23.2.2008
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 51/52
Προσφυγή της 25ης Δεκεμβρίου 2007 — Osram κατά Συμβουλίου
(Υπόθεση T-466/07)
(2008/C 51/95)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Osram GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: R. Bierwagen, δικηγόρος)
Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
—
να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΚ) 1205/2007 του Συμβουλίου, και να κρίνει ότι τα αποτελέσματα του βαλλόμενου κανονισμού αναστέλλονται μέχρις ότου τεθεί σε ισχύ νέος κανονισμός,
—
να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Η προσφεύγουσα, η οποία είναι γερμανική εταιρία που παράγει ευρύ φάσμα διαφόρων τύπων λαμπτήρων, περιλαμβανομένων και των λαμπτήρων φθορισμού με ηλεκτρονικό κύκλωμα (CFL-i), ζητεί την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 1205/2007 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2007, για την επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές λαμπτήρων φθορισμού μικρού μεγέθους με ηλεκτρονικό κύκλωμα (CFL-i), καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, κατόπιν επανεξέτασης ενόψει της λήξης της ισχύος των μέτρων, σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96 και την επέκταση του δασμού στις εισαγωγές του ίδιου προϊόντος που αποστέλλονται από τη Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Βιετνάμ, την Ισλαμική Δημοκρατία του Πακιστάν και τη Δημοκρατία των Φιλιππίνων (1), αφού ο κανονισμός αυτός προβλέπει την παράταση των δασμών αντιντάμπινγκ μόνο για ένα έτος αντί των πέντε ετών που προβλέπονται στον βασικό κανονισμό (2).
Προς στήριξη του αιτήματός της, η προσφεύγουσα προβάλλει, πρώτον, ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως θεωρώντας ότι δύο μονάδες του ομίλου Philips είναι «κοινοτικοί παραγωγοί» κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', του βασικού κανονισμού.
Δεύτερον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο εφαρμόζοντας το κριτήριο του συμφέροντος παρά το ότι το κριτήριο αυτό δεν προβλέπεται για έρευνα η οποία πραγματοποιείται κατά τη λήξη των μέτρων.
Τρίτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το Συμβούλιο παρέβη το άρθρο 11, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού και ενήργησε κατά κατάχρηση εξουσίας περιορίζοντας τη διάρκεια των δασμών αντιντάμπινγκ σε ένα έτος.
Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το Συμβούλιο βάσισε το κριτήριο του κοινοτικού συμφέροντος σε προδήλως εσφαλμένα περιστατικά, προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση και παρέλειψε να δικαιολογήσει τον κανονισμό.
(1) ΕΕ 2007, L 272, σ. 1.
(2) Κανονισμός (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1995 για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 1996, L 56, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy