4.4.2009
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 82/11
Αναίρεση που άσκησε στις 8 Ιανουαρίου 2009 ο Γεράσιμος Ποταμιάνος κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (έβδομο τμήμα) στις 15 Οκτωβρίου 2008 στην υπόθεση T-160/04, Ποταμιάνος κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-4/09 P)
(2009/C 82/21)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείων: Γεράσιμος Ποταμιάνος (εκπρόσωποι: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis και E. Marchal, δικηγόροι)
Αντίδικος κατ' αναίρεση: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Αιτήματα του αναιρεσείοντος
Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει, στο σύνολό της, την απόφαση που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (έβδομο τμήμα) στις 15 Οκτωβρίου 2008 στην υπόθεση T-160/04, Ποταμιάνος κατά Επιτροπής, και με την οποία απέρριψε, ως προς το σύνολο των αιτημάτων, την προσφυγή που άσκησε ο νυν αναιρεσείων στις 26 Απριλίου 2004 κατά της αποφάσεως της αρμόδιας για τη σύναψη συμβάσεων προσλήψεως αρχής (ΑΣΣΠΑ), περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως εργασίας του αναιρεσείοντος ως εκτάκτου υπαλλήλου,
—
να ακυρώσει την απόφαση της ΑΣΣΠΑ περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως εργασίας του αναιρεσείοντος ως εκτάκτου υπαλλήλου,
—
να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Ο αναιρεσείων προβάλλει τέσσερις λόγους αναιρέσεως προς στήριξη της αιτήσεώς του.
Κατά τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε ερμηνευτική πλάνη αποφαινόμενο ότι η μη ανανέωση της συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου του αναιρεσείοντος στηριζόταν σε λόγους σχετικούς με το συμφέρον της υπηρεσίας. Στην πραγματικότητα, η υπηρεσιακή ιεραρχία του αναιρεσείοντος είχε ζητήσει επανειλημμένως την παράταση της ισχύος της συμβάσεώς του. Αντικειμενικές, λυσιτελείς και συγκλίνουσες ενδείξεις αποδεικνύουν, αντιθέτως, ότι η επίμαχη απόφαση περί μη ανανεώσεως στηριζόταν αποκλειστικά στην εφαρμογή του κανόνα περί «μη σωρεύσεως», βάσει του οποίου η διάρκεια της ισχύος συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου είναι κατά μέγιστο επιτρεπόμενο όριο εξαετής.
Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη, καθόσον έκρινε ότι ο αναιρεσείων δεν υπέβαλε αίτηση υποψηφιότητας για τη συγκεκριμένη θέση εργασίας, μολονότι αυτός ζήτησε εμπροθέσμως την ανανέωση της συμβάσεώς του και επανέλαβε πλειστάκις το αίτημά του, ακόμη και κατόπιν της δημοσιεύσεως προκηρύξεως για την πλήρωση κενής θέσεως.
Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομική πλάνη αποφαινόμενο ότι δεν υφίσταται κατάχρηση εξουσίας εκ μέρους της ΑΣΣΠΑ. Ο δεδηλωμένος σκοπός για τον οποίο διενεργούνται προσλήψεις εκτάκτων υπαλλήλων είναι, συγκεκριμένα, η μείωση των κενών θέσεων εργασίας εντός της Επιτροπής και, ιδίως, η αντιμετώπιση των προβλημάτων που προκαλεί ο ανεπαρκής αριθμός επιτυχόντων σε διαγωνισμούς.
Αυτός ο δεύτερος σκοπός, όμως, ουδόλως επιτυγχάνεται με τη μη ανανέωση της συμβάσεως του αναιρεσείοντος, λόγω της εφαρμογής του κανόνα περί «μη σωρεύσεως», δεδομένου ότι η θέση εργασίας την οποία κατείχε ο αναιρεσείων προκηρύχθηκε πριν δημοσιευθούν οι κατάλογοι επιτυχόντων διαγωνισμού. Επιπλέον, για την εν λόγω θέση προσλήφθηκε και απασχολήθηκε σ' αυτήν επί μακρόν άλλος έκτακτος υπάλληλος, ενώ οι συμβάσεις όλων των άλλων εκτάκτων υπαλλήλων που είχαν προσληφθεί για βραχύ χρονικό διάστημα στην ίδια διεύθυνση ανανεώθηκαν αυτομάτως, άνευ προηγούμενης προκηρύξεως των θέσεών τους εργασίας.
Τέλος, παραβιάσθηκε η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, καθόσον ανανεώθηκαν, χωρίς προκήρυξη των θέσεων εργασίας, οι συμβάσεις όλων των άλλων εκτάκτων υπαλλήλων, των οποίων η κατάσταση, πλην της αρχαιότητας, ήταν παρεμφερής με αυτήν του αναιρεσείοντος, στην περίπτωση του οποίου ακολουθήθηκε αντίθετη διαδικασία. Στο πλαίσιο αυτό, κακώς αντεστράφη το βάρος αποδείξεως κατά την ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία, καθόσον η αναιρεσίβλητη —και όχι ο αναιρεσείων— όφειλε να αποδείξει ότι τηρήθηκαν οι κανόνες που η ίδια έχει θεσπίσει.
Full & Egal Universal Law Academy