7.5.2011
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 139/6
Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 10 Μαρτίου 2011 [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Charles Defossez κατά Christian Wiart, υπό την ιδιότητα του εκκαθαριστή της εταιρίας Sotimon SARL, Office national de l'emploi fonds de fermeture d'entreprises, Centre de gestion et d’études de l’Association pour la gestion du régime de garantie des créances des salariés de Lille (CGEA)
(Υπόθεση C-477/09) (1)
(Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως - Οδηγίες 80/987/ΕΟΚ και 2002/74/ΕΚ - Αφερεγγυότητα του εργοδότη - Προστασία των μισθωτών - Πληρωμή των ανεξόφλητων απαιτήσεων των εργαζομένων - Προσδιορισμός του αρμόδιου οργανισμού εγγυήσεως - Ευνοϊκότερη εγγύηση δυνάμει του εθνικού δικαίου - Δυνατότητα επικλήσεώς της)
2011/C 139/09
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Αιτούν δικαστήριο
Cour de cassation
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Charles Defossez
κατά
Christian Wiart, υπό την ιδιότητα του εκκαθαριστή της εταιρίας Sotimon SARL Office national de l'emploi fonds de fermeture d'entreprises, Centre de gestion et d’études de l’Association pour la gestion du régime de garantie des créances des salariés de Lille (CGEA)
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Cour de cassation (Γαλλία) — Ερμηνεία του άρθρου 8α της οδηγίας 80/987/EOK του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2002/74/ΕΚ (ΕΕ L 270, σ. 10), σε συνδυασμό με το άρθρο 9 της ίδιας οδηγίας — Προσδιορισμός του οργανισμού που είναι αρμόδιος για την πληρωμή των ανεξόφλητων απαιτήσεων των εργαζομένων — Οργανισμός εγγυήσεως του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου οι εργαζόμενοι ασκούν συνήθως την εργασία τους — Δυνατότητα των μισθωτών εργαζομένων, να αξιώνουν ευνοϊκότερη εγγύηση του οργανισμού στον οποίο ο εργοδότης τους ασφαλίζει και καταβάλλει ασφαλιστικές εισφορές βάσει της εθνικής νομοθεσίας
Διατακτικό
Το άρθρο 3 της οδηγίας 80/987/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητoς του εργοδότη, όπως είχε πριν την τροποποίησή της από την οδηγία 2002/74/ΕΚ, έχει την έννοια ότι, για την ικανοποίηση των ανεξόφλητων απαιτήσεων εργαζομένου ασκούντος κατά κανόνα τη μισθωτή δραστηριότητά του σε άλλο κράτος μέλος από αυτό εκείνο της έδρας του εργοδότη του ο οποίος κηρύχθηκε αφερέγγυος πριν τις 8 Οκτωβρίου 2005, όταν ο εν λόγω εργοδότης δεν είναι εγκατεστημένος στο εν λόγω άλλο κράτος μέλος και εκπληρώνει την υποχρέωση συνεισφοράς του στη χρηματοδότηση του οργανισμού εγγυήσεως στο κράτος μέλος της έδρας του, τις υποχρεώσεις που ορίζει το ως άνω άρθρο υπέχει ο οργανισμός αυτός.
Δεν αντιβαίνει στην οδηγία 80/987 νομοθεσία κράτους μέλους προβλέπουσα ότι μισθωτός μπορεί να επωφεληθεί από τη μισθολογική εγγύηση του εθνικού οργανισμού κατά το δίκαιο του εν λόγω κράτους μέλους εναλλακτικά ή συμπληρωματικά προς την εγγύηση που παρέχει ο οργανισμός που έχει οριστεί ως αρμόδιος κατ’ εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι η εγγύηση αυτή συνεπάγεται υψηλότερο επίπεδο προστασίας του εργαζομένου.
(1) ΕΕ C 37 της 13.2.2010.
Full & Egal Universal Law Academy