29.10.2011
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 319/2
Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 15ης Σεπτεμβρίου 2011 [αίτηση του Conseil d’ État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ministre du Budget, des Comptes publics et de la Fonction publique κατά Accor SA
(Υπόθεση C-310/09) (1)
(Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Φορολογική μεταχείριση των μερισμάτων - Εθνική κανονιστική ρύθμιση που χορηγεί πίστωση φόρου για τα μερίσματα που διανέμουν οι εγκατεστημένες στην ημεδαπή θυγατρικές μιας μητρικής εταιρίας - Άρνηση χορηγήσεως πιστώσεως φόρου για τα μερίσματα που διανέμουν οι εγκατεστημένες στην αλλοδαπή θυγατρικές - Αναδιανομή των μερισμάτων από τη μητρική εταιρία στους μετόχους της - Συμψηφισμός της πιστώσεως φόρου με τον φόρο κινητών αξιών που οφείλει η μητρική εταιρία κατά την αναδιανομή - Άρνηση επιστροφής του φόρου κινητών αξιών που κατέβαλε η μητρική εταιρία - Αδικαιολόγητος πλουτισμός - Απαιτούμενες αποδείξεις ως προς τη φορολόγηση των εγκατεστημένων στην αλλοδαπή θυγατρικών)
2011/C 319/03
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Αιτούν δικαστήριο
Conseil d’ État
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Ministre du Budget, des Comptes publics et de la Fonction publique
κατά
Accor SA
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Conseil d’ État (Γαλλία) — Ερμηνεία των άρθρων 43 και 56 της Συνθήκης ΕΚ — Εθνική νομοθεσία που φορολογεί διαφορετικά τα μερίσματα που προέρχονται από θυγατρικές εγκατεστημένες στο κράτος εγκαταστάσεως της μητρικής εταιρίας από εκείνα των θυγατρικών που είναι εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη — Δυνατότητα εκπτώσεως από τον ειδικό φόρο, τον οποίον οφείλει μια μητρική εταιρία κατά την αναδιανομή των μερισμάτων αυτών στους μετόχους, της πιστώσεως φόρου που συνδέεται με τη διανομή των εν λόγω μερισμάτων όταν προέρχονται από θυγατρική εγκατεστημένη στη Γαλλία, αλλά όχι όταν προέρχονται από θυγατρική εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος της Κοινότητας — Άρνηση επιστροφής του καταβληθέντος από τη μητρική εταιρία ειδικού φόρου λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού ή ελλείψεως ζημίας της εν λόγω εταιρίας — Εξάρτηση της επιστροφής των καταβληθέντων από τη μητρική εταιρία ποσών από την προσκόμιση αποδείξεων σχετικών με τον φόρο που κατέβαλαν οι θυγατρικές της σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο της εταιρικής έδρας της μητρικής εταιρίας — Τήρηση των αρχών της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας
Διατακτικό
1)
Τα άρθρα 49 ΣΛΕΕ και 63 ΣΛΕΕ απαγορεύουν νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους αποσκοπούσα στην εξάλειψη της διπλής φορολογήσεως των μερισμάτων, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία επιτρέπει σε μητρική εταιρία να συμψηφίσει με τον φόρο κινητών αξιών, τον οποίο οφείλει όταν αναδιανέμει στους μετόχους της μερίσματα που της κατέβαλαν θυγατρικές της, την πίστωση φόρου που συνεπάγεται η διανομή των εν λόγω μερισμάτων, εφόσον αυτά προέρχονται από θυγατρική εγκατεστημένη στο κράτος μέλος αυτό, αλλά δεν παρέχει τη δυνατότητα αυτή εάν τα εν λόγω μερίσματα προέρχονται από θυγατρική εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος, δεδομένου ότι, στην τελευταία περίπτωση, η νομοθεσία αυτή δεν παρέχει δικαίωμα σε πίστωση φόρου για τη διανομή των εν λόγω μερισμάτων από τη θυγατρική αυτή.
2)
Όταν εθνικό φορολογικό καθεστώς, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, δεν συνεπάγεται καθαυτό μετακύλιση σε τρίτο του φόρου που αχρεωστήτως κατέβαλε ο φορολογούμενος, το δίκαιο της Ένωσης απαγορεύει να αρνείται κράτος μέλος να επιστρέψει τα ποσά που κατέβαλε η μητρική εταιρία για τον λόγο είτε ότι η επιστροφή αυτή θα αποτελούσε αδικαιολόγητο πλουτισμό για την τελευταία είτε ότι το ποσό που κατέβαλε η μητρική εταιρία δεν αποτελεί για αυτήν λογιστικό έξοδο ή φορολογική επιβάρυνση, αλλά βαρύνει μόνον τα ποσά που μπορούν να αναδιανεμηθούν στους μετόχους της.
3)
Οι αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας δεν απαγορεύουν να εξαρτάται η επιστροφή σε μητρική εταιρία των ποσών που διασφαλίζουν την εφαρμογή του ίδιου φορολογικού καθεστώτος στα μερίσματα που διανέμονται από εγκατεστημένες στη Γαλλία θυγατρικές αυτής και σε εκείνα που διανέμονται από θυγατρικές της εταιρίας αυτής που είναι εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη, τα οποία αναδιανέμονται από την εν λόγω μητρική εταιρία, από τον όρο ότι ο φορολογούμενος προσκομίζει στοιχεία που μόνον αυτός κατέχει και αφορούν, για κάθε επίμαχο μέρισμα, κυρίως τον φορολογικό συντελεστή που πράγματι εφαρμόστηκε και το ύψος του φόρου που πράγματι καταβλήθηκε για τα κέρδη που πραγματοποίησαν οι εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη θυγατρικές, ενώ τα ίδια αυτά στοιχεία, που είναι γνωστά στη διοίκηση, δεν απαιτούνται ως προς τις εγκατεστημένες στη Γαλλία θυγατρικές. Η προσκόμιση των στοιχείων αυτών μπορεί, εντούτοις, να απαιτείται μόνον εφόσον καθίσταται στην πράξη αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερής η απόδειξη της καταβολής του φόρου από τις εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη θυγατρικές, λαμβανομένων ιδίως υπόψη των νομοθετικών διατάξεων των εν λόγω κρατών μελών σε σχέση με την αποτροπή της διπλής φορολογήσεως και την εγγραφή στις λογιστικές καταστάσεις του φόρου εταιριών που πρέπει να καταβληθεί, καθώς και με τη διατήρηση των διοικητικών εγγράφων. Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να εξακριβώσει κατά πόσον πληρούνται οι όροι αυτοί στην υπόθεση της κύριας δίκης.
(1) ΕΕ C 233 της 26.9.2009
Full & Egal Universal Law Academy