23.10.2010
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 288/14
Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 16 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Bíróság Gazdasági Kollégiuma — Republika Węgierska) — RANI Slovakia s.r.o. przeciwko Hankook Tire Magyarország Kft.
(Sprawa C-298/09) (1)
(Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu postępowania - Przystąpienie do Unii Europejskiej - Swoboda świadczenia usług - Dyrektywa 96/71/WE - Oddelegowanie pracowników w ramach świadczenia usług - Przedsiębiorstwo pracy tymczasowej - Wymóg posiadania siedziby na terytorium państwa członkowskiego, w którym usługa jest świadczona)
2010/C 288/22
Język postępowania: węgierski
Sąd krajowy
Fővárosi Bíróság Gazdasági Kollégiuma
Strony w postępowaniu przed sądem krajowym
Strona skarżąca: RANI Slovakia s.r.o.
Strona pozwana: Hankook Tire Magyarország Kft.
Przedmiot
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Fővárosi Bíróság — Wykładnia art. 3 lit. c) WE, art. 49, 52 i 54 WE, oraz dyrektywy 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (Dz.U. L 18, s. 1) — Uregulowanie krajowe ograniczające prowadzenie działalności jako przedsiębiorstwo pracy tymczasowej jedynie do przedsiębiorstw posiadających siedzibę na terytorium krajowym
Sentencja
1)
Wykładni art. 49–54 WE nie można dokonywać w ten sposób, że uregulowanie państwa członkowskiego dotyczące prowadzenia działalności jako przedsiębiorstwo pracy tymczasowej obowiązujące w dniu przystąpienia tego państwa do Unii Europejskiej pozostaje ważne do czasu przyjęcia przez Radę Unii Europejskiej programu lub dyrektyw wykonujących te postanowienia w celu ustalenia warunków liberalizacji dla tego rodzaju usług.
2)
Ani motyw 19 dyrektywy 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług, ani jej art. 1 ust. 4 nie mogą być interpretowane w ten sposób, że państwo członkowskie może zastrzec prowadzenie działalności jako przedsiębiorstwo pracy tymczasowej jedynie dla przedsiębiorstw posiadających siedzibę na terytorium krajowym lub traktować je — w zakresie wydawania zezwolenia na wykonywanie działalności — w sposób bardziej korzystny niż przedsiębiorstwa posiadające siedzibę w innym państwie członkowskim.
3)
Wykładni art. 49–54 WE należy dokonywać w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie istnieniu uregulowania państwa członkowskiego takiego jak w sprawie przed sądem krajowym, które zastrzega prowadzenie działalności jako przedsiębiorstwo pracy tymczasowej dla przedsiębiorstw posiadających siedzibę na terytorium krajowym.
(1) Dz.U. C 267 z 7.11.2009.
Full & Egal Universal Law Academy