20.12.2008
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 327/15
Αναίρεση που άσκησε στις 8 Οκτωβρίου 2008 η Região Autónoma dos Açores κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα) την 1η Ιουλίου 2008 στην υπόθεση T-37/04, Região Autónoma dos Açores κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
(Υπόθεση C-444/08 P)
(2008/C 327/26)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Região Autónoma dos Açores (εκπρόσωποι: M. Renouf, Solicitor, C. Bryant, Solicitor, H. Mercer QC)
Έτεροι διάδικοι στη διαδικασία: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Βασίλειο της Ισπανίας, Seas at Risk VZW, WWF — World Wide Fund for Nature, Stichting Greenpeace Council
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση που εξέδωσε το Πρωτοδικείο την 1η Ιουλίου 2008 στην υπόθεση T-37/04·
—
να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή στην υπόθεση T-37/04·
—
να ακυρώσει τα άρθρα 3 και 11 του παραρτήματος του κανονισμού 1954/2003 (1), στον βαθμό που: α) προβλέπουν ότι η αλιευτική προσπάθεια βάσει του κανονισμού θα καθοριστεί μόνον αναφορικά προς το στοχευόμενο είδος και τη ζώνη CIEM/Copace, αλλά όχι αναφορικά προς το είδος των αλιευτικών εργαλείων που χρησιμοποιούνται, ανεξαρτήτως του αν αυτά είναι σταθερά ή συρόμενα, και β) αποκλείουν από το πεδίο εφαρμογής των άρθρων 3 και 11 τα είδη βαθέων υδάτων (δηλαδή τα βενθικά είδη που καλύπτει ο κανονισμός 2347/2002 (2))·
—
να ακυρώσει το άρθρο 15 του κανονισμού 1954/2003, στον βαθμό που η κατάργηση των κανονισμών 685/95 (3) και 2027/95 (4): α) καταργεί i) την αρμοδιότητα της Επιτροπής να καθορίζει την αλιευτική προσπάθεια αναφορικά προς όχι μόνον τα στοχευόμενα είδη και τη ζώνη CIEM/Copace, αλλά και αναφορικά προς το είδος των χρησιμοποιούμενων αλιευτικών εργαλείων, και ii) τον καθορισμό της αλιευτικής προσπάθειας τον οποίο είχε πραγματοποιήσει ο κανονισμός 2027/95· β) καταργεί i) την εξουσία καθορισμού μέγιστης ετήσιας αλιευτικής προσπάθειας ανά ζώνη όσον αφορά τα είδη βαθέων υδάτων (δηλαδή τα βενθικά είδη που κάλυπτε ο κανονισμός 2347/2002) και ii) τον καθορισμό της προσπάθειας αυτής, τον οποίο είχε πραγματοποιήσει ο κανονισμός 2027/95· γ) καταργεί την απαγόρευση προσβάσεως των ισπανικών πλοίων στα ύδατα των Αζορών για την αλιεία του τόνου και των τονοειδών ·
—
να ακυρώσει το άρθρο 5, παράγραφος 1, του κανονισμού 1954/2003, στον βαθμό που δεν διατηρεί την απαγόρευση προσβάσεως των ισπανικών πλοίων στα ύδατα των Αζορών για την αλιεία του τόνου και των τονοειδών ·
—
να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Πρωτοδικείου, αν το Δικαστήριο κρίνει ότι στο παρόν στάδιο της διαδικασίας μπορεί να εκδοθεί οριστική απόφαση επί της διαφοράς· και
—
να καταδικάσει το Συμβούλιο στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα τόσον πρωτοδίκως όσο και κατ' αναίρεση.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Η αναιρεσείουσα στηρίζει την αίτηση αναιρέσεώς της κατά της προαναφερθείσας αποφάσεως του Πρωτοδικείου σε επτά λόγους.
Πρώτον, το Πρωτοδικείο πλανήθηκε περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η προστασία που παρέχεται στην προσφεύγουσα δυνάμει του άρθρου 229, παράγραφος 2, ΕΚ είναι ανεπαρκής για να καθοριστεί ότι οι προσβαλλόμενες διατάξεις αφορούν ατομικά την αναιρεσείουσα.
Δεύτερον, το Πρωτοδικείο κακώς κατέληξε ότι μόνον τα κράτη μέλη και όχι οι περιφερειακές αρχές εδικαιούντο να υπερασπιστούν τα γενικά συμφέροντα του εδάφους τους.
Τρίτον, το Πρωτοδικείο πλανήθηκε περί το δίκαιο μη διακρίνοντας μεταξύ των περιβαλλοντικών και των οικονομικών στοιχείων.
Τέταρτον, το Πρωτοδικείο πλανήθηκε περί το δίκαιο κρίνοντας ότι οι προσβαλλόμενες διατάξεις δεν θα έχουν επιβλαβείς συνέπειες στα αλιευτικά αποθέματα και στο θαλάσσιο περιβάλλον των Αζορών και, κατά συνέπεια, στην επιβίωση του αλιευτικού τομέα στην περιοχή αυτή.
Πέμπτον, το Πρωτοδικείο πλανήθηκε περί το δίκαιο κρίνοντας ότι οι συνέπειες των προσβαλλομένων διατάξεων στις νομοθετικές και εκτελεστικές αρμοδιότητες της αναιρεσείουσας δεν είχαν ως αποτέλεσμα οι διατάξεις αυτές να την αφορούν ατομικά.
Έκτον, το Πρωτοδικείο πλανήθηκε περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η προσφυγή της αναιρεσείουσας ήταν απαράδεκτη λόγω της απουσίας άλλων αποτελεσματικών ενδίκων βοηθημάτων που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει η αναιρεσείουσα.
Έβδομον, το Πρωτοδικείο πλανήθηκε περί το δίκαιο μη λαμβάνοντας υπόψη τους παράγοντες στους οποίους αναφέρθηκε κατά τρόπο σωρευτικό ή χωριστά η αναιρεσείουσα.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1954/2003 του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, για τη διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας όσον αφορά ορισμένες αλιευτικές ζώνες και πόρους της Κοινότητας, την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 2847/93 και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΚ) 685/95 και (ΕΚ) 2027/95 (ΕΕ 289, σ. 1).
(2) Κανονισμός (ΕΚ) 2347/2002 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση ειδικών απαιτήσεων πρόσβασης και συναφών όρων που εφαρμόζονται στην αλιεία αποθεμάτων βαθέων υδάτων (ΕΕ L 351, σ. 6).
(3) Κανονισμός (ΕΚ) 685/95 του Συμβουλίου, της 27ης Μαρτίου 1995, για τη διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας όσον αφορά ορισμένες αλιευτικές ζώνες και αλιευτικούς πόρους της Κοινότητας (ΕΕ L 71, σ. 5).
(4) Κανονισμός (ΕΚ) 2027/95 του Συμβουλίου, της 15ης Ιουνίου 1995, για τη θέσπιση καθεστώτος διαχείρισης της αλιευτικής προσπάθειας που αφορά ορισμένες αλιευτικές ζώνες και πόρους της Κοινότητας (ΕΕ L 199, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy