30.8.2008
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 223/19
Αναίρεση που άσκησε στις 22 Μαΐου 2008 o Philippe Guigard κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα) στις 11 Μαρτίου 2008 στην υπόθεση T-301/05, Guigard κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-214/08 P)
(2008/C 223/31)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείων: Philippe Guigard (εκπρόσωποι: S. Rodrigues και C. Bernard-Glanz, δικηγόροι)
Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Αιτήματα του αναιρεσείοντος
Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να κρίνει την αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή,
—
να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 11 Μαρτίου 2008, στην υπόθεση T-301/05,
—
να δεχθεί το ακυρωτικό αίτημα και το αίτημα αποζημίωσης που διατύπωσε ο νυν αναιρεσείων ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου,
—
να καταδικάσει την καθής πρωτοδίκως στο σύνολο των εξόδων τόσο της διαδικασίας ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου όσο και της αναιρετικής διαδικασίας.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Ο αναιρεσείων προβάλλει ουσιαστικά τρεις λόγους προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως.
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, ο οποίος περιλαμβάνει δύο σκέλη, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται, καταρχάς, ότι το Πρωτοδικείο ερμήνευσε εσφαλμένα την τέταρτη Σύμβαση του Λομέ (1).
Το σφάλμα, έγκειται, αφενός, στο γεγονός ότι το Πρωτοδικείο έκρινε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 313, παράγραφος 2, στοιχείο ια', της Συμβάσεως του Λομέ, εναπόκειται στον εθνικό διατάκτη να αποφασίζει για την πρόσληψη συμβούλων και άλλων εμπειρογνωμόνων σε θέματα τεχνικής βοήθειας, χωρίς να λαμβάνει υπόψη την εξουσία ελέγχου του προϋπολογισμού και διαχείρισης των κεφαλαίων που αναγνωρίζεται στην Επιτροπή από την εν λόγω σύμβαση και την υποχρέωση του ως άνω οργάνου περί παροχής στον εθνικό διατάκτη τεχνικής βοήθειας κατά τη διαπραγμάτευση των συμβάσεων.
Το σφάλμα του Πρωτοδικείου έγκειται, αφετέρου, στο ότι έκρινε ότι η αίτηση του εθνικού διατάκτη προς την Επιτροπή για την έγκριση της αποφάσεως περί ανανεώσεως της συμβάσεως εργασίας του νυν αναιρεσείοντος πρέπει να περιέχει ρητή αναφορά στο άρθρο 314 της Συμβάσεως του Λομέ, προκειμένου να αρχίσει να τρέχει η προβλεπόμενη από την εν λόγω διάταξη προθεσμία των 30 ημερών, μολονότι τέτοια υποχρέωση ουδόλως απορρέει από το άρθρο αυτό. Κατά τον αναιρεσείοντα, το Πρωτοδικείο θα έπρεπε, επομένως, αν είχε ερμηνεύσει ορθώς το προαναφερθέν άρθρο, να διαπιστώσει την μη τήρηση εκ μέρους της Επιτροπής της εν λόγω προθεσμίας.
Εν συνεχεία, με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πάσχει προφανώς λόγω αντιφατικής αιτιολογίας, καθόσον το Πρωτοδικείο έκρινε όσον αφορά τον αντλούμενο από παράβαση του άρθρου 317, στοιχείο α', της Συμβάσεως του Λομέ λόγο αναιρέσεως ότι, αφενός, ο λόγος αυτός προβλήθηκε εκπροθέσμως και, αφετέρου, ότι συγχέεται, κατ' ουσίαν, με τον αντλούμενο από παράβαση του άρθρου 313, παράγραφος 2, στοιχείο ια', της ιδίας συμβάσεως λόγο. Κατά τον αναιρεσείοντα, ο ίδιος λόγος δεν είναι δυνατόν να απορρίπτεται ταυτόχρονα ως απαράδεκτος και ως αβάσιμος.
Τέλος, με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο προσέβαλε τα δικαιώματά του άμυνας, καθόσον, αφενός, δεν έλαβε υπόψη όλα τα επιχειρήματα τα οποία αυτός ανέπτυξε κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση και, αφετέρου, παραμόρφωσε το περιεχόμενο του αντλούμενου από παραβίαση των αρχών της αρωγής, της χρηστής διοικήσεως και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης λόγου αναιρέσεως.
(1) Τέταρτη σύμβαση μεταξύ των χωρών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (ΑΚΕ) και της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, που υπογράφηκε στο Λομέ στις 15 Δεκεμβρίου 1989 (εγκρίθηκε με την απόφαση 91/400/ΕΚΑΧ, ΕΟΚ του Συμβουλίου και της Επιτροπής, της 25ης Φεβρουαρίου 1991, για τη σύναψη της τέταρτης σύμβασης ΑΚΕ-ΕΟΚ, ΕΕ L 229, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε από τη συμφωνία που υπογράφηκε στον Μαυρίκιο στις 4 Νοεμβρίου 1995 (ΕΕ 1998, L 156, σ. 3).
Full & Egal Universal Law Academy