5.7.2008
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 171/14
Αναίρεση που άσκησε στις 3 Απριλίου 2008 η Efkon AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα) στις 22 Ιανουαρίου 2008 στην υπόθεση T-298/04, Efcon AG κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
(Υπόθεση C-146/08 P)
(2008/C 171/25)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Efkon AG (εκπρόσωπος: M. Novak, δικηγόρος)
Αντίδικοι κατ' αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αποφανθεί αναιρώντας την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη T-298/04 του Πρωτοδικείου της 22ας Ιανουαρίου 2008 ως μη σύννομη και να διατάξει το Πρωτοδικείο να προχωρήσει σε διεξαγωγή νέας σύννομης διαδικασίας προς έκδοση αμερόληπτης αποφάσεως·
—
να κηρύξει ανίσχυρη την προσβληθείσα με την αρχική προσφυγή οδηγία και να καταδικάσει τους αντιδίκους στα δικαστικά έξοδα·
—
περαιτέρω, να δεχθεί ότι η διάταξη της 22ας Ιανουαρίου 2008, εκδοθείσα επί προσφυγής ασκηθείσας στις 21 Ιουλίου 2004, συνιστά προσβολή του άρθρου 6 Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου λόγω υπέρμετρης διάρκειας της διαδικασίας, οπότε ήδη για τον λόγο αυτό επιβάλλεται η παροχή έννομης προστασίας στην αναιρεσείουσα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η αναιρεσείουσα στηρίζει την αίτηση αναιρέσεως κατά της ως άνω διατάξεως του Πρωτοδικείου σε εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 230, παράγραφος 4, ΕΚ και σε διαδικαστικές πλημμέλειες της διαδιακασίας.
Το Πρωτοδικείο απέρριψε ως απαράδεκτη την προσφυγή με την αιτιολογία ότι η προσβληθείσα πράξη δεν αφορά άμεσα και ατομικά την αναιρεσείουσα υπό την έννοια του άρθρου 230, παράγραφος 4, ΕΚ.
Η άποψη αυτή είναι νομικώς εσφαλμένη. Το Πρωτοδικείο παρέλειψε να λάβει υπόψη ότι η προσβολή διανοητικής ιδιοκτησίας αποτελεί από μόνη της λόγο για τον οποίο πρέπει να θεωρείται ότι η οικεία πράξη αφορά άμεσα και ατομικά τον ενδιαφερόμενο, υπό την έννοια του άρθρου 230, παράγραφος 4, ΕΚ. Η ουσία ενός διπλώματος ευρεσιτεχνίας συνίσταται στο ότι παρέχεται σε κάποιο συγκεκριμένο υποκείμενο δικαίου ένα αποκλειστικό και χρονικώς περιορισμένο δικαίωμα. Ένα τέτοιο δικαίωμα μπορεί να παρέχεται οπωσδήποτε μόνο σε κάποιο συγκεκριμένο υποκείμενο δικαίου. Κανείς άλλος δεν διαθέτει το δικαίωμα αυτό, οπότε, σε περίπτωση που κοινοτική πράξη οδηγεί σε προσβολή του, η πράξη αυτή αναγκαστικά αφορά τον δικαιούχο άμεσα και ατομικά.
Το επιχείρημα του Πρωτοδικείου ότι, πέραν της αναιρεσείουσας, υφίστανται και άλλες επιχειρήσεις ηλεκτρονικών συστημάτων καταβολής διοδίων, τις οποίες η επίμαχη πράξη αφορά ενδεχομένως με τον ίδιο τρόπο όπως και την αναιρεσείουσα, οπότε δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι η πράξη αυτή την αφορά άμεσα και ατομικά, δεν είναι πειστικό. Δεν μπορεί να αποκλείεται το ενδεχόμενο μια πράξη να αφορά άμεσα και ατομικά υπό την έννοια του άρθρου 230, παράγραφος 4, ΕΚ έναν ενδιαφερόμενο λόγω του ότι υφίστανται και άλλα πρόσωπα τα οποία αφορά η πράξη αυτή, όταν τα πρόσωπα αυτά δεν διαθέτουν δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.
Η απόρριψη της ανακοινώσεως της αναιρεσείουσας, από την οποία προκύπτει ότι η επιχείρηση αυτή ανέπτυξε ένα πρότυπο υπερύθρων ακτίνων ISO-CALM, για το οποίο και έλαβε κρατικό βραβείο, πρέπει να θεωρηθεί ως προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως. Τελικά, η τετραετής διάρκεια της διαδικασίας είναι επίσης απαράδεκτη, καθόσον συνιστά καθαυτή σοβαρή διαδικαστική πλημμέλεια.
Full & Egal Universal Law Academy