18.4.2009
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 90/10
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal du travail de Bruxelles (Βέλγιο) στις 26 Ιανουαρίου 2009 — Gerardo Ruiz Zambrano κατά Office national de l’Emploi (ONEM)
(Υπόθεση C-34/09)
2009/C 90/15
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Αιτούν δικαστήριο
Tribunal du travail de Bruxelles
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Προσφεύγων-ενάγων: Gerardo Ruiz Zambrano
Καθού-εναγόμενο: Office national de l’Emploi (ONEM)
Προδικαστικά ερωτήματα
1)
Παρέχουν τα άρθρα 12, 17 και 18 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ένα ή περισσότερα από αυτά, ερμηνευόμενα χωριστά ή σε συνδυασμό μεταξύ τους, σε κάθε πολίτη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ένα δικαίωμα παραμονής στο έδαφος του κράτους μέλους του οποίου ο εν λόγω πολίτης έχει την ιθαγένεια, ανεξάρτητα από το αν αυτός έχει ασκήσει προηγουμένως το δικαίωμά του ελεύθερης κυκλοφορίας στο έδαφος των κρατών μελών;
2)
Πρέπει ερμηνευθούν τα άρθρα 12, 17 και 18 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, σε συνδυασμό με τα άρθρα 21, 24 και 34 του Χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων (που έγινε δεκτός από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Νίκαιας στις 7 Δεκεμβρίου 2000, δημοσιευθείς, όπως ισχύει σήμερα, στην ΕΕ 2007, C [303]), υπό την έννοια ότι το παρεχόμενο σε κάθε πολίτη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και παραμονής στο έδαφος των κρατών μελών, απαγορευομένης κάθε δυσμενούς διακρίσεως λόγω ιθαγενείας, σημαίνει ότι, όταν ο πολίτης αυτός είναι ανήλικο τέκνο πολύ νεαράς ηλικίας που συντηρείται από ανιόντα αυτού υπήκοο τρίτης χώρας, πρέπει να διασφαλίζεται η άσκηση του δικαιώματος παραμονής τού εν λόγω τέκνου στο έδαφος του κράτους μέλους στο οποίο κατοικεί και του οποίου έχει την ιθαγένεια, ανεξάρτητα από το αν αυτό ή ο νόμιμος αντιπρόσωπός του έχει ασκήσει το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας, εφαρμόζοντας στο ως άνω δικαίωμα την αρχή της πρακτικής αποτελεσματικότητας, την ανάγκη εφαρμογής της οποίας έχει δεχθεί η κοινοτική νομολογία (απόφαση της 19ης Οκτωβρίου 2004, C-200/02, Chen κατά [Secretary of State for the Home Department, Συλλογή 2004, σ. Ι-9925]), με τη χορήγηση στον υπήκοο τρίτης χώρας ανιόντα που συντηρεί το εν λόγω τέκνο, που έχει επαρκείς πόρους για τα προς το ζην και που καλύπτεται από ασφάλιση ασθενείας, ενός παρεπόμενου δικαιώματος παραμονής το οποίο θα αναγνωριζόταν υπέρ του ίδιου υπηκόου τρίτης χώρας αν το συντηρούμενο από αυτόν ανήλικο τέκνο ήταν πολίτης της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που δεν έχει την ιθαγένεια του κράτους μέλους στο οποίο κατοικεί;
3)
Πρέπει να ερμηνευθούν τα άρθρα 12, 17 και 18 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, σε συνδυασμό με τα άρθρα 21, 24 και 34 του Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων, υπό την έννοια ότι το δικαίωμα παραμονής ενός ανηλίκου τέκνου, έχοντος την υπηκοότητα του κράτους μέλους στου οποίου το έδαφος κατοικεί, συνεπάγεται ότι απαλλάσσεται από την υποχρέωση να έχει άδεια εργασίας ο υπήκοος τρίτης χώρας ανιών που συντηρεί το εν λόγω ανήλικο τέκνο και που –αν δεν επιβαλλόταν η υποχρέωση λήψεως αδείας εργασίας δυνάμει του εσωτερικού δικαίου του κράτους μέλους στο οποίο αυτός κατοικεί– πληρούσε την προϋπόθεση να έχει ο ενδιαφερόμενος επαρκείς πόρους προς το ζην και να καλύπτεται από ασφάλιση ασθενείας, καθόσον εργάζεται ως μισθωτός με αποτέλεσμα την υπαγωγή του στο σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως του εν λόγω κράτος, ώστε το δικαίωμα παραμονής του τέκνου αυτού να έχει την πρακτική αποτελεσματικότητα την οποία δέχεται η κοινοτική νομολογία (προαναφερθείσα απόφαση Chen) υπέρ του έχοντος την ιδιότητα του ευρωπαίου πολίτη ανηλίκου τέκνου που έχει διαφορετική ιθαγένεια από εκείνη του κράτους μέλους στο οποίο διαμένει, συντηρούμενο από ανιόντα υπήκοο τρίτης χώρας;
Full & Egal Universal Law Academy