18.12.2010
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 346/11
Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 28ης Οκτωβρίου 2010 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Établissements Rimbaud SA κατά Directeur général des impôts, Directeur des services fiscaux d’Aix-en-Provence
(Υπόθεση C-72/09) (1)
(Άμεση φορολογία - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Νομικά πρόσωπα εγκατεστημένα σε τρίτη χώρα που είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου - Κυριότητα ακινήτων ευρισκομένων σε κράτος μέλος - Φόρος επί της αγοραίας αξίας των εν λόγω ακινήτων - Απόρριψη αιτήσεως απαλλαγής - Πάταξη της φοροδιαφυγής - Εκτίμηση βάσει της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ)
2010/C 346/18
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Αιτούν δικαστήριο
Cour de cassation
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Établissements Rimbaud SA
κατά
Directeur général des impôts, Directeur des services fiscaux d'Aix-en-Provence
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Cour de Cassation (Γαλλία) — Ερμηνεία του άρθρου 40 της συμφωνίας, της 2ας Μαΐου 1992, για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΕ 1994, L 1, σ. 3) — Φόρος επί της αγοραίας αξίας των ευρισκομένων στη Γαλλία ακινήτων — Απαλλαγή των νομικών προσώπων που έχουν την έδρα τους στη Γαλλία ή σε κράτος του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, υπό την προϋπόθεση ότι η Γαλλία έχει συνάψει με το κράτος αυτό σύμβαση διοικητικής συνδρομής με σκοπό την πάταξη της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής ή ότι, κατ’ εφαρμογήν συνθήκης περιέχουσας ρήτρα περί απαγορεύσεως των διακρίσεων, τα εν λόγω νομικά πρόσωπα δεν υπόκεινται σε βαρύτερη φορολογία από εκείνη που επιβάλλεται στις εγκατεστημένες στη Γαλλία εταιρίες — Απόρριψη αιτήσεως απαλλαγής εταιρίας εγκατεστημένης στο Λιχτενστάιν
Διατακτικό
Το άρθρο 40 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, της 2ας Μαΐου 1992, δεν απαγορεύει εθνική ρύθμιση όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία απαλλάσσει από τον φόρο επί της αγοραίας αξίας των ακινήτων που βρίσκονται στο έδαφος κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις επιχειρήσεις που έχουν την εταιρική τους έδρα στο έδαφος του οικείου κράτους μέλους, ενώ εξαρτά την απαλλαγή αυτή, προκειμένου περί εταιρίας που έχει την έδρα της σε τρίτο κράτος το οποίο, όμως, είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, είτε από την ύπαρξη συμβάσεως διοικητικής συνδρομής συναφθείσας μεταξύ του εν λόγω κράτους μέλους και του συγκεκριμένου τρίτου κράτους με σκοπό την πάταξη της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής είτε από την προϋπόθεση ότι, κατ’ εφαρμογήν συνθήκης περιέχουσας ρήτρα περί απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ιθαγενείας, τα νομικά αυτά πρόσωπα δεν πρέπει να υπόκεινται σε φορολογία βαρύτερη από εκείνη που επιβάλλεται στις εταιρίες οι οποίες είναι εγκατεστημένες στο οικείο κράτος μέλος.
(1) ΕΕ C 102 της 1.5.2009, σ. 12.
Full & Egal Universal Law Academy