26.9.2009
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 233/8
Αναίρεση που άσκησε στις 22 Ιουλίου 2009 η Caisse fédérale du crédit mutuel Centre Est Europe (CFCMCEE) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα) στις 20 Μαΐου 2009 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-405/97 και Τ-406/07, CFCMCEE κατά ΓΕΕΑ
(Υπόθεση C-282/2009 P)
2009/C 233/13
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Caisse fédérale du crédit mutuel Centre Est Europe (CFCMCEE) (εκπρόσωποι: P. Greffe και L. Paudrat, δικηγόροι)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
Να ακυρώσει την απόφαση της 20ής Μαΐου 2009 του τρίτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά το μέρος που απέρριψε μερικώς τις προσφυγές της αναιρεσείουσας και δέχθηκε τις ληφθείσες από το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς αποφάσεις της 10ης Ιουλίου 2007 (υπόθεση R 119/2007-1) και της 12ης Σεπτεμβρίου 2007 (υπόθεση R 120/2007-1), με τις οποίες απερρίφθησαν η υπ’ αριθ. 003861051 PAYWEB CARD αίτηση καταχώρισης κοινοτικού σήματος και η υπ’ αριθ. 003861044 P@YWEB CARD αίτηση καταχώρισης κοινοτικού σήματος για τα εξής προϊόντα και υπηρεσίες:
—
«κάρτες μνήμης ή με μικροεπεξεργαστή, μαγνητικές κάρτες, κάρτες αναγνώρισης ταυτότητας μαγνητικές ή με μικροεπεξεργαστή, κάρτες πληρωμής, πιστωτικές ή ανάληψης, μαγνητικές ή με μικροεπεξεργαστή, μηχανισμοί με κερματοδέκτη για τηλεοπτικές συσκευές» στην κλάση 9,
—
«κτηματομεσιτικές υποθέσεις, ασφάλειες ατυχημάτων, υπηρεσίες είσπραξης οφειλών, τραπεζική ανάλυση, ασφάλειες, εκτίμηση αξίας ακινήτων, έκδοση κουπονιών, τράπεζες καταθέσεων ταμιευτηρίου, πράξεις συναλλάγματος, επαλήθευση επιταγών, έκδοση ταξιδιωτικών επιταγών, παροχή συμβουλών σε θέματα χρηματοπιστωτικά, ασφαλειομεσιτείες, κτηματομεσιτικές υποθέσεις, μεσιτεία χρηματιστηρίου, καταθέσεις αξιών, υπηρεσίες θυρίδων θησαυροφυλακίου, εκτιμήσεις και χρηματοπιστωτικές εκτιμήσεις (ασφάλειες, τράπεζες, ακίνητα), χρηματοπιστωτικές πληροφορίες (ασφάλειες, τράπεζες, ακίνητα), διαχείριση περιουσιών, χρηματοπιστωτικές πληροφορίες, είσπραξη ενοικίων, ασφάλειες υγείας, ναυτικές ασφάλειες, ασφάλειες ζωής, παροχή χρηματοπιστωτικών και τραπεζικών πληροφοριών on line, παροχή χρηματοπιστωτικών και τραπεζικών αλληλεπιδραστικών πληροφοριών» στην κλάση 36,
—
«επικοινωνίες μέσω τερματικών ηλεκτρονικών υπολογιστών, αποστολή τηλεγραφημάτων, μετάδοση τηλεγραφημάτων, πληροφόρηση σχετικά με τις τηλεπικοινωνίες, ηλεκτρονική μετάδοση μηνυμάτων, αποστολή μηνυμάτων, αποστολή μηνυμάτων και εικόνων με τη βοήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών, δορυφορικές μεταδόσεις» στην κλάση 38.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η αναιρεσείουσα προβάλλει, κατ’ ουσίαν, δύο λόγους προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως.
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο δεν τήρησε την υποχρέωση αιτιολόγησης — και κατ’ αυτόν τον τρόπο, παρέβη τα άρθρα 253 ΕΚ και 73 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (1) — μη κρίνοντας παράνομες τις προσβληθείσες αποφάσεις του ΓΕΕΑ λόγω ελλείψεως αιτιολογίας. Στις δύο αυτές τελευταίες αποφάσεις, κατ’ ουσίαν, το τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ προέβη σε σφαιρική ανάλυση του διακριτικού χαρακτήρα των λεκτικών σημάτων PAYWEB CARD και P@YWEB CARD για τα προβλεπόμενα προϊόντα και τις υπηρεσίες, χωρίς να αιτιολογήσει την απόφασή του ως προς κάθε ένα εξ αυτών. Σφαιρική, όμως, αιτιολογία είναι δυνατή μόνο όταν τα προϊόντα και οι υπηρεσίες παρουσιάζουν μεταξύ τους σχέση αρκούντως άμεση και συγκεκριμένη, έως σημείου να αποτελούν μία κατηγορία ή μία ομάδα επαρκώς ομοιογενή, γεγονός που, προφανώς, δεν ίσχυε στην προκειμένη περίπτωση, καθώς τα προϊόντα και οι υπηρεσίες των αιτήσεων καταχώρισης επιτελούν διαφορετικές λειτουργίες.
Με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα αμφισβητεί την κρίση του Πρωτοδικείου κατά την οποία υπήρχε επικάλυψη μεταξύ των αντίστοιχων πεδίων των απόλυτων λόγων απόρριψης του άρθρου 7, παράγραφος1, στοιχεία β) έως δ), του κανονισμού 40/94. Κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, έκαστος των αναγραφομένων στο άρθρο 7, παράγραφος 1, αυτού του κανονισμού λόγων απόρριψης καταχώρισης είναι στην πραγματικότητα ανεξάρτητος των άλλων και απαιτεί χωριστή εξέταση. Το Πρωτοδικείο, έτσι, εφάρμοσε πλημμελώς το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β), ως προς τα προϊόντα της κλάσης 9, μη προβαίνοντας σε πραγματική κατ’ ιδίαν εξέταση του προβλεπόμενου στην εν λόγω διάταξη λόγου απόρριψης.
(1) JO 1994, L 11, p. 1.
Full & Egal Universal Law Academy