30.8.2008
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 223/39
Προσφυγή της 18ης Ιουλίου 2008 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
(Υπόθεση C-334/08)
(2008/C 223/65)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Aresu και A. Caeiros)
Καθής: Ιταλική Δημοκρατία
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 10 ΕΚ, από το άρθρο 8 της αποφάσεως 2000/597/ΕΚ (1), Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2000, για το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και από τα άρθρα 2, 6, 10, 11 και 17 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 (2) του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2000, για την εφαρμογή της απόφασης 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων, λόγω του ότι αρνήθηκε να θέσει στη διάθεση της Επιτροπής τους ιδίους πόρους που αντιστοιχούν στην τελωνειακή οφειλή που προκύπτει από τη χορήγηση, τον Φεβρουάριο του 1997, εκ μέρους της περιφερειακής διεύθυνσης των τελωνείων για τις περιφέρειες Puglia και Basilicata, που εδρεύει στο Μπάρι, μη σύννομων αδειών για τη δημιουργία και τη διαχείριση στον Τάραντα τελωνειακών αποθηκών τύπου C, κατόπιν δε αδειών για μεταποίηση υπό τελωνειακό έλεγχο και για τελειοποίηση προς επανεξαγωγή, μέχρι την ανάκλησή τους στις 4 Δεκεμβρίου 2002,
—
να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Με την παρούσα προσφυγή, η Επιτροπή προσάπτει στην Ιταλική Κυβέρνηση ότι αρνήθηκε να θέσει στη διάθεση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τους —υπολογιζόμενους σε περίπου 23 εκατομμύρια ευρώ— ιδίους πόρους που αντιστοιχούν σε ορισμένες μη σύννομες τελωνειακές άδειες που χορηγήθηκαν στον Τάραντα κατά την περίοδο μεταξύ Φεβρουαρίου 1997 και Δεκεμβρίου 2002.
Το αντικείμενο της διαφοράς αφορά κατ' ουσίαν την ευθύνη για τα ποσά που σχετίζονται με πόρους που δεν έχουν εισπραχθεί λόγω των επίμαχων μη σύννομων πράξεων. Η Ιταλική Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι δεν ευθύνεται για την απώλεια εσόδων που οφείλεται στις προαναφερθείσες παρατυπίες, καθόσον για τις παρατυπίες αυτές είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι οι υπάλληλοι που προκάλεσαν τη ζημία, ενώ η άποψη της Επιτροπής είναι ότι η ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία επιβάλλει στο Ιταλικό κράτος να αναλαμβάνει όλες τις οικονομικές συνέπειες που προκύπτουν από τις ενέργειες —έστω και μη σύννομες— των δημοσίων υπαλλήλων που ενεργούν για λογαριασμό και εξ ονόματός του.
(1) ΕΕ L 253, σ. 42.
(2) EE L 130, σ. 1.
Full & Egal Universal Law Academy