7.7.2007
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 155/30
Skarga wniesiona w dniu 7 maja 2007 r. — OTIS i in. przeciwko Komisji
(Sprawa T-145/07)
(2007/C 155/56)
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: Otis SA (Dilbeek, Belgia), Otis GmbH & Co. OHG (Berlin, Niemcy), Otis BV (Amersfoort, Niderlandy) i Otis Elevator Co. (Farmington, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokat A. Winckler i J. Temple Lang, solicitor)
Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europesjkich
Żądania strony skarżącej
—
uchylenie lub znaczne obniżenie grzywny nałożonej na Otis w zaskarżonej decyzji
—
obciążenie Komisji wszystkimi poniesionymi przez Otis kosztami, które są związane z tą sprawą; i
—
zarządzenie wszelkich środków, które Trybunał uzna za stosowne.
Zarzuty i główne argumenty
W niniejszej skardze skarżąca, na podstawie art. 230 WE, wnosi o częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2007) 512 wersja ostateczna z dnia 21 lutego 2007 r. (sprawa COMP/E-1/38.823 — PO/Windy i Schody ruchome), w której skarżący wraz z innymi przedsiębiorstwami zostali obciążeni odpowiedzialnością za udział w czterech jednolitych, złożonych i ciągłych naruszeniach art. 81 ust. 1 WE polegających na podziale rynków poprzez uzgadnianie i/lub koordynację przetargów i umów sprzedaży, instalację, obsługę i modernizację wind i schodów ruchomych.
Na poparcie swojej skargi skarżący podnoszą dziewięć zarzutów nie kwestionując ustaleń faktycznych zawartych w zaskarżonej decyzji.
Komisja nie zastosowała właściwych kryteriów prawnych obciążając odpowiedzialnością Otis Elevator Company za zachowanie podmiotów lokalnych w zakresie, w jakim Otis Elevator Company nie posiada decydującego wpływu na bieżącą działalność gospodarczą tych lokalnych spółek zależnych i nie mogła być świadoma popełnionych przez nie naruszeń.
Komisja naruszyła wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien (1) i zasadę proporcjonalności:
—
poprzez zwiększenie kwoty grzywny w celu odstraszenia na podstawie obrotu całej grupy; i
—
poprzez nieuwzględnienie przez Komisję w trakcie ustalania kwoty wyjściowej grzywny dotyczącej Niemiec, że niedozwolone porozumienia odnosiły się jedynie do schodów ruchomych „wysokiej klasy”/o dużej szybkości, które stanowią zaledwie niewielką część gamy schodów.
Komisja naruszyła komunikat w sprawie współpracy (2):
—
nie przyznając spółce Otis zwolnienia z tytułu niedozwolonych porozumień w Niemczech z powodu dostarczenia przez tą spółkę jako jedyną dowodów i informacji dotyczących pełnego zakresu i okresu trwania porozumień dotyczących wind i schodów ruchomych; lub
—
nie przyznając częściowego zwolnienia odpowiednio w odniesieniu do schodów ruchomych i wind w niektórych okresach a także nie przedstawiając uzasadnienia w tym przedmiocie.
Tytułem żądania ewentualnego, skarżący wnoszą o przyznanie 50 % obniżenia grzywny a w każdym razie obniżenia znacznie przekraczającego 25 %. Skarżący twierdzą, że Komisja nie doceniła zakresu i istotnej wartości dodanej dowodu przedstawionego przez spółkę Otis.
Ponadto Komisja naruszyła uzasadnione oczekiwania spółki Otis i zasadę proporcjonalności:
—
nie przyznając zwykłego 10 % obniżenia grzywny z tytułu niekwestionowania ustaleń faktycznych w odniesieniu do Belgii, Niemiec i Luksemburga; i
—
nie przyznając obniżenia grzywny z tytułu dostarczenia dodatkowych informacji wyjaśniających.
Wreszcie, Komisja nieprawidłowo zastosowała komunikat w sprawie współpracy i wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien ustalając grzywnę dotyczącą Belgii, Niemiec i Luksemburga.
(1) Komunikat Komisji z dnia 14 stycznia 1998 r. zatytułowany „Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy artykułu 15 ust. 2 rozporządzenia nr 17 oraz artykułu 65 ust. 5 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali” (Dz.U. 1998 C 9, str. 3).
(2) Komunikat Komisji dotyczący nienakładania grzywien lub obniżenia ich kwoty w sprawach kartelowych (Dz. U. 2002 C 45, str. 3).
Full & Egal Universal Law Academy