18.4.2009
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 90/8
Αναίρεση που άσκησε στις 19 Ιανουαρίου 2009 η ecoblue AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 12 Νοεμβρίου 2008 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση T-281/07, ecoblue AG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
(Υπόθεση C-23/09 P)
2009/C 90/12
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: ecoblue AG (εκπρόσωποι: C. Osterrieth, T. Schmitz, δικηγόροι)
Έτεροι διάδικοι στη διαδικασία: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 12 Νοεμβρίου 2008 στην υπόθεση T-281/07·
—
να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (στο εξής: ΓΕΕΑ) της 25ης Απριλίου 2007 (υπόθεση R 0844/2006-1) περί της αιτήσεως καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος αριθ. 00287 1598 «Ecoblue»;
—
να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο εφάρμοσε κακώς το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, εφόσον τα εμπλεκόμενα σήματα δεν παρουσιάζουν τον ελάχιστο απαιτούμενο βαθμό ομοιότητας προς στοιχειοθέτηση του κινδύνου συγχύσεως.
Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι ο διακριτικός χαρακτήρας του προγενέστερου σήματος, που αποτελούσε τη βάση της ανακοπής, συνιστά ουσιώδη προϋπόθεση για την ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως. Το Πρωτοδικείο δεν έλαβε υπόψη του το στοιχείο αυτό της διαφοράς και απλώς συνέκρινε τα δύο εμπλεκόμενα σήματα από οπτικής, ακουστικής και εννοιολογικής απόψεως ως εάν το προγενέστερο σήμα να ήταν σήμα με μέσο βαθμό διακριτικού χαρακτήρα.
Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει επίσης ότι το Πρωτοδικείο δεν εφάρμοσε ορθώς τον κανόνα ότι οι καταναλωτές προσδίδουν συνήθως μεγαλύτερη σημασία στο πρώτο τμήμα των λέξεων. Εφόσον αμφότερα τα λεκτικά στοιχεία, «Eco» και «blue», είναι εξίσου περιγραφικά, ο καταναλωτής θα τονίσει αυτομάτως τον πρώτο όρο «Eco», αναγνωρίζοντας επομένως τον διακριτικό χαρακτήρα των δύο σημάτων.
Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται εξάλλου ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εφόσον δεν εξέτασε τις εννοιολογικές διαφορές των δύο εμπλεκομένων σημάτων ως έχουσες πρωταρχική σημασία.
Full & Egal Universal Law Academy