7.7.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 200/2
Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 22ας Μαΐου 2012 [αίτηση του Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — P. I. κατά Oberbürgermeisterin der Stadt Remscheid
(Υπόθεση C-348/09) (1)
(Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Οδηγία 2004/38/ΕΚ - Άρθρο 28, παράγραφος 3, στοιχείο α' - Απόφαση περί απελάσεως - Ποινική καταδίκη - Επιτακτικοί λόγοι δημόσιας ασφάλειας)
2012/C 200/02
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Αιτούν δικαστήριο
Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
P. I.
κατά
Oberbürgermeisterin der Stadt Remscheid
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen, Münster — Ερμηνεία του άρθρου 28, παράγραφος 3, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ L 158, σ. 77) — Απόφαση περί απομακρύνσεως, η οποία ελήφθη για επιτακτικούς λόγους δημοσίας ασφάλειας εις βάρος ευρωπαίου πολίτη, κατοίκου κατά τα τελευταία δέκα χρόνια στο κράτος μέλος υποδοχής, και η οποία υπήρξε αποτέλεσμα καταδίκης σε ποινή φυλακίσεως — Έννοια των «επιτακτικών λόγων δημόσιας ασφάλειας»
Διατακτικό
Το άρθρο 28, παράγραφος 3, στοιχείο α', της οδηγίας 2004/38 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ, έχει την έννοια ότι τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια να κρίνουν ότι ποινικά αδικήματα, όπως εκείνα του άρθρου 83, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, αποτελούν σοβαρή προσβολή θεμελιώδους συμφέροντος της κοινωνίας, ικανή να συνιστά άμεση απειλή για την ηρεμία και τη σωματική ασφάλεια του πληθυσμού και ότι, ως εκ τούτου, εμπίπτουν στην έννοια «επιτακτικοί λόγοι δημόσιας ασφάλειας», με αποτέλεσμα να δικαιολογείται ενδεχομένως η λήψη μέτρου απελάσεως βάσει της παραγράφου 3 του άρθρου 28 της οδηγίας 2004/38, υπό την προϋπόθεση ότι ο τρόπος τελέσεως τέτοιων αδικημάτων χαρακτηρίζεται ως ιδιαίτερα σοβαρός, κάτι που απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να διαπιστώσει βάσει ειδικής εξετάσεως της υποθέσεως της οποίας έχει επιληφθεί.
Κάθε μέτρο απελάσεως εξαρτάται από τον όρο να συνιστά η συμπεριφορά του οικείου προσώπου πραγματική και ενεστώσα απειλή, στρεφόμενη κατά θεμελιώδους συμφέροντος της κοινωνίας του οικείου κράτους μέλους, διαπίστωση που προϋποθέτει, κατά κανόνα, ότι το οικείο πρόσωπο τείνει να διατηρήσει τη συμπεριφορά αυτή στο μέλλον. Προτού λάβει απόφαση περί απελάσεως, το κράτος μέλος υποδοχής πρέπει να λάβει υπόψη, μεταξύ άλλων, τη διάρκεια παραμονής του οικείου προσώπου στην επικράτειά του, την ηλικία του, την κατάσταση της υγείας του, την οικογενειακή και οικονομική του κατάσταση, την κοινωνική και πολιτιστική ενσωμάτωσή του στο κράτος μέλος υποδοχής και το εύρος των δεσμών του με τη χώρα καταγωγής.
(1) ΕΕ C 282 της 21.11.2009.
Full & Egal Universal Law Academy