7.2.2009
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 32/19
Αναίρεση που άσκησε στις 26 Νοεμβρίου 2008 ο Luigi Marcuccio κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2008 στην υπόθεση T-143/08, Marcuccio κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-513/08 P)
(2009/C 32/31)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Αναιρεσείων: Luigi Marcuccio (εκπρόσωπος: G. Cipressa, avocatο)
Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Αιτήματα του αναιρεσείοντος
Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
—
1. Σε κάθε περίπτωση:
1.α)
να ακυρώσει εξ ολοκλήρου την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη,
1.β)
να κηρύξει καθ' όλα παραδεκτή την αρχική προσφυγή,
περαιτέρω:
—
2/A: ως κύριο αίτημα: 2/A.1. να ακυρώσει την επίδικη απόφαση, 2/A.2. να ακυρώσει, καθόσον είναι απαραίτητο, την εκκαθαριστική πράξη αριθ. 58, 2/A.3 να ακυρώσει, στον βαθμό που απαιτείται, την απόφαση περί απορρίψεως της σχετικής ενστάσεως, 2/A.4 να υποχρεώσει την αναιρεσίβλητη να καταβάλλει στον αναιρεσείοντα το ποσό των 324,09 EUR (τριακοσίων είκοσι τεσσάρων ευρώ και εννέα λεπτών) ή οποιοδήποτε μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό θα καθορίσει το Δικαστήριο κατά δίκαιη και επιεική κρίση, 2/A.5 να υποχρεώσει την αναιρεσίβλητη, στον βαθμό που απαιτείται, να καταβάλει στον αναιρεσείοντα, σύμφωνα με τους εφαρμοστέους εν προκειμένω κανόνες, το οφειλόμενο και μη ακόμη επιστραφέν ποσό της ιατρικής εξετάσεως της 28ης Σεπτεμβρίου 2005, 2/A.6 να υποχρεώσει την αναιρεσίβλητη να καταβάλει στον αναιρεσείοντα τόκους υπερημερίας για τα ποσά που αναφέρονται στα αμέσως προηγούμενα σημεία 2/A.4 και 2/A.5 της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως, κεφαλαιοποιούμενους από την ημερομηνία έναρξης της τοκοφορίας μέχρι την καταληκτική ημερομηνία, όπως οι ημερομηνίες αυτές προσδιορίζονται με τα δικόγραφά του, 2/A.7 να υποχρεώσει την αναιρεσίβλητη να καταβάλει στον αναιρεσείοντα όλα τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε,
ή,
—
2/B: επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο, προκειμένου αυτό να αποφανθεί εκ νέου επί της ουσίας.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
1.
Παραμόρφωση και αλλοίωση των πραγματικών περιστατικών και των ισχυρισμών που προέβαλε ο αναιρεσείων με τα δικόγραφά του, πράγμα που είχε ως συνέπεια ανακρίβειες του περιεχομένου των διαπιστώσεων του Πρωτοδικείου (ειδικότερα, σκέψεις 36, 38, 39 και 41 της αναιρεσιβαλλόμενης διατάξεως).
2.
Πεπλανημένη και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της έννοιας της υποκείμενης σε προσφυγή πράξης, καθώς και σύγχυση, ακρισία, έλλειψη λογικής, παράβαση του άρθρου 231 της Συνθήκης ΕΚ και μη συμμόρφωση προς τη νομολογία που αφορά τα αποτελέσματα της ακυρώσεως αποφάσεως κοινοτικού θεσμικού οργάνου από τον κοινοτικό δικαστή, παραβίαση της αρχής του δεδικασμένου, παραβίαση της αρχής της διακρίσεως των εξουσιών (ειδικότερα, σκέψεις 39 και 41 της αναιρεσιβαλλόμενης διατάξεως).
Full & Egal Universal Law Academy