15.8.2009
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 193/13
Αναίρεση που άσκησε στις 12 Ιουνίου 2009 η Anheuser-Busch, Inc κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα) στις 25 Μαρτίου 2009 στην υπόθεση T-191/07, Anheuser-Busch, Inc. κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), Budějovický Budvar, národní podnik.
(Υπόθεση C-214/09 P)
2009/C 193/18
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Anheuser-Busch, Inc. (εκπρόσωποι: V. von Bomhard, Rechtsanwältin, B. Goebel, Rechtsanwalt)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Budějovický Budvar, národní podnik
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 25ης Μαρτίου 2009 στην υπόθεση T-191/07 και
—
να καταδικάσει την προσφεύγουσα πρωτοδίκως στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η Anheuser-Busch προβάλλει τρεις λόγους αναιρέσεως, ήτοι, πρώτον, παράβαση του άρθρου 41, παράγραφος 2, τρίτη φράση, του κανονισμού 207/2009 (1) σε συνδυασμό με τους κανόνες των άρθρων 16, παράγραφοι 1 και 3, και 20, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 (2) της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 (3) του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα, δεύτερον, παράβαση του άρθρου 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009, και τρίτον, παράβαση του άρθρου 42, παράγραφοι 2 και 3 του κανονισμού 207/2009.
Οι δύο πρώτοι λόγοι αφορούν διαδικαστικά ζητήματα. Η Anheuser-Busch υποστηρίζει ότι τα ζητήματα αυτά είναι σημαντικά εν προκειμένω. Μόνο λαμβάνοντας υπόψη την προγενέστερη καταχώριση IR 238 203 μπορούσε το τμήμα προσφυγών να αποφανθεί επί της ανακοπής που στηρίζεται στο άρθρο 8, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009, κατά το μέτρο που αφορούσε ζύθους. Αυτό σήμαινε, επίσης, ότι τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν προηγουμένως, στο πλαίσιο της διαδικασίας ανακοπής, όσον αφορά το κατά πόσον η λέξη «Budweiser» κυριαρχούσε στα εικονιστικά σήματα της Budvar, δεν ελήφθησαν υπόψη.
Το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε σφάλμα κρίνοντας ότι η Budvar δεν είχε νομική υποχρέωση να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία όσον αφορά τη συνεχιζόμενη εγκυρότητα (ήτοι την ανανέωση) της καταχωρίσεώς της IR 238 203. Η υποχρέωση αυτή απέρρεε από το άρθρο 41, παράγραφος 2, τρίτη φράση, του κανονισμού 207/2009, σε συνδυασμό με τους κανόνες των άρθρων 16, παράγραφοι 1 και 3, και 20, παράγραφος 2, του κανονισμού εφαρμογής του 1995, και από την κοινοποίηση που εξέδωσε το ΓΕΕΑ, στις 18 Ιανουαρίου 2002, με την οποία κάλεσε εκ νέου την Budvar να υποβάλλει «κάθε πραγματικό περιστατικό, αποδεικτικό στοιχείο ή πρόσθετη πληροφορία που έκρινε αναγκαία για τη στήριξη της ανακοπής της». Η υποχρέωση αφορούσε την υποβολή των αποδεικτικών στοιχείων μέχρι τη λήξη της προθεσμίας που οριζόταν στην εν λόγω κοινοποίηση, ήτοι μέχρι τις 26 Φεβρουαρίου 2002. Εντούτοις, τα στοιχεία αυτά υποβλήθηκαν μόλις στις 21 Ιανουαρίου 2004.
Κατά συνέπεια, το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε το Πρωτοδικείο ότι το άρθρο 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 δεν είχε εφαρμογή όσον αφορά την υποβολή του πιστοποιητικού περί ανανεώσεως, καθόσον δεν προβλεπόταν «εύλογη προθεσμία» για την υποβολή αυτή, ήταν επίσης εσφαλμένο και συνιστούσε παράβαση της εν λόγω διατάξεως. Στην πραγματικότητα, υπήρχε «εύλογη προθεσμία» και το τμήμα προσφυγών όφειλε, τουλάχιστον, να ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια που διέθετε, κατά το άρθρο 76, παράγραφος 2, ως προς το αν θα ελάμβανε υπόψη τα αποδεικτικά στοιχεία. Το Πρωτοδικείο συνήγαγε από την απόφαση του τμήματος ανακοπών ότι το πιστοποιητικό περί ανανεώσεως προσκομίστηκε εμπρόθεσμα. Κατά συνέπεια, η παράβαση του άρθρου 76, παράγραφος 2, έγκειται στο ότι το τμήμα ανακοπών δεν έκανε χρήση της διακριτικής ευχέρειας και στο ότι το Πρωτοδικείο επικύρωσε το γεγονός αυτό.
Το Πρωτοδικείο δεν έλαβε, επίσης, υπόψη ότι τα αποδεικτικά στοιχεία περί της χρήσεως που προσκόμισε η Budvar προς στήριξη της ανακοπής της ήταν ανεπαρκή και, επιπλέον, αναφέρονταν σε διαφορετικά σήματα από εκείνο στο οποίο στηρίχθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και η υπολανθάνουσα απόφαση του τμήματος ανακοπών και κατά τούτο παρέβη το άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα ΕΕ L 78, σ. 1
(2) Κανονισμός (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα ΕΕ L 303, σ 1
(3) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ης Δεκεμβρίου1993, για το κοινοτικό σήμα ΕΕ L 11, σ. 1
Full & Egal Universal Law Academy