21.3.2009
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 69/19
Αναίρεση που άσκησε στις 16 Δεκεμβρίου 2008 η Powerserv Personalservice GmbH, πρώην Manpower Personalservice GmbH, κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα) στις 15 Οκτωβρίου 2008 στην υπόθεση T-405/05, Powerserv Personalservice GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
(Υπόθεση C-553/08 P)
(2009/C 69/35)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Powerserv Personalservice GmbH, πρώην Manpower Personalservice GmbH (εκπρόσωπος: B. Kuchar, δικηγόρος)
Αντίδικος κατ' αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Οκτωβρίου 2008, T-405/05, και να ακυρώσει το κοινοτικό σήμα 76059 για όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες·
—
να ακυρώσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Οκτωβρίου 2008, T-405/05, στο μέτρο που αυτή αφορά τη μη προσκομισθείσα απόδειξη του αναγκαίου διακριτικού χαρακτήρα του κοινοτικού σήματος 76059 και να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο·
—
σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και τη δικαιούχο του κοινοτικού σήματος στα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και στην πληρωμή των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η αναιρεσείουσα στο πλαίσιο της δίκης ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, ενώπιον του Πρωτοδικείου και ενώπιον του Δικαστηρίου.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η παρούσα αίτηση αναιρέσεως βάλλει κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή που άσκησε η αναιρεσείουσα επιδιώκουσα την ακύρωση της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (στο εξής: ΓΕΕΑ), της 22ας Ιουλίου 2005, που αφορούσε το αίτημα ακυρότητας του κοινοτικού σήματος «MANPOWER». Το Πρωτοδικείο έκρινε ότι το κοινοτικό σήμα «MANPOWER» για τα καταχωρισθέντα προϊόντα και υπηρεσίες είναι περιγραφικό μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία, τη Γερμανία και την Αυστρία και επιβεβαίωσε την απόφαση του τμήματος προσφυγών σύμφωνα με την οποία το οικείο σήμα απέκτησε διακριτικό χαρακτήρα διά της χρήσεώς του εντός των χωρών εντός των οποίων είναι περιγραφικό.
Οι λόγοι που προβλήθηκαν προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως είναι η παράβαση των συνδυασμένων διατάξεων του άρθρου 51, παράγραφοι 1, στοιχείο α', και 2, και του άρθρου 7, παράγραφοι 1, στοιχείο γ', και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα.
Αντίθετα προς την άποψη του Πρωτοδικείου, το σημείο «MANPOWER» είναι επίσης περιγραφικό —όπως το τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ το είχε ορθώς κρίνει— στις Κάτω Χώρες, τη Σουηδία, τη Δανία και τη Φινλανδία, καθώς επίσης και σε όλα τα άλλα κράτη μέλη, που ανήκαν στην Κοινότητα πριν από την 1η Μαΐου 2004. Αν το Πρωτοδικείο είχε αξιολογήσει το γεγονός ότι, σύμφωνα με στατιστική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, 47 % των εν λόγω προσώπων της Κοινότητας ομιλούν αγγλικά, όφειλε να συναγάγει το συμπέρασμα ότι το λεκτικό σήμα «MANPOWER», εκτός της Γερμανίας και της Αυστρίας, είναι περιγραφικό και σε άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ειδικότερα στις Κάτω Χώρες, τη Σουηδία, τη Φινλανδία και τη Δανία. Όσον αφορά τα υπόλοιπα κράτη μέλη που ανήκαν στην Κοινότητα πριν από την 1η Μαΐου 2004, το Πρωτοδικείο επίσης δεν έλαβε υπόψη ότι, λόγω της υποχρεωτικής εκπαιδεύσεως σε καθένα από τα εν λόγω κράτη μέλη, σημαντικό τμήμα του συνολικού πληθυσμού διαθέτει επαρκείς γνώσεις της αγγλικής γλώσσας ώστε να κατανοεί τη σημασία βασικού λεξιλογίου, όπως είναι οι λέξεις «MAN» και «POWER», και να αντιλαμβάνεται έτσι, επίσης, τη λέξη «MANPOWER» ως περιγραφική σε σχέση με τα προϊόντα και τις υπηρεσίες του δικαιούχου του σήματος. Πάντως, το Πρωτοδικείο όχι μόνον δεν αναφέρει για ποιο λόγο αρνήθηκε ότι ο πληθυσμός, εκτός εκείνου του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, έχει έστω τις βασικές γνώσεις της αγγλικής γλώσσας, αλλά επιπλέον αντιφάσκει προς την έως τώρα νομολογία του, κατά την οποία αναγνωρίζεται ότι ορισμένες βασικές γνώσεις αγγλικής γλώσσας, εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, τις έχει και το σύνολο του πληθυσμού σε σχέση με την αντίληψη ενός σήματος.
Ως προς την απόδειξη του διακριτικού χαρακτήρα που αποκτήθηκε διά της χρήσεως, το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα στο μέτρο που προέβη σε διεύρυνση του συναφούς κοινού σε σχέση με την απόφαση του τμήματος προσφυγών, χωρίς να επανεκτιμήσει τα αποδεικτικά στοιχεία της αποκτήσεως του διακριτικού χαρακτήρα. Ακόμη και αν συμμεριστεί κανείς την άποψη του Πρωτοδικείου ότι η απόδειξη της ισχύος στις συναλλαγές έπρεπε να προσκομιστεί μόνον ως προς το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία, τη Γερμανία και την Αυστρία, το εν λόγω Πρωτοδικείο όφειλε, ενόψει της διευρύνσεως του κοινού, να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος προσφυγών ως προς το σημείο αυτό και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του εν λόγω τμήματος. Το Πρωτοδικείο ομοίως επιβεβαίωσε εσφαλμένως την άποψη του τμήματος προσφυγών περί ενός «αποτελέσματος αντικτύπου» της ενδεχόμενης ισχύος στις συναλλαγές του οικείου λεκτικού σήματος, από το Ηνωμένο Βασίλειο στην Ιρλανδία, ενώ δεν μπορεί να υποστηριχθεί «αντίκτυπος» της ισχύος σήματος από ένα κράτος μέλος σε άλλο κράτος μέλος ούτε από ένα προϊόν ή μία υπηρεσία σε άλλο προϊόν ή υπηρεσία.
Full & Egal Universal Law Academy