20.11.2010
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 317/9
Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 30ής Σεπτεμβρίου 2010 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Stadt Graz κατά Strabag AG, Teerag-Asdag AG, Bauunternehmung Granit GesmbH
(Υπόθεση C-314/09) (1)
(Οδηγία 89/665/ΕΟΚ - Δημόσιες συμβάσεις - Διαδικασίες προσφυγής - Αγωγή αποζημιώσεως - Παράνομη ανάθεση - Εθνικός κανόνας περί ευθύνης που στηρίζεται σε τεκμήριο πταίσματος της αναθέτουσας αρχής)
2010/C 317/17
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Αιτούν δικαστήριο
Oberster Gerichtshof
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Stadt Graz
κατά
Strabag AG, Teerag-Asdag AG, Bauunternehmung Granit GesmbH
παρισταμένου του
Land Steiermark
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Oberster Gerichtshof — Ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 1, και του άρθρου 2, παράγραφοι 1, στοιχείο γ', και 7, της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων (ΕΕ L 395, σ. 33) — Ανάθεση της συνάψεως δημοσίας συμβάσεως σύμφωνη με απόφαση που εκδίδεται από το αρμόδιο για τον έλεγχο της συνάψεως δημοσίων συμβάσεων δικαστήριο και έχει δεσμευτική ισχύ για την αναθέτουσα αρχή — Παράνομος χαρακτήρας της συνάψεως της δημοσίας συμβάσεως λόγο παραβιάσεως της εθνικής νομοθεσίας — Προϋποθέσεις ασκήσεως αγωγής αποζημιώσεως — Αρχή της αποτελεσματικότητας
Διατακτικό
Ο οδηγία 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της συνάψεως συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, έχει την έννοια ότι απαγορεύει εθνική κανονιστική ρύθμιση που εξαρτά το δικαίωμα αποζημιώσεως λόγω παραβάσεως, εκ μέρους αναθέτουσας αρχής, του δικαίου περί δημοσίων συμβάσεων από τον υπαίτιο χαρακτήρα της παραβάσεως αυτής, ακόμα και όταν η εφαρμογή της ρυθμίσεως αυτής στηρίζεται σε τεκμήριο πταίσματος της αναθέτουσας αρχής καθώς και στην αδυναμία της τελευταίας να επικαλεστεί την έλλειψη ατομικών ικανοτήτων και, ως εκ τούτου, την έλλειψη του υποκειμενικού στοιχείου για τον καταλογισμό της φερόμενης παραβάσεως.
(1) ΕΕ C 267 της 7.11.2009.
Full & Egal Universal Law Academy