7.5.2011
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 139/7
Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 10ης Μαρτίου 2011 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Tanja Borger κατά Tiroler Gebietskrankenkasse
(Υπόθεση C-516/09) (1)
(Κοινωνική ασφάλιση εργαζομένων - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 - Προσωπικό πεδίο εφαρμογής - Ερμηνεία της έννοιας του όρου «μισθωτής» - Παροχές για συντηρούμενο τέκνο - Παράταση της άδειας άνευ αποδοχών)
2011/C 139/11
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Αιτούν δικαστήριο
Oberster Gerichtshof
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Tanja Borger
κατά
Tiroler Gebietskrankenkasse
Αντικείμενο
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Oberster Gerichtshof — Ερμηνεία του άρθρου 1, στοιχείο α', του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ L 149, σ. 2) — Παροχές για συντηρούμενα τέκνα — Προσωπικό πεδίο εφαρμογής — Ερμηνεία της έννοιας του «εργαζομένου» — Πρόσωπο που κατοικεί στην Ελβετία και συμφωνεί με τον εδρεύοντα σε κράτος μέλος εργοδότη του διακοπή της σχέσεως εργασίας λόγω της γεννήσεως του τέκνου του («Karenz»), η οποία υπερβαίνει την προβλεπόμενη από τη νομοθεσία του εν λόγω κράτους μέλους περίοδο διακοπής δύο ετών
Διατακτικό
Η ιδιότητα του «μισθωτού εργαζομένου» υπό την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και επικαιροποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97, του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 1606/98, του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998, πρέπει να αναγνωρίζεται σε πρόσωπο ευρισκόμενο στην κατάσταση της προσφεύγουσας της κύρια δίκης, κατά την περίοδο παρατάσεως κατά έξι μήνες αδείας άνευ αποδοχών μετά τη γέννηση του τέκνου του, υπό την προϋπόθεση ότι κατά την περίοδο αυτή το εν λόγω πρόσωπο είναι ασφαλισμένο, έστω και έναντι ενός μόνον κινδύνου, δυνάμει υποχρεωτικής ή προαιρετικής ασφαλίσεως στο πλαίσιο γενικού ή ειδικού συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως εκ των προβλεπόμενων στο άρθρο 1, στοιχείο α', του κανονισμού αυτού. Στο εθνικό δικαστήριο απόκειται να ελέγξει αν η προϋπόθεση αυτή πληρούται στην ένδικη διαφορά της οποίας επελήφθη.
(1) ΕΕ C 63 της 13.3.2010.
Full & Egal Universal Law Academy