7.7.2007
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 155/30
Προσφυγή της 7ης Μαΐου 2007 — OTIS κ.λπ. κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-145/07)
(2007/C 155/56)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσες: Otis SA (Dilbeek, Βέλγιο), Otis GmbH & Co. OHG (Βερολίνο, Γερμανία), Otis BV (Amersfoort, Κάτω Χώρες) και Otis Elevator Co. (Farmington, ΗΠΑ) (εκπρόσωποι: A. Winckler, δικηγόρος, και J. Temple Lang, Solicitor)
Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Αιτήματα των προσφευγουσών
Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
—
να ακυρώσει ή να μειώσει ουσιωδώς το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην Οtis δυνάμει της αποφάσεως,
—
να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα της Otis, καθώς και τα λοιπά σχετικά με την υπόθεση έξοδα και δαπάνες, και
—
να λάβει οποιοδήποτε άλλο μέτρο κρίνει προσήκον.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Με την προσφυγή τους, οι προσφεύγουσες ζητούν τη μερική ακύρωση, σύμφωνα με το άρθρο 230 ΕΚ, της αποφάσεως C(2007) 512 τελικό της Επιτροπής, της 21ης Φεβρουαρίου 2007, περί διαδικασίας εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ (υπόθεση COMP/E-1/38.823 — PO/Elevators and Escalators), με την οποία κρίθηκε ότι οι προσφεύγουσες, μεταξύ άλλων επιχειρήσεων, ευθύνονταν λόγω της συμμετοχής τους σε τέσσερις ενιαίες, σύνθετες και συνεχείς παραβάσεις του άρθρου 81, παράγραφος 1, ΕΚ, συνιστάμενες στην κατανομή αγορών μέσω συμφωνιών και/ή συμπράξεων για την ανάθεση δημοσίων έργων και συμβάσεων με αντικείμενο την πώληση, την εγκατάσταση, τη συντήρηση και τον εκσυγχρονισμό των ανελκυστήρων και των κυλιομένων κλιμάκων.
Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλουν πέντε λόγους ακυρώσεως, χωρίς να αμφισβητούν τις διαπιστώσεις της προσβαλλομένης αποφάσεως περί τα πραγματικά περιστατικά.
Η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένως το σχετικό νομικό κριτήριο, αποφαινόμενη ότι η Otis Elevator Company ευθύνεται για τη συμπεριφορά των τοπικών εταιριών, δεδομένου ότι η Otis Elevator Company δεν ασκούσε αποφασιστική επιρροή στην καθημερινή εμπορική συμπεριφορά αυτών των τοπικών θυγατρικών και δεν μπορούσε να γνωρίζει τη συνιστώσα παράβαση συμπεριφορά τους.
Η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένως τις κατευθυντήριες γραμμές για την επιβολή προστίμων (1) και παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας:
—
διότι αύξησε το ποσό του προστίμου, προκειμένου αυτό να έχει αποτρεπτικό αποτέλεσμα, βασιζόμενη στον κύκλο εργασιών ολοκλήρου του ομίλου· και
—
κατά τον καθορισμό του βασικού ποσού για τη Γερμανία, δεδομένου ότι η Επιτροπή παρέλειψε να λάβει υπόψη της ότι οι παράνομες συμφωνίες αφορούσαν μόνο τις κυλιόμενες κλίμακες και τους «υψηλής αξίας»/υψηλής ταχύτητας ανελκυστήρες, που αποτελούν μικρό μόνο μέρος του συνόλου των ανελκυστήρων.
Η Επιτροπή παραβίασε την ανακοίνωση περί επιεικείας (2):
—
διότι δεν χορήγησε στην Otis απαλλαγή από την επιβολή προστίμου για τις παράνομες συμφωνίες στη Γερμανία, ενώ η Otis ήταν η μόνη εταιρία που παρέσχε αποδείξεις και πληροφοριακά στοιχεία για την πλήρη έκταση και διάρκεια των συμφωνιών που αφορούσαν τους ανελκυστήρες και τις κυλιόμενες κλίμακες, ή
—
διότι δεν χορήγησε μερική απαλλαγή από την επιβολή προστίμου όσον αφορά είτε τις κυλιόμενες κλίμακες είτε τους ανελκυστήρες για ορισμένα χρονικά διαστήματα και διότι παρέλειψε να αιτιολογήσει την επιλογή της αυτή.
Επικουρικώς, η Επιτροπή έπρεπε να χορηγήσει μείωση του προστίμου κατά 50 % και, εν πάση περιπτώσει, σαφώς σημαντικότερη μείωση από το 25 %. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέλειψε να εκτιμήσει την έκταση και τη σημαντική προστιθέμενη αξία των αποδείξεων που παρέσχε η Otis.
Επιπλέον, η Επιτροπή προσέβαλε τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη της Otis και παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας:
—
διότι παρέλειψε να χορηγήσει τη συνήθη μείωση κατά 10 %, λόγω μη αμφισβητήσεως των πραγματικών περιστατικών που αφορούσαν το Βέλγιο, τη Γερμανία και το Λουξεμβούργο, και
—
διότι παρέλειψε να χορηγήσει μείωση λόγω παροχής διευκρινίσεων και συμπληρωματικών στοιχείων.
Τέλος, η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένα την ανακοίνωση περί επιεικείας και τις κατευθυντήριες γραμμές για την επιβολή προστίμων κατά τον καθορισμό του προστίμου που αφορούσε το Βέλγιο, τη Γερμανία και το Λουξεμβούργο.
(1) Ανακοίνωση της Επιτροπής της 14ης Ιανουαρίου 1998, τιτλοφορούμενη «Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων που επιβάλλονται δυνάμει του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού αριθ. 17 και του άρθρου 65, παράγραφος 5, της συνθήκης ΕΚΑΧ» (ΕΕ 1998, C 9, σ. 3).
(2) Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη μη επιβολή και τη μείωση των προστίμων σε περιπτώσεις συμπράξεων (καρτέλ) (ΕΕ 2002, C 45, σ.3).
Full & Egal Universal Law Academy