5.7.2008
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 171/18
Αναίρεση που άσκησαν στις 15 Απριλίου 2008 οι Isabella Scippacercola και Ιωάννης Τερεζάκης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα) στις 16 Ιανουαρίου 2008 στην υπόθεση T-306/05, Isabella Scippacercola και Ιωάννης Τερεζάκης κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
(Υπόθεση C-159/08 P)
(2008/C 171/31)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείοντες: Isabella Scippacercola και Ιωάννης Τερεζάκης (εκπρόσωπος: B. Lombart, δικηγόρος)
Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Αιτήματα των αναιρεσειόντων
Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου στην υπόθεση Τ-306/05, Isabella Scippacercola και Ιωάννης Τερεζάκης κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με την οποία απορρίφθηκε η αίτησή τους ακυρώσεως της αποφάσεως που εξέδωσε η Επιτροπή στις 2 Μαΐου 2005 δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 773/2004 της 7ης Απριλίου 2004 (1), και η οποία κοινοποιήθηκε στους αναιρεσείοντες στις 6 Φεβρουαρίου 2008, περί απορρίψεως του αιτήματος για διενέργεια έρευνας σε βάθος σχετικά με τα υπερβολικά τέλη που εισπράττει ο κατέχων δεσπόζουσα θέση στην αγορά νέος Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών (στο εξής: ΔΑΑ) στα Σπάτα, όσον αφορά:
α)
την ασφάλεια των επιβατών,
β)
τις εγκαταστάσεις τερματικού σταθμού επιβατών και
γ)
τις υπηρεσίες σταθμεύσεως αυτοκινήτων
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα τόσο της κατ' αναίρεση όσο και της πρωτοβάθμιας δίκης.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Οι αναιρεσείοντες προβάλλουν ότι το Πρωτοδικείο, αφενός, έπρεπε να δεχθεί ότι η Επιτροπή, αρνούμενη να εξετάσει τα επιβαλλόμενα από τον ΔΑΑ τέλη για την ασφάλεια, τις εγκαταστάσεις τερματικού σταθμού και τις υπηρεσίες σταθμεύσεως αυτοκινήτων και προβαίνοντας σε μη προσήκουσες συγκρίσεις των τελών αυτών προς τα ισχύοντα σε άλλα ευρωπαϊκά αεροδρόμια, τα οποία, όμως, δεν παρέχουν συγκρίσιμες υπηρεσίες κατά την έννοια του άρθρου 82 ΕΚ, παρέβη την κοινοτική νομοθεσία, όπως αυτή έχει ερμηνευθεί με την απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 1978, 27/76, United Brands κατά Επιτροπής (Συλλογή τόμος 1978, σ. 207), και, αφετέρου, παρέβη το κοινοτικό δίκαιο, καθώς δεν δέχθηκε ότι η Επιτροπή, πρώτον, δεν έλαβε υπόψη της όλα τα πραγματικά στοιχεία που υφίσταντο κατά τον χρόνο εκδόσεως της αμφισβητούμενης αποφάσεως, όπως επιβάλλει η νομολογία (απόφαση της 4ης Μαρτίου 1999, C-119/97 P, Ufex κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1999, σ. Ι-1341), και, δεύτερον, στήριξε την εν λόγω απόφασή της σε ανακριβή πραγματικά περιστατικά, με συνέπεια να υποπέσει σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και σε κατάχρηση εξουσίας.
Προβάλλεται ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθώς δεν δέχθηκε ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως, κρίνοντας ότι οι έλεγχοι ασφαλείας δεν συνιστούν οικονομική δραστηριότητα και ότι η παροχή υπηρεσιών στάθμευσης δεν αποτελεί αγορά κατά την έννοια του άρθρου 82 ΕΚ.
Όσον αφορά την προβαλλόμενη πλάνη περί το δίκαιο, σχετικά με την επιβολή στους επιβάτες υψηλότερου τέλους χρήσεως των εγκαταστάσεων τερματικού σταθμού για τις ενδοκοινοτικές και τις διεθνείς πτήσεις, σε σχέση με τις εσωτερικές, καθώς και με την επιβολή την επιβολή του τέλους αυτού στους επιβάτες των τακτικών πτήσεων, αλλά όχι σε εκείνους των εκτάκτων πτήσεων (τσάρτερ), οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν ότι το Πρωτοδικείο έπρεπε να δεχθεί ότι η Επιτροπή παρέλειψε να διαπιστώσει αν η πρακτική που ακολουθεί ο ΔΑΑ παραβιάζει την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
Τέλος, προβάλλεται ότι το Πρωτοδικείο έπρεπε να κρίνει ότι η Επιτροπή παρέβη πάγιες διαδικασίες και προσέβαλε κατοχυρωμένα δικαιώματα, καθώς, πρώτον, δεν έλαβε υπόψη της τα αριθμητικά στοιχεία που άντλησαν οι αναιρεσείοντες από επίσημες πηγές και τα οποία αποδεικνύουν ότι ο ΔΑΑ επιβάλλει υπερβολικά υψηλά τέλη, δεύτερον, συνέκρινε τα επιβαλλόμενα από τον ΔΑΑ τέλη προς εκείνα που επιβάλλονται από άλλα ευρωπαϊκά αεροδρόμια, χωρίς όμως η σύγκριση αυτή να είναι λυσιτελής στο πλαίσιο του άρθρου 82 ΕΚ, και, τρίτον, ζήτησε από τον ΔΑΑ να της προσκομίσει ορισμένα στοιχεία, χωρίς, όμως, η Επιτροπή να εξετάσει το κόστος κατασκευής του αεροδρομίου και το κόστος συστάσεως της εταιρίας.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 773/2004 της Επιτροπής, της 7ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη διεξαγωγή από την Επιτροπή των διαδικασιών δυνάμει των άρθρων 81 και 82 της συνθήκης ΕΚ.
Full & Egal Universal Law Academy