας της δημόσιας υγείας. Όπως αναφέρεται στην απόφαση C-140/03 της 21.4.2005 το Δικαστήριο, ο στόχος αυτός «μπορεί να επιτευχθεί με μέτρα που να περιορίζουν σε μικρότερο βαθμό την ελευθερία εγκαταστάσεως τόσο των φυσικών όσο και των νομικών προσώπων, με το να απαιτείται π.χ. η παρουσία αδειούχων οπτικών ως μισθωτών ή ως εταίρων σε κάθε κατάστημα οπτικών ειδών, με τη θέσπιση κανόνων για την αστική ευθύνη από πταίσμα τρίτου καθώς και με τη θέσπιση κανόνων που να διασφαλίζουν την επαγγελματική ευθύνη» . (σκέψη 35)
8.
Συνεπώς η Επιτροπή κρίνει ότι με τη νέα παράγραφο 1 του άρθρου 7 του νόμου 971/1979 η Ελληνική Δημοκρατία συνεχίζει να παραβαίνει τις υποχρεώσεις της που προκύπτουν από τα άρθρα 43 και 48 της συνθήκης ΕΚ. Κατά συνέπεια οι διατάξεις που θέσπισε η Ελληνική Δημοκρατία δεν συνιστούν παρά μερική μόνο εκτέλεση της αναφερόμενης στο σημείο 1 απόφασης του Δικαστηρίου.
9.
Με βάση τα προαναφερόμενα η Επιτροπή διαπιστώνει ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει λάβει ακόμη όλα τα μέτρα που απαιτούνται για την εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου της 21.4.2005 στην υπόθεση C-140/03, Επιτροπή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας, που αφορά τους περιορισμούς σχετικά με την ίδρυση και την εκμετάλλευση καταστημάτων οπτικών ειδών κατά παράβαση των άρθρων 43 και 48 της συνθήκης ΕΚ.
Full & Egal Universal Law Academy