1.8.2009
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 180/26
Προσφυγή της 7ης Μαΐου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασίλειο της Ισπανίας
(Υπόθεση C-158/09)
2009/C 180/45
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: I. Martinez del Peral Cagigal και M. van Beek)
Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
Να αναγνωρίσει ότι, παραλείποντας να λάβει τα αναγκαία νομοθετικά ή κανονιστικά μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας 2003/88/CE (1) όσον αφορά το μη πολιτικό προσωπικό της δημόσιας διοικήσεως, το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 1, παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ και το άρθρο 18, στοιχείο α', της οδηγίας 93/104/ΕΚ (2), όπως διατηρήθηκε σε ισχύ από το άρθρο 27, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ, σε συνδυασμό με το παράρτημα I, τμήμα B, της ίδιας οδηγίας.
—
Να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Η οδηγία 2003/88/ΕΚ έχει ως αντικείμενο τον καθορισμό στοιχειωδών προδιαγραφών ασφάλειας και υγείας όσον αφορά την οργάνωση του χρόνου εργασίας. Ως κωδικοποιητική οδηγία, αντικατέστησε την οδηγία 93/104/ΕΚ, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες μεταφοράς της στην εσωτερική τους έννομη τάξη.
Τα μέτρα μεταφοράς της οδηγίας 2003/88/ΕΚ που κοινοποιήθηκαν από τις ισπανικές αρχές στην Επιτροπή δεν περιέχουν τα αναγκαία νομοθετικά ή κανονιστικά μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας όσον αφορά το μη πολιτικό προσωπικό της δημόσιας διοικήσεως.
Το άρθρο 1, παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ ορίζει ότι η οδηγία εφαρμόζεται σε όλους τους ιδιωτικούς ή δημόσιους τομείς δραστηριοτήτων, κατά την έννοια του άρθρου 2 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ (3), το οποίο περιέχει ορισμένες εξαιρέσεις που οφείλονται σε εγγενείς ιδιαιτερότητες ορισμένων δραστηριοτήτων του δημόσιου τομέα, π.χ. στις ένοπλες δυνάμεις ή στην αστυνομία, ή ορισμένων συγκεκριμένων δραστηριοτήτων στις υπηρεσίες πολιτικής άμυνας. Κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, το κριτήριο που χρησιμοποιεί ο κοινοτικός νομοθέτης για να καθορίσει το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ δεν είναι το αν οι εργαζόμενοι ανήκουν γενικά στους διάφορους τομείς δραστηριοτήτων του άρθρου 2, αλλά έγκειται αποκλειστικά στη συγκεκριμένη φύση ορισμένων ιδιαίτερων καθηκόντων που εκτελούνται από τους εργαζομένους στο πλαίσιο των τομέων αυτών.
Συνεπώς, κατά την προσφεύγουσα, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία περί του ότι η οδηγία 2003/88/ΕΚ εφαρμόζεται στο μη πολιτικό προσωπικό της δημόσιας διοικήσεως και, ειδικότερα, της Guardia Civil [Χωροφυλακής]· ως εκ τούτου, η μη θέσπιση μέτρων για τη μεταφορά της οδηγίας όσον αφορά τον τομέα αυτόν συνιστά παράβαση της εν λόγω οδηγίας.
(1) Του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (ΕΕ L 299, σ. 9).
(2) Του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1993, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (ΕΕ L 307, σ. 18).
(3) Του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1989, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων κατά την εργασία (ΕΕ L 183, σ. 1)
Full & Egal Universal Law Academy