30.8.2008
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 223/18
Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 17 lipca 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Stuttgart — Niemcy) — Postępowanie dotyczące wykonania europejskiego nakazu aresztowania wydanego przeciwko Szymonowi Kozłowskiemu
(Sprawa C-66/08) (1)
(Współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych - Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW - Europejski nakaz aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi - Artykuł 4 pkt 6 - Fakultatywna odmowa wykonania europejskiego nakazu aresztowania - Wykładnia pojęć „miejsce zamieszkania’ i „przebywanie’ w państwie członkowskim wykonania nakazu)
(2008/C 223/29)
Język postępowania: niemiecki
Sąd krajowy
Oberlandesgericht Stuttgart
Strona w postępowaniu przed sądem krajowym
Szymon Kozłowski
Przedmiot
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Oberlandesgericht Stuttgart — Wykładnia art. 4 pkt 6 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (Dz.U. L 190, str. 1) — Możliwość odmowy przez wykonujący nakaz organ sądowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania, który został wydany w celu wykonania kary pozbawienia wolności przeciwko osobie przebywającej w państwie członkowskim wykonania nakazu, w którym zamieszkuje — Pojęcia „miejsca zamieszkania” i „pobytu” — Wykładnia art. 6 ust. 1 UE w związku z art. 12 i 17 WE — Przepisy krajowe, które w przypadku, gdy osoba ścigana nie wyraża zgody na przekazanie, dopuszczają odmienne traktowanie tej osoby przez wykonujący nakaz organ sądowy w zależności od tego, czy jest on obywatelem państwa członkowskiego wykonania nakazu, czy też jest obywatelem innego państwa członkowskiego.
Sentencja
Wykładni art. 4 pkt 6 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi należy dokonywać w taki sposób, że:
—
osoba, której nakaz dotyczy, „ma miejsce zamieszkania” w państwie członkowskim wykonania nakazu, jeżeli ustanowiła rzeczywiste miejsce zamieszkania w tym państwie, a „przebywa” w nim, jeżeli w następstwie odpowiednio długiego trwałego pobytu w tym państwie, stworzyła z nim więzi porównywalne z tymi, które są wynikiem posiadania miejsca zamieszkania,
—
w celu ustalenia, czy pomiędzy osobą, której nakaz dotyczy, a państwem członkowskim wykonania nakazu istnieje więź pozwalająca na stwierdzenie, że dana osoba „przebywa” w tym państwie w rozumieniu art. 4 pkt 6, organ sądowy wykonujący nakaz powinien dokonać całościowej oceny kilku obiektywnych elementów charakteryzujących sytuację, w której znajduje się ta osoba, wśród których znajdują się w szczególności długość, charakter i warunki pobytu osoby ściganej, a także więzi rodzinne i ekonomiczne, które utrzymuje ona z państwem członkowskim wykonania nakazu.
(1) Dz.U. C 107 z 26.4.2008.
Full & Egal Universal Law Academy