8.11.2008
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 285/15
Προσφυγή της 17ης Ιουλίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
(Υπόθεση C-327/08)
(2008/C 285/26)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Rozet και D. Kukovec )
Καθής: Γαλλική Δημοκρατία
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία,
θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ το άρθρο 44-1 του διατάγματος 2005-1308 της 20ής Οκτωβρίου 2005, το άρθρο 46-1 του διατάγματος 2005-1742 της 30ής Δεκεμβρίου 2005 και το άρθρο 80-1-1 του διατάγματος 2006-975 της 1ης Αυγούστου 2006, στο μέτρο που οι διατάξεις αυτές προβλέπουν ότι οι αναθέτουσες αρχές και/ή οι αναθέτοντες φορείς έχουν τη δυνατότητα να μειώσουν την εύλογη προθεσμία που πρέπει να τηρείται μεταξύ της γνωστοποίησης των υποβαλλόντων προσφορά και την υπογραφή της σύμβασης χωρίς κανένα χρονικό όριο και χωρίς να ορίζεται εκ των προτέρων από εθνική ρύθμιση καμία αντικειμενική προϋπόθεση,
και
θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ το άρθρο 1441-1 του νέου κώδικα πολιτικής δικονομίας όπως έχει τροποποιηθεί από το διάταγμα 2005-1308 της 20ής Οκτωβρίου 2005, στο μέτρο που η διάταξη αυτή προβλέπει προθεσμία δέκα ημερών για να απαντήσει η ενδιαφερόμενη αναθέτουσα αρχή και/ή ο αναθέτων φορέας απαγορεύοντας κάθε προσυμβασιακό ασφαλιστικό μέτρο πριν από την εν λόγω απάντηση και χωρίς η προθεσμία αυτή να αναστέλλει την προθεσμία μεταξύ της γνωστοποίησης των διαγωνισθέντων και της υπογραφής της σύμβασης,
παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 89/665/ΕΟΚ (1) και από την οδηγία 92/13/ΕΟΚ (2), όπως έχουν ερμηνευθεί από το Δικαστήριο με τις αποφάσεις «Alcatel» (C-81/98) και «Commission/Autriche» (C-212/02) και ειδικότερα του άρθρου 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ και του άρθρου 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/13/ΕΟΚ·
—
να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Η Επιτροπή προβάλλει δύο αιτιάσεις προς στήριξη της προσφυγής της.
Με την πρώτη αιτίαση, η Επιτροπή προσάπτει στην καθής ότι παρέσχε τη δυνατότητα στις αναθέτουσες αρχές, σε περιπτώσεις επείγοντος, να μειώσουν κάτω των δέκα ημερών την ελάχιστη προθεσμία μεταξύ της γνωστοποιήσεως της αποφάσεως αναθέσεως της συμβάσεως προς όλους όσοι υπέβαλαν προσφορά και της υπογραφής της σχετικής σύμβασης. Αφενός, πράγματι, το επείγον που αναφέρεται στη γαλλική νομοθεσία επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια της αναθέτουσας αρχής, χωρίς να απαιτείται καμία αντικειμενική προϋπόθεση. Αφετέρου, με τη νομοθεσία αυτή δεν υφίσταται καμία εγγύηση ότι αυτοί που υπέβαλαν προσφορά λαμβάνουν γνώση του αριθμού των ημερών κατά τον οποίο μειώνεται η προθεσμία, γεγονός που μπορεί να έχει ως συνέπεια οι διαγωνισθέντες να ασκήσουν προσυμβασιακή προσφυγή κατά της αποφάσεως αναθέσεως της σύμβασης σε στάδιο κατά το οποίο η σχετική σύμβαση έχει ήδη υπογραφεί. Παρόμοια κατάσταση αντιβαίνει σαφώς προς τον σκοπό των οδηγιών 89/665/ΕΟΚ και 92/13/ΕΟΚ, ο οποίος ενισχύεται από τη νομολογία του Δικαστηρίου, που συνίσταται στη θέσπιση αποτελεσματικών και όσο το δυνατόν ταχύτερων προσφυγών κατά των παρανόμων αποφάσεων της αναθέτουσας αρχής, σε στάδιο που οι παραβάσεις μπορούν ακόμη να διορθωθούν.
Με την δεύτερη αιτίαση, η Επιτροπή προσάπτει περαιτέρω στην καθής ότι δεν έλαβε υπόψη της την αρχή της αποτελεσματικότητας των οδηγιών αυτών προβλέποντας, με τη γαλλική ρύθμιση, προηγούμενο υποχρεωτικό στάδιο οχλήσεως της αναθέτουσας αρχής, το οποίο δεν αναστέλλει την προθεσμία μεταξύ γνωστοποιήσεως της αποφάσεως αναθέσεως της συμβάσεως και της υπογραφής της σχετικής συμβάσεως. Συγκεκριμένα, στο μέτρο που αποκλείεται η άσκηση προσφυγής, εντός της δεκαήμερης προθεσμίας προς απάντηση στην όχληση, από διαγωνισθέντα του οποίου η προσφορά δεν επελέγη, η απάντηση που θα δοθεί από την αναθέτουσα αρχή κατά τη λήξη προθεσμίας αυτής στερεί τον διαγωνισθέντα του οποίου η προσφορά δεν επελέγη από κάθε δυνατότητα αποτελεσματικής προσφυγής εφόσον κατά την ημερομηνία εκείνη η σύμβαση θα έχει υπογραφεί.
(1) Οδηγία 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων (ΕΕ L 209, σ. 1).
(2) Οδηγία 92/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων στις διαδικασίες σύναψης των συμβάσεων φορέων οι οποίοι λειτουργούν στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών (ΕΕ L 76, σ. 14).
Full & Egal Universal Law Academy