27.3.2010
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 80/4
Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 4 lutego 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Berlin — Niemcy) — Hava Genc przeciwko Land Berlin
(Sprawa C-14/09) (1)
(Układ stowarzyszeniowy EWG–Turcja - Decyzja nr 1/80 Rady Stowarzyszenia - Artykuł 6 ust. 1 - Pojęcie „pracownik” - Wykonywanie pracy najemnej w niewielkim wymiarze czasu pracy - Przesłanka utraty praw nabytych)
2010/C 80/07
Język postępowania: niemiecki
Sąd krajowy
Verwaltungsgericht Berlin
Strony w postępowaniu przed sądem krajowym
Strona skarżąca: Hava Genc
Strona pozwana: Land Berlin
Przedmiot
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Verwaltungsgericht Berlin — Wykładnia art. 6 ust. 1 decyzji Rady Stowarzyszenia nr 1/80 EWG/Turcja — Prawo pobytu obywatela tureckiego, którego wjazd na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego był uzasadniony nieistniejącym już powodem i wykonującego działalność zawodową w niewielkim wymiarze czasu pracy, tj. 5,5 godzin tygodniowo w tym państwie członkowskim — Minimalne cechy charakterystyczne wymagane, aby stosunek pracy mógł być uznany za „legalne zatrudnienie” w rozumieniu decyzji nr 1/80
Sentencja
1)
Osoba znajdująca się w takiej sytuacji jak skarżąca w sprawie przed sądem krajowym jest pracownikiem w rozumieniu art. 6 ust. 1 decyzji nr 1/80 z dnia 19 września 1980 r. w sprawie rozwoju stowarzyszenia EWG–Turcja, wydanej przez Radę Stowarzyszenia, powołaną na podstawie Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją, jeżeli praca najemna, którą wykonuje, ma charakter rzeczywisty i efektywny. Sąd krajowy powinien dokonać ustaleń niezbędnych do oceny, czy ma to miejsce w zawisłym przed nim sporze.
2)
Pracownik turecki w rozumieniu art. 6 ust. 1 decyzji nr 1/80 może powoływać się na prawo do swobodnego przepływu przyznane na podstawie Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją, nawet gdy przestał istnieć cel jego wjazdu na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego. Jeśli taki pracownik spełnia przesłanki, o których mowa w art. 6 ust. 1, to jego prawo pobytu w przyjmującym państwie członkowskim nie może podlegać dodatkowym warunkom dotyczącym istnienia interesów mogących uzasadniać pobyt lub charakteru zatrudnienia.
(1) Dz.U. C 102 z 1.5.2009.
Full & Egal Universal Law Academy