Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 5ης Μαΐου 2008 – Hospital Consulting κ.λπ. κατά Esaote κ.λπ.
(Υπόθεση C‑386/07)
«Κανονισμός Διαδικασίας – Άρθρα 92, παράγραφος 1, και 104, παράγραφος 3 – Κοινοτικοί κανόνες ανταγωνισμού – Εθνικά συστήματα καθορισμού αμοιβών δικηγόρων – Καθορισμός κατώτατων αμοιβών – Εν μέρει απαράδεκτο – Ερωτήματα των οποίων η απάντηση προκύπτει από τη νομολογία του Δικαστηρίου»
1. Ανταγωνισμός – Κοινοτικοί κανόνες – Υποχρεώσεις των κρατών μελών – Ρύθμιση που έχει ως σκοπό να ενισχύσει τα αποτελέσματα προϋφισταμένων συμπράξεων – Έννοια (Άρθρα 10 ΕΚ, 81 ΕΚ και 82 ΕΚ) (βλ. σκέψεις 18-27, διατακτ. 1)
2. Προδικαστικά ερωτήματα – Παραδεκτό – Ερωτήματα υποβαλλόμενα χωρίς επαρκείς διευκρινίσεις ως προς το πραγματικό και νομοθετικό πλαίσιο της υποθέσεως – Ερωτήματα το πλαίσιο υποβολής των οποίων αποκλείει την παροχή λυσιτελούς απαντήσεως – Προδήλως απαράδεκτο (Άρθρο 234 ΕΚ) (βλ. σκέψεις 29-35, διατακτ. 2)
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως – Consiglio di Stato – Ερμηνεία των άρθρων 10 και 81, παράγραφος 1, ΕΚ και της οδηγίας 98/5/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διευκόλυνση της μόνιμης ασκήσεως του δικηγορικού επαγγέλματος σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο στο οποίο αποκτήθηκε ο επαγγελματικός τίτλος (ΕΕ L 77, σ. 36) – Καθορισμός εκ μέρους εθνικού επαγγελματικού συλλόγου υποχρεωτικών καταλόγων αμοιβών για τις παρεχόμενες από δικηγόρους υπηρεσίες εξαρτωμένων από υπουργική έγκριση – Εθνική κανονιστική ρύθμιση απαγορεύουσα στους δικαστές να παρεκκλίνουν από τις καθορισμένες κατώτατες αμοιβές στο πλαίσιο δικαστικών αποφάσεων περί εκκαθαρίσεως των εξόδων
Διατακτικό
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
1)
Τα άρθρα 10 ΕΚ και 81 ΕΚ δεν απαγορεύουν εθνική νομοθεσία που δεν επιτρέπει καταρχήν παρεκκλίσεις από τις κατώτατες αμοιβές που εγκρίνονται με υπουργική απόφαση, βάσει σχεδίου επαγγελματικού συλλόγου δικηγόρων όπως το Consiglio nazionale forense, ούτε επιτρέπει στον δικαστή να παρεκκλίνει από τις εν λόγω κατώτατες αμοιβές οσάκις αποφαίνεται ως προς το ύψος των δικαστικών εξόδων τα οποία ο ηττηθείς διάδικος οφείλει να αποδώσει στον αντίδικό του.
2)
Το τρίτο ερώτημα που υπέβαλε το Consiglio di Stato, με απόφαση της 13ης Ιανουαρίου 2006, είναι προδήλως απαράδεκτο.
Full & Egal Universal Law Academy