8.11.2008
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 285/17
Αναίρεση που άσκησε στις 21.7.2008 η Transports Schiocchet–Excursions SARL κατά της διάταξης που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα) στις 19.5.2008 στην υπόθεση T-220/07, Transports Schiocchet–Excursions κατά Eπιτροπής
(Υπόθεση C-335/08 P)
(2008/C 285/28)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Transports–Excursions SARL (εκπρόσωπος: D. Schonberger, avocat)
Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει τη διάταξη που εξέδωσε το Πρωτοδικείο στις 19 Μαΐου 2008,
—
να κρίνει επί της ουσίας, να δεχθεί τα πρωτόδικα αιτήματα και να επιλύσει ούτως οριστικώς τη διαφορά,
—
επικουρικώς, να παραπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο,
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η αναιρεσείουσα επικαλείται τρεις λόγους προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως.
Η αναιρεσείουσα, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο παραβίασε την αρχή της ασφάλειας δικαίου των αποφάσεων των κοινοτικών δικαστηρίων, παρέβη τα άρθρα 235 και 288, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ, καθώς και το άρθρο 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης περί προασπίσεως των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών καθόσον, με τη σκέψη 39 της αναιρεσιβαλλόμενης διάταξης, έκρινε ότι η εκ μέρους της αναιρεσείουσας άσκηση προσφυγών ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων δεν έχει ανασταλτικό χαρακτήρα ούτε διακόπτει την προθεσμία παραγραφής, ενώ, με προγενέστερες αποφάσεις που καλύπτονται από το δεδικασμένο, την είχε, αντιθέτως, ενθαρρύνει να συνεχίσει τον αγώνα της ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
Η αναιρεσείουσα, με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, επικαλείται πλείονα σφάλματα του Πρωτοδικείου κατά την εκτίμηση των προϋποθέσεων στοιχειοθέτησης της εξωσυμβατικής ευθύνης, σφάλματα σχετικά με την αλλοίωση των πραγματικών περιστατικών και των αιτημάτων της προσφυγής της, του άρθρου 288, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ καθώς και του άρθρου 230 ΕΚ, όσον αφορά, μεταξύ άλλων, την εκ μέρους των εθνικών δικαστηρίων επιβεβαίωση της θέσης της Επιτροπής και την κρίση περί της περιόδου κατά τη διάρκεια της οποίας υπέστη βλάβη.
Η αναιρεσείουσα, με τον τρίτο και τελευταίο λόγο αναιρέσεως, επικαλείται παράβαση των άρθρων 4, παράγραφος 2, και 2, παράγραφος 1.3, του κανονισμού 684/92 (1), καθόσον το Πρωτοδικείο, ακολουθώντας την ερμηνεία της Επιτροπής, εσφαλμένως χαρακτήρισε ως «ειδική τακτική γραμμή» (άρθρο 4, παράγραφος 2), για την οποία δεν απαιτείται άδεια, τη δραστηριότητα των ανταγωνιστών της, ενώ στην προκειμένη περίπτωση επρόκειτο περί παράλληλων ή προσωρινών γραμμών (άρθρο 2, παράγραφος 1.3) που υπάγονται στους ίδιους κανόνες με τις τακτικές γραμμές που εκτελεί η αναιρεσείουσα.
(1) ΕΕ L 74, σ. 1.
Full & Egal Universal Law Academy