21.6.2008
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 158/18
Προσφυγή της 15ης Απριλίου 2008 — E.ON Energie AG κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-141/08)
(2008/C 158/30)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: E.ON Energie AG (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Röhling, C. Krohs και F. Dietrich, δικηγόροι)
Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
—
να ακυρώσει την απόφαση C(2008) 377 τελικό της καθής, της 30ής Ιανουαρίου 2008, στην υπόθεση COMP/B-1/39.326 — E.ON Energie AG,
—
επικουρικώς, να μειώσει ευλόγως το πρόστιμο που της επιβλήθηκε,
—
να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Η προσφεύγουσα προσβάλλει την απόφαση C(2008) 377 τελικό της Επιτροπής, της 30ής Ιανουαρίου 2008, στην υπόθεση COMP/B-1/39.326 — E.ON Energie AG. Με την απόφαση αυτή, η Επιτροπή επέβαλε στην προσφεύγουσα πρόστιμο, διότι η προσφεύγουσα διέρρηξε σφραγίδες που είχαν θέσει, κατ' εφαρμογή του άρθρου 20, παράγραφος 2, στοιχείο δ', του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1), εκπρόσωποι της Επιτροπής και παρέβη, εξ αμελείας τουλάχιστον, το άρθρο 23, παράγραφος 1, στοιχείο ε', του κανονισμού αυτού.
Η προσφεύγουσα προβάλλει εννέα λόγους προς στήριξη της προσφυγής της. Με τους έξι πρώτους λόγους προβάλλει ότι η παράβαση δεν έχει διαπιστωθεί επαρκώς. Ειδικότερα, προβάλλει παράβαση των κανόνων περί του βάρους αποδείξεως, το οποίο φέρει εξ ολοκλήρου η καθής, παραβίαση της αρχής της αυτεπάγγελτης εξετάσεως, εσφαλμένη παραδοχή της νομιμότητας της σφραγίσεως, εσφαλμένη εξ όψεως εκτίμηση της καταστάσεως στην οποία βρίσκονταν οι σφραγίδες την επομένη ημέρα, εσφαλμένη παραδοχή της καταλληλότητας της ταινίας προστασίας, καθώς και ότι η καθής δεν έλαβε υπόψη της διαφορετικές πιθανές εκδοχές της εξελίξεως των γεγονότων.
Ο έβδομος λόγος αντλείται από προσβολή του τεκμηρίου της αθωότητας και, συνεπώς, από παράβαση ουσιώδους τύπου και διαδικαστικού τύπου.
Με τον όγδοο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η καθής εσφαλμένως της καταλόγισε παραβάσεις κατά την έννοια του άρθρου 23 του κανονισμού 1/2003.
Τέλος, προβάλλει ότι το πρόστιμο προσδιορίστηκε παρανόμως. Κατά την προσφεύγουσα, δεν τηρήθηκε η απαγόρευση των αυθαιρεσιών, καθώς και η επιβαλλόμενη από το άρθρο 253 ΕΚ υποχρέωση αιτιολογήσεως. Δεν ελήφθησαν υπόψη ελαφρυντικές περιστάσεις, ενώ, αντιθέτως, συνεκτιμήθηκαν εσφαλμένως επιβαρυντικές περιστάσεις.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy