2.8.2008
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 197/15
Προσφυγή της 2ας Ιουνίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
(Υπόθεση C-241/08)
(2008/C 197/25)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: D. Recchia και J.-B. Laignelot)
Καθής: Γαλλική Δημοκρατία
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία μη θεσπίζοντας όλες τις αναγκαίες νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις για την ορθή μεταφορά στην εθνική έννομη τάξη του άρθρου 6, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία,
—
να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Η Επιτροπή προβάλλει δύο αιτιάσεις προς στήριξη της προσφυγής της, αντλούμενες, αντίστοιχα, από παράβαση του άρθρου 6, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ (οδηγία «για τους οικοτόπους»).
Με την πρώτη αιτίαση, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η διάταξη του άρθρου 6, παράγραφος 2, της οδηγίας «για τους οικοτόπους», η οποία απαγορεύει οποιαδήποτε υποβάθμιση των προστατευόμενων οικοτόπων, είναι ρητή και σαφής. Επομένως, η εισαγωγή, με την εθνική νομοθετική ρύθμιση, της έννοιας των «σημαντικών επιπτώσεων», προκειμένου να περιοριστεί η εφαρμογή της προαναφερθείσας διατάξεως σε ορισμένες μόνον ανθρώπινες δραστηριότητες, δεν δικαιολογείται. Ομοίως, ο εθνικός νομοθέτης δεν μπορεί να χαρακτηρίσει κατηγορηματικά ως «μη οχλούσες» ορισμένες δραστηριότητες, όπως το κυνήγι ή την αλιεία, στους τόπους του «Natura 2000», ακόμη κι αν οι δραστηριότητες αυτές ασκούνται προσωρινά ή βάσει της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας.
Με τη δεύτερη αιτίαση, η Επιτροπή επισημαίνει, καταρχάς, ότι η διάταξη του άρθρου 6, παράγραφος 3, της οδηγίας «για τους οικοτόπους» ορίζει ότι κάθε σχέδιο, μη άμεσα συνδεόμενο ή αναγκαίο για τη διαχείριση του τόπου, εκτιμάται δεόντως ως προς τις επιπτώσεις του επί του τόπου, πλην των περιπτώσεων όπου επιβάλλεται συσταλτική ερμηνεία. Η νομοθετική ρύθμιση της καθής παρουσιάζει πρόβλημα από απόψεως κοινοτικού δικαίου, στο μέτρο που απαλλάσσει συστηματικά από τη διαδικασία εκτιμήσεως των περιβαλλοντικών επιπτώσεων τις εργασίες, τα έργα και τις διευθετήσεις που προβλέπονται από τις συμβάσεις «Natura 2000».
Εν συνεχεία, η Επιτροπή επισημαίνει ότι, στο γαλλικό δίκαιο, υφίστανται σχέδια τα οποία δεν προϋποθέτουν διοικητική άδεια ή έγκριση και τα οποία, κατά συνέπεια, δεν υπόκεινται στη διαδικασία εκτιμήσεως. Εντούτοις, ορισμένα από τα σχέδια αυτά έχουν σημαντικές επιπτώσεις επί των τόπων «Natura 2000», λαμβανομένων υπόψη των σκοπών της διατηρήσεως των ειδών.
Κατά την Επιτροπή, η εθνική νομοθετική ρύθμιση θα έπρεπε να επιβάλλει στους αιτούντες σαφή υποχρέωση προβλέψεως εναλλακτικών λύσεων για την περίπτωση κατά την οποία η εκτίμηση των επιπτώσεων του σχεδίου διαχειρίσεως ενός τέτοιου τόπου είναι αρνητική.
(1) EE L 206, σ. 7.
Full & Egal Universal Law Academy