21.2.2009
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 44/56
Προσφυγή της 12ης Δεκεμβρίου 2008 — Esso κ.λπ. κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-540/08)
(2009/C 44/98)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσες: Esso Société Anonyme Française (Courbevoie, Γαλλία), Esso Deutschland GmbH (Αμβούργο, Γερμανία), ExxonMobil Petroleum and Chemical BVBA (Αμβέρσα, Βέλγιο), Exxon Mobil Corp. (Irving, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής) (εκπρόσωποι: R. Snelders, R. Subiotto, L.-P. Rudolf, M. Piergiovanni, δικηγόροι)
Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Αιτήματα των προσφευγουσών
Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
—
να ακυρώσει μερικώς την απόφαση της Επιτροπής της 1ης Οκτωβρίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ (Υπόθεση COMP/39.181 — Κεριά παραφίνης)·
—
να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες με την απόφαση αυτή και
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Οι προσφεύγουσες ζητούν τη μερική ακύρωση της αποφάσεως C(2008) 5476 τελικό της Επιτροπής, της 1ης Οκτωβρίου 2008, στην υπόθεση COMP/39.181 — Κεριά παραφίνης (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), και τη μείωση του προστίμου που επιβλήθηκε σε αυτές.
Προς στήριξη των αιτημάτων τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν δύο βασικούς λόγους ακυρώσεως:
Πρώτον, ισχυρίζονται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει νομική πλάνη, καθόσον το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην Esso Société Anonyme Française (στο εξής: Esso) υπολογίστηκε χωρίς να ληφθεί υπόψη το αναμφισβήτητο γεγονός ότι, πριν από τη συγχώνευση της Exxon με τη Mobil, οι δραστηριότητες της Exxon στον τομέα της παραγωγής κεριών παραφίνης δεν σχετίζονταν με την παράβαση. Οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι, με την προσβαλλόμενη απόφαση, επιβλήθηκε στην Esso πρόστιμο ως αν η Exxon μετείχε στην παράβαση επί επτά έτη πριν από τη συγχώνευση, μολονότι η Επιτροπή αναγνώρισε με την προσβαλλόμενη απόφαση ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε. Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση υπερβάλλει όσον αφορά τη σημασία που αποδίδει στη συμμετοχή της Esso στην παράβαση και παραβιάζει τις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της αναλογικότητας, πέραν του ότι αντιβαίνει τόσο στο άρθρο 23, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1) όσο και στις Κατευθυντήριες γραμμές του 2006 για τον υπολογισμό των προστίμων (2).
Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν, δεύτερον, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει νομική πλάνη, καθόσον η Επιτροπή έκρινε ότι μετείχαν μέχρι τον Νοέμβριο του 2003 στο μέρος της παραβάσεως που αφορούσε τα κεριά παραφίνης. Ειδικότερα, ισχυρίζονται ότι από τις περιεχόμενες στην προσβαλλόμενη απόφαση διαπιστώσεις περί της διάρκειας της συμμετοχής τους στο μέρος της παραβάσεως που αφορούσε τα κεριά παραφίνης προκύπτει ότι η Επιτροπή δεν τήρησε, συναφώς, τις υποχρεώσεις που συνεπαγόταν το γεγονός ότι έφερε το βάρος της αποδείξεως. Επιπλέον, διατείνονται ότι η Επιτροπή δεν συνήγαγε, με την προσβαλλόμενη απόφαση, τα συμπεράσματα που έπρεπε να αντλήσει από το αναμφισβήτητο γεγονός ότι οι προσφεύγουσες δεν μετείχαν στις «τεχνικές συναντήσεις» που πραγματοποιήθηκαν μετά τις 27/28 Φεβρουαρίου 2003 — ούτε ενημερώνονταν για τα αποτελέσματά τους.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ 2003 L 1, σ. 1).
(2) Κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων που επιβάλλονται κατ' εφαρμογήν του άρθρου 23, παράγραφος 2, σημείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (ΕΕ 2006 C 210, σ. 2).
Full & Egal Universal Law Academy