26.5.2007
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 117/22
Προσφυγή της 12ης Μαρτίου 2007 — Hamdi κατά Συμβουλίου
(Υπόθεση T-75/07)
(2007/C 117/35)
Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
Διάδικοι
Προσφεύγων: Ahmed Hamdi (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: M.J.G. Uiterwaal, advocaat)
Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
Αιτήματα του προσφεύγοντος
Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
—
να αναγνωρίσει ότι στην περίπτωση του προσφεύγοντος η κοινή θέση 2002/402/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ 2001, L 344, σ. 93) κακώς αποτέλεσε νομική βάση του κανονισμού 2001/2580/ΕΚ (ΕΕ 2001, L 344, σ. 70), οπότε ο κανονισμός αυτός δεν είναι δεσμευτικός έναντι του προσφεύγοντος·
—
επικουρικά, να αναγνωρίσει ότι ο κανονισμός αυτός δεν έχει εφαρμογή επί του προσφεύγοντος·
—
επικουρικότερα, να ακυρώσει την απόφαση 2006/1008/ΕΚ της 21ης Δεκεμβρίου 2006 (ΕΕ L 379, σ 123)·
—
να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Ο προσφεύγων καταδικάστηκε σε στερητική της ελευθερίας ποινή, καθόσον εθνικό δικαστήριο θεώρησε αποδεδειγμένο ότι ο προσφεύγων ανήκε σε τρομοκρατική οργάνωση, το Hofstadgroep. Ο προσφεύγων έχει υποβάλει αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως αυτής.
Με την απόφαση 2006/1008/ΕΚ (1) το Συμβούλιο ενέγραψε τον προσφεύγοντα στον κατάλογο των προσώπων και οντοτήτων επί των οποίων έχει εφαρμογή ο κανονισμός (ΕΚ) 2580/2001 (2).
Ο προσφεύγων ισχυρίζεται προς στήριξη της προσφυγής του ότι τόσο η βαλλόμενη απόφαση όσο και ο βαλλόμενος κανονισμός εκδόθηκαν κατά παράβαση ουσιωδών τύπων και ιδίως έχουν ανεπαρκή αιτιολογία. Όσον αφορά τον κανονισμό, ο προσφεύγων προβάλλει ότι το Συμβούλιο δεν εξήγησε γιατί ο κανονισμός αυτός ήταν αναγκαίος στο πλαίσιο της κοινής αγοράς. Όσον αφορά την απόφαση, ο προσφεύγων διατείνεται ότι η απόφαση αυτή δεν εξηγεί γιατί το Συμβούλιο θεώρησε ότι ο κανονισμός 2580/2001 έχει εφαρμογή επί του προσφεύγοντος.
Ο προσφεύγων ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η βαλλόμενη απόφαση δεν έχει την αναγκαία νομική βάση. Κατά τον προσφεύγοντα, ο κανονισμός 2580/2001 αντίκειται ιδίως στη Συνθήκη ΕΚ κατά το μέρος που ο κανονισμός αυτός εφαρμόστηκε επί του προσφεύγοντος. Ο προσφεύγων διατείνεται ότι ο βαλλόμενος κανονισμός δεν συνιστά δεσμευτική εκτέλεση υποχρεώσεων που απορρέουν από απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Περαιτέρω, λείπει κάθε σύνδεσμος μεταξύ του προσφεύγοντος και τρίτων χωρών ή άλλων πτυχών της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, οπότε ο δεύτερος πυλώνας δεν έχει σχέση με τον προσφεύγοντα.
Περαιτέρω, ο προσφεύγων ισχυρίζεται συναφώς ότι το άρθρο 308 ΕΚ δεν αποτελεί νομική βάση, καθόσον δεν υπάρχει σύνδεσμος με το να γίνει πραγματικότητα η κοινή αγορά. Ακόμη, με τον βαλλόμενο κανονισμό δεν επιτυγχάνεται κάποιος στόχος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, οπότε ούτε ο συνδυασμός των άρθρων 60 ΕΚ, 301 ΕΚ και 308 ΕΚ αποτελεί κατάλληλη νομική βάση.
Τέλος, ο προσφεύγων διατείνεται ότι η βαλλόμενη απόφαση προσβάλλει θεμελιώδη δικαιώματά του, και ιδίως το δικαίωμα να απολαμβάνει αδιατάρακτα την ιδιοκτησία του και το δικαίωμα να έχει αδιατάρακτη ιδιωτική ζωή, όπως τα δικαιώματα αυτά μεταξύ άλλων απορρέουν από τη Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ).
(1) Απόφαση του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2006, για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ L 379, σ. 123).
(2) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 27ης Δεκεμβρίου 2001, για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ L 344, σ. 70).
Full & Egal Universal Law Academy