7.11.2009
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 267/37
Αναίρεση που άσκησε στις 11 Αυγούστου 2009 η A2A SpA, πρώην ASM Brescia SpA, κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (όγδοο πενταμελές τμήμα) στις 11 Ιουνίου 2009 στην υπόθεση T-189/03, ASM Brescia SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
(Υπόθεση C-318/09 P)
2009/C 267/68
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: A2A SpA, πρώην ASM Brescia SpA (εκπρόσωποι: A. Santa Maria, A. Giardina, C. Croff και G. Pizzonia, δικηγόροι)
Αναιρεσίβλητη: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
—
να ακυρώσει την απόφαση στην υπόθεση T-189/03 λόγω παραβάσεως του κοινοτικού δικαίου, και ειδικότερα του άρθρου 87 ΕΚ, καθώς και λόγω ελλείψεως αιτιολογίας, κατά το μέρος που χαρακτηρίζει ως κρατική ενίσχυση την τριετή απαλλαγή από τον φόρο εταιριών·
—
να αναιρέσει την απόφαση λόγω εσφαλμένης και αντιφατικής εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου, κατά το μέρος που δεν χαρακτηρίζει ως υφιστάμενη ενίσχυση την τριετή απαλλαγή από τον φόρο εταιριών·
—
να αναιρέσει την απόφαση λόγω παραβάσεως του κοινοτικού δικαίου, κατά το μέρος που επιβεβαιώνει τη νομιμότητα της διαταγής ανακτήσεως της σχετικής ενισχύσεως·
—
να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής (1) κατά το μέρος που στην απόφαση αυτή κρίθηκε ότι συνιστά κρατική ενίσχυση και είναι ασύμβατο με την κοινή αγορά το μεταβατικό καθεστώς φορολογικής συνέχειας σχετικά με τοπικές επιχειρήσεις κοινής ωφελείας με πλειοψηφική συμμετοχή δημόσιου φορέα (άρθρο 2 της αποφάσεως της Επιτροπής) και/ή κατά το μέρος που επιβάλλει στην Ιταλία να ανακτήσει τις ενισχύσεις αυτές από τους αποδέκτες τους (άρθρο 3 της αποφάσεως της Επιτροπής)·
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
1)
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η Α2Α S.p.A. προβάλλει παράβαση, από το Πρωτοδικείο, του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ, καθώς και έλλειψη αιτιολογίας, κατά το μέρος που η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση χαρακτηρίζει ως κρατική ενίσχυση την τριετή απαλλαγή από τον φόρο εταιριών. Ειδικότερα, κατά την αναιρεσείουσα, στην απόφασή της η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι εν προκειμένω πληρούνται δύο από τις προϋποθέσεις του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ, δηλαδή στρέβλωση του ανταγωνισμού και επηρεασμός του ενδοκοινοτικού εμπορίου. Επίσης, το Πρωτοδικείο δεν εξακρίβωσε σωστά τις προϋποθέσεις στις οποίες η Επιτροπή στήριξε τον χαρακτηρισμό ως «ενισχύσεως», όπως το Πρωτοδικείο έπρεπε να είχε πράξει προβαίνοντας στον «πλήρη» έλεγχο που απαιτεί η κοινοτική νομολογία.
2)
Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα, επικουρικά, ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο παρέβη το άρθρο 88 ΕΚ και την υποχρέωση αιτιολογήσεως, οπότε ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου κατά το μέρος που χαρακτηρίζει ως «νέα ενίσχυση» την τριετή απαλλαγή από τον φόρο εταιριών. Ειδικότερα, το Πρωτοδικείο, ακολουθώντας κατά πόδας την Επιτροπή, αρνήθηκε ότι μπορούν να χαρακτηριστούν ως «υφιστάμενες ενισχύσεις» τα μέτρα τριετούς «moratorium» υπέρ των δημοτικών επιχειρήσεων που μετατράπηκαν σε ανώνυμες εταιρίες. Αν είχε ληφθεί υπόψη ότι το επίμαχο καθεστώς φοροαπαλλαγής, που είναι προγενέστερο της ενάρξεως της ισχύος της Συνθήκης ΕΚ, ίσχυε και επί των δημοτικών επιχειρήσεων που, όπως δέχθηκε η ίδια η Επιτροπή, είναι ο ίδιος οικονομικός φορέας με τις εταιρίες του νόμου 142/90, το συμπέρασμα θα ήταν αντίθετο.
3)
Τέλος, η Α2Α, με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως και επικουρικότερα, ζητεί να αναιρεθεί η απόφαση του Πρωτοδικείου λόγω παραβάσεως του κοινοτικού δικαίου και των αρχών του, κατά το μέρος που η απόφαση αυτή επιβεβαιώνει τη νομιμότητα της διαταγής ανακτήσεως που περιλαμβάνεται στην απόφαση της Επιτροπής. Κατά την αναιρεσείουσα, η απόφαση του Πρωτοδικείου είναι αναιρετέα επειδή, αντιθέτως προς τα κοινοτικά νομολογιακά προηγούμενα, νομιμοποιεί τη γενικόλογη διαταγή που περιέχεται στην απόφαση της Επιτροπής και στην ουσία ορίζει ότι οι εθνικές αρχές στερούνται πλήρως διακριτικής εξουσίας.
(1) Απόφαση 2003/193/ΕΚ της Επιτροπής, της 5ης Ιουνίου 2002, με αντικείμενο ιταλική κρατική ενίσχυση σχετικά με φορολογικές απαλλαγές και προνομιακά δάνεια υπέρ επιχειρήσεων κοινής ωφελείας και πλειοψηφική συμμετοχή δημόσιου φορέα (EE 2003, L 77, σ. 21).
Full & Egal Universal Law Academy