24.11.2007
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 283/35
Προσφυγή της 26ης Σεπτεμβρίου 2007 — Λιθουανία κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-368/07)
(2007/C 283/64)
Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Λιθουανίας (εκπρόσωπος: D. Kriaučiūnas)
Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
—
να ακυρώσει την απόφαση C(2007) 3407, τελικό, της Επιτροπής, της 13ης Ιουλίου 2007 (1)·
—
να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στη δικαστική δαπάνη.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία της επιδόθηκε στις 16 Ιουλίου 2007, δεν είναι νόμιμη και προβάλλει προς στήριξη του ισχυρισμού της τους εξής νόμιμους λόγους:
1. Η Επιτροπή υπερέβη τα όρια των αρμοδιοτήτων της
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, λαμβάνοντας μονομερή απόφαση όσον αφορά το οριστικό περιεχόμενο του εθνικού σχεδίου κατανομής της Λιθουανίας, υπερέβη τα όρια των αρμοδιοτήτων που της απονέμει η οδηγία 2003/87/ΕΚ στο μέτρο που, ενώ οι διατάξεις της οδηγίας αυτής παρέχουν στην Επιτροπή την εξουσία εκτιμήσεως των εθνικών σχεδίων κατανομής που συντάσσουν τα κράτη μέλη, δεν της παρέχουν ωστόσο την αρμοδιότητα να καθορίζει τη συνολική ποσότητα των ποσοστώσεων ρύπανσης μη λαμβάνοντας καθόλου υπόψη της τα εθνικά σχέδια κατανομής που συνέταξαν και υπέβαλαν τα κράτη μέλη.
2. Παραβίαση της κοινοτικής νομοθεσίας
2.1.
Παραβίαση των στόχων της οδηγίας2003/87/ΕΚ: καθορίζοντας, με την προσβαλλόμενη απόφαση, το εθνικό επίπεδο εκπομπών για την περίοδο 2008 έως 2012 σε χαμηλότερο επίπεδο από αυτό που απαιτείται σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που ανέλαβε η Λιθουανία βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο της σύμβασης πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος, η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη της τους σκοπούς της οδηγίας 2003/87 η οποία συνιστά αποτελεσματικό οικονομικώς μέσο για τη συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις που ανέλαβαν οι συμβληθέντες στο πρωτόκολλο του Κιότο για την τήρηση της εκπομπής αερίων θερμοκηπίου.
2.2.
Παραβίαση των αρχών της χρηστής διοίκησης και της έντιμης συνεργασίας: η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίασε τις αρχές της χρηστής διοίκησης και της έντιμης συνεργασίας στο μέτρο που η Επιτροπή, μη λαμβάνοντας υπόψη την εκτίμηση που έγινε κατά την προετοιμασία του εθνικού σχεδίου κατανομής της Λιθουανίας και παραλείποντας κατ' ουσία να διαβουλευθεί με τη Λιθουανία, διεξήγαγε χωριστή εκτίμηση βασιζόμενη σε δική της μεθοδολογία προκειμένου να καθορίσει το ανώτατο όριο των ποσοστώσεων εκπομπής ρύπων.
2.3.
Παράβαση των διατάξεων της οδηγίας 2003/87/ΕΚ και παραβίαση της αρχής της ασφάλειας του δικαίου: η προσβαλλόμενη απόφαση παρέβη τα άρθρα 9, παράγραφος 1, και 11, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/87 στο μέτρο που η Επιτροπή, μη λαμβάνοντας υπόψη τα αριθμητικά στοιχεία του εθνικού σχεδίου κατανομής της Λιθουανίας, και απορρίπτοντας τη μέθοδο υπολογισμού που εφάρμοσε η Λιθουανία ως ακατάλληλη, βασίστηκε αποκλειστικά στα αριθμητικά στοιχεία που εξήγαγε εφαρμόζοντας τη δική της μέθοδο για τον καθορισμό του ανώτατου ορίου των ποσοστώσεων εκπομπής ρύπων που μπορούν να κατανεμηθούν. Επιπλέον, εφαρμόζοντας τη μεθοδολογία αυτή, για την οποία ουδόλως έλαβε γνώση η Λιθουανία, η Επιτροπή παραβίασε την αρχής της ασφάλειας του δικαίου.
2.4.
Παραβίαση της αρχής της μη εισαγωγής διακρίσεων: η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την αρχή της μη εισαγωγής διακρίσεων στο μέτρο που η Επιτροπή, έχοντας εφαρμόσει τη δική της μέθοδο για τον καθορισμό του ανώτατου ορίου των ποσοστώσεων εκπομπής ρύπων, δεν έλαβε υπόψη της την ειδική κατάσταση της Λιθουανίας, γεγονός που είχε ως συνέπεια να αντιμετωπιστούν διαφορετικές καταστάσεις καθ' όμοιο τρόπο.
2.5.
Μη συμμόρφωση με το άρθρο 9, παράγραφοι 1 και 3, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ και με το τέταρτο κριτήριο του παραρτήματος III της οδηγίας αυτής: η προσβαλλόμενη απόφαση παρέβη την υποχρέωση του άρθρου 9 της οδηγίας 2003/87 περί τηρήσεως των κριτηρίων που παρατίθενται στο παράρτημά της III, στον βαθμό που δεν έλαβε, αδικαιολογήτως, υπόψη της το τέταρτο κριτήριο του παραρτήματος αυτού και την ανάγκη της Λιθουανίας να αυξήσει την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας στους σταθμούς παραγωγής που λειτουργούν με ορυκτά καύσιμα ως αποτέλεσμα της υποχρεώσεως που ανέλαβε να τερματίσει τη λειτουργία του πυρηνικού σταθμού της Ignalina μέχρι το 2009.
3. Παράβαση ουσιώδους τύπου της κοινοτικής νομοθεσίας
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ελήφθη κατά παράβαση ουσιώδους τύπου στον βαθμό που, πρώτον, η Επιτροπή παρέβη τις διατάξεις της οδηγίας 2003/87/ΕΚ αρνούμενη κατ' ουσία, με την προσβαλλόμενη απόφαση, να αναθεωρήσει την απόφαση C(2006) 5613, τελικό, και δεύτερον, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι επαρκώς και λυσιτελώς αιτιολογημένη και κατά συνέπεια εκδόθηκε κατά παράβαση των υποχρεώσεων του άρθρου 253 ΕΚ και του άρθρου 9, παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/87. Περαιτέρω, η Επιτροπή δεν συμμορφώθηκε με τις διαδικαστικές απαιτήσεις της οδηγίας αυτής ως προς τη διάρκεια της εκτιμήσεως.
4. Προδήλως εσφαλμένη εκτίμηση.
Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή, στο πλαίσιο της εξετάσεως του τροποποιημένου εθνικού σχεδίου κατανομής της Λιθουανίας, δεν έλαβε υπόψη της τις ειδικές και αντικειμενικές περιστάσεις που προέβαλε η Λιθουανία, από τις οποίες εξαρτάται το επίπεδο των εκπεμπόμενων ρύπων και, αφετέρου, χρησιμοποίησε ακατάλληλη μέθοδο υπολογισμού και στηρίχθηκε σε ανακριβή δεδομένα, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα τον καθορισμό εσφαλμένου ανώτατου ορίου των ποσοστώσεων εκπομπής ρύπων για τη Λιθουανία.
(1) Απόφαση της Επιτροπής της 13ης Ιουλίου 2007 που αφορά την τροποποίηση του εθνικού σχεδίου κατανομής των ποσοστώσεων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου το οποίο κοινοποίησε η Λιθουανία σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 3, της αποφάσεως C(2006) 5613 της Επιτροπής (τελικό) για το εθνικό σχέδιο κατανομής των ποσοστώσεων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου το οποίο κοινοποίησε η Λιθουανία κατ' εφαρμογή της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.
Full & Egal Universal Law Academy