28.8.2010
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 234/4
Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 1 lipca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof — Austria) — Susanne Gassmayr przeciwko Bundesminister für Wissenschaft und Forschung
(Sprawa C-194/08) (1)
(Polityka społeczna - Dyrektywa 92/85/EWG - Wprowadzenie środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią - Artykuł 5 ust. 3 i art. 11 pkt 1–3 - Skutek bezpośredni - Pracownica w ciąży zwolniona z obowiązku świadczenia pracy w trakcie ciąży - Pracownica na urlopie macierzyńskim - Uprawnienie do dodatku za dyżur w miejscu pracy)
2010/C 234/06
Język postępowania: niemiecki
Sąd krajowy
Verwaltungsgerichtshof
Strony w postępowaniu przed sądem krajowym
Strona skarżąca: Susanne Gassmayr
Strona pozwana: Bundesminister für Wissenschaft und Forschung
Przedmiot
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Verwaltungsgerichtshof — Wykładnia art. 11 pkt 1, 2 i 3 dyrektywy Rady 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią (Dz.U. L 348, s. 1) — Skutek bezpośredni — Uprawnienie pracownicy do niezryczałtowanej premii za dyżur pełniony poza zwykłymi godzinami pracy („Journaldienstzulage”) w okresie obowiązywania zakazu pracy ze względu na ciążę lub w okresie urlopu macierzyńskiego
Sentencja
1)
Artykuł 11 pkt 1–3 dyrektywy Rady 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią (dziesiąta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) wywołuje skutek bezpośredni i powoduje powstanie na rzecz jednostek praw, do których ochrony zobowiązane są sądy krajowe i na które jednostki te mogą się powoływać względem państwa członkowskiego, które nie dokonało transpozycji tej dyrektywy do prawa krajowego lub dokonało jej w sposób niewłaściwy.
2)
Wykładni art. 11 pkt 1 dyrektywy 92/85 należy dokonywać w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie normie krajowej przewidującej, że pracownica w ciąży tymczasowo zwolniona z obowiązku świadczenia pracy ze względu na swoją ciążę ma prawo do wynagrodzenia równoważnego z przeciętnym uposażeniem, jakie otrzymywała w trakcie okresu odniesienia poprzedzającego jej ciążę, z wyłączeniem dodatku za dyżur w miejscu pracy.
3)
Wykładni art. 11 pkt 2 i 3 dyrektywy 92/85 należy dokonywać w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie normie krajowej przewidującej, że pracownica przebywająca na urlopie macierzyńskim ma prawo do wynagrodzenia równoważnego z przeciętnym uposażeniem, jakie otrzymywała w trakcie okresu odniesienia poprzedzającego rozpoczęcie jej urlopu, z wyłączeniem dodatku za dyżur w miejscu pracy.
(1) Dz.U. C 197 z 2.8.2008.
Full & Egal Universal Law Academy