28.8.2010
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 234/12
Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 1 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy — Republiek Polen) — Polska Telefonia Cyfrowa sp. z o.o./Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
(Zaak C-99/09) (1)
(Telecommunicatiediensten - Richtlijn 2002/22/EG - Artikel 30, lid 2 - Telefoonnummerportabiliteit - Bevoegdheid van nationale regelgevende instanties - Door consument te betalen directe kosten - Ontmoedigende werking - Doorberekening van kosten)
2010/C 234/17
Procestaal: Pools
Verwijzende rechter
Sąd Najwyższy
Partijen in het hoofdgeding
Verzoekende partij: Polska Telefonia Cyfrowa sp. z o.o.
Verwerende partij: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Voorwerp
Verzoek om een prejudiciële beslissing — Sąd Najwyższy — Uitlegging van artikel 30, lid 2, van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn) (PB L 108, blz. 51) — Telefoonnummerportabiliteit — Verplichting voor de nationale regelgevende instantie om bij de uitvoering van de verplichting ervoor te zorgen dat de vergoeding die de consument voor het gebruik van de dienst van nummerportabiliteit moet betalen, niet ontmoedigend van aard is, rekening te houden met de kosten die de mobieletelefonieoperators in verband met het verrichten van die dienst maken
Dictum
Artikel 30, lid 2, van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn) moet aldus worden uitgelegd dat de nationale regelgevende instantie bij haar beoordeling van de ontmoedigende aard van de directe kosten die voor het gebruik van de dienst van nummerportabiliteit door de consumenten moeten worden betaald, rekening moet houden met de kosten die door de exploitanten van netwerken voor mobiele telefonie worden gemaakt om deze dienst te verrichten. Zij behoudt echter de mogelijkheid om het maximumbedrag aan directe kosten dat de exploitanten kunnen vragen, lager vast te stellen dan het bedrag van de door hen gedragen kosten, indien een bedrag aan directe kosten dat enkel op basis van de voornoemde kosten van de exploitanten is berekend, de consument kan ontmoedigen om van de portabiliteitfaciliteit gebruik te maken.
(1) PB C 129 van 6.6.2009.
Full & Egal Universal Law Academy