21.11.2009
MT
Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
C 282/27
Appell ippreżentat fit-2 ta’ Settembru 2009 minn ThyssenKrupp Nirosta AG, li kienet ThyssenKrupp Stainless AG, mis-sentenza mogħtija fl-1 ta’ Lulju 2009 mill-Qorti tal-Prim’Istanza (Il-Ħames Awla), fil-Kawża T-24/07, ThyssenKrupp Stainless AG vs Il-Kummissjoni tal-Komunitajiet Ewropej
(Kawża C-352/09 P)
2009/C 282/47
Lingwa tal-kawża: Il-Ġermaniż
Partijiet
Appellanti: ThyssenKrupp Nirosta AG, li kienet ThyssenKrupp Stainless AG (rappreżentanti: M. Klusmann u S. Thomas, avukati)
Appellata: Il-Kummissjoni tal-Komunitajiet Ewropej
Talbiet tal-appellanti
—
tannulla kollha kemm hi s-sentenza tal-Qorti tal-Prim’Istanza tal-Komunitajiet Ewropej (Il-Ħames Awla), tal-1 ta’ Lulju 2009, fil-Kawża T-24/07 (ThyssenKrupp Stainless AG vs Il-Kummissjoni);
—
b’mod sussidjarju, tirrinvija l-kawża quddiem il-Qorti tal-Prim’Istanza sabiex tiddeċiedi mill-ġdid;
—
b’mod iktar sussidjarju, tnaqqas b’mod xieraq il-multa imposta fuq l-appellanti permezz tal-Artikolu 2 tad-deċiżjoni kkontestata tal-appellata, tal-20 ta’ Diċembru 2006;
—
tikkundanna lill-konvenuta fl-ewwel istanza għall-ispejjeż.
Aggravji u argumenti prinċipali
Dan l-appell għandu bħala suġġett is-sentenza tal-Qorti tal-Prim’Istanza li ċaħdet ir-rikors għal annullament ippreżentat mill-appellanti kontra d-deċiżjoni tal-Kummissjoni (iktar ’il quddiem l-“appellata”), tal-20 ta’ Diċembru 2006, fil-kuntest ta’ proċedura skont l-Artikolu 65 KEFA. Din il-kawża tirrigwarda ksur tad-dritt dwar l-akkordji fir-rigward tas-swieq tal-prodotti tal-azzar inossidabbli li, skont il-konstatazzjonijiet tal-appellata, intemm f’Jannar 1998. Il-ksur kien jaqa’ fil-kamp ta’ applikazzjoni tal-Artikolu 65 KEFA.
L-appellanti tressaq ħames aggravji insostenn tal-appell tagħha.
Fl-ewwel aggravju tagħha, l-appellanti tinvoka ksur tal-prinċipju nulla poena sine lege, tal-Artikolu 23 tar-Regolament Nru 1/2003 u tal-Artikoli 5, 7(1) u 83 KE, kif ukoll preġudizzju għas-sovranità tal-Istati firmatarji tat-Trattat KEFA, billi l-Qorti tal-Prim’Istanza kkonfermat il-bażi legali sostnuta mill-appellata, jiġifieri l-Artikolu 65(1) KEFA flimkien mal-Artikolu 23 tar-Regolament Nru 1/2003. L-Artikolu 65(1) KEFA ma baqax id-dispożizzjoni applikabbli minn meta skada t-Trattat KEFA. Huwa għalhekk li l-appellata aġixxiet sine lege. L-impożizzjoni ta’ multa lanqas ma tista’ tiġi sostnuta b’mod supplementari mill-Artikolu 23 tar-Regolament Nru 1/2003. Skont id-delimitazzjoni tal-kompetenzi ffissata mit-Trattat, din id-dispożizzjoni tippermetti li jiġi ssanzjonat ksur tad-dritt Komunitarju iżda mhux tad-dritt KEFA.
Fit-tieni aggravju tagħha, l-appellanti tinvoka ksur tal-prinċipji ta’ res judicata u nulla poena sine lege, kif ukoll applikazzjoni żbaljata tal-Artikolu 23 tar-Regolament Nru 1/2003, billi l-Qorti tal-Prim’Istanza qablet mar-raġunament tal-appellata, li ssostni li l-appellanti tista’ tissejjaħ sabiex twieġeb għal ksur imwettaq minn Thyssen Stahl AG. Thyssen Stahl AG għadha teżisti bħala kumpannija solventi, b’mod li l-appellata setgħat tindirizza lilha. Dan huwa dak li l-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet fis-sentenza tagħha tal-14 ta’ Lulju 2005 fil-Kawżi magħquda C-65/02 P u C-73/02 P dwar id-deċiżjoni inizjali tal-1998. Anki jekk jitqies li, fis-sentenza tagħha, il-Qorti tal-Ġustizzja kienet ikkunsidrat li kien hemm trasferiment materjali tar-responsabbiltà lill-appellanti, din id-deċiżjoni ma għandhiex res judicata fir-rigward ta’ din il-kawża billi din tal-aħħar toriġina minn deċiżjoni ġdida tal-appellata. Barra minn dan, l-appellanti fl-ebda każ ma tista’ twieġeb għal Thyssen Stahl AG minħabba fid-dikjarazzjoni tagħha li tesprimi sempliċement b’mod dikjaratorju trasferiment ta’ responsabbiltà ċivili; fil-fatt, dikjarazzjoni magħmula minn impriża qatt ma twassal għal trasferiment tal-obbligu ta’ ħlas ta’ multa.
Fit-tielet aggravju tagħha, l-appellanti tinvoka ksur tal-prinċipju ta’ preċiżjoni. Il-bażi legali tas-sanzjoni, li ġiet ikkonfermata mill-Qorti tal-Prim’Istanza, jiġifieri l-Artikolu 23 tar-Regolament Nru 1/2003, ma tindikax b’mod biżżejjed ċar u inekwivoku li dan l-artikolu jikkonċerna ksur tal-Artikolu 65(1) KEFA. Barra minn dan, il-kunċett ta’ “trasferiment tar-responsabbiltà permezz ta’ dikjarazzjoni” li huwa invokat mill-appellata u mill-Qorti tal-Prim’Istanza mhuwiex speċifikat b’mod ċar u inekwivoku la fir-rigward tal-kundizzjonijiet li fih jiġi applikat u lanqas fir-rigward tal-effetti ġuridiċi tiegħu.
Fir-raba’ aggravju tagħha, l-appellanti tinvoka ksur tad-dispożizzjonijiet li jirregolaw il-preskrizzjoni. Sa fejn il-multa li għandha tiġi imposta fuq l-appellanti hija biss il-konsegwenza ta’ ksur li fil-bidu kellha twieġeb għalih Thyssen Stahl AG, din tal-aħħar għandha wkoll tkun il-bażi għall-preskrizzjoni. Billi hija ma ppreżentatx rikors kontra d-deċiżjoni inizjali tal-appellata, is-sospensjoni tal-preskrizzjoni ma tirrigwardahiex. Konsegwentement, minn issa ’l quddiem hemm preskrizzjoni, minkejja li responsabbiltà indiretta tal-appellanti għal Thyssen Stahl AG hija wkoll eskluża.
Il-ħames aggravju jirrigwarda ksur tal-prinċipji tal-kalkolu tal-multa. Il-Qorti tal-Prim’Istanza, b’mod żbaljat, eskludiet li tnaqqas l-ammont tal-multa minkejja li, mingħajr dubju, f’din il-kawża l-appellanti ppreżentat l-elementi kollha ta’ fatt li l-Kummissjoni kkunsidrat li jikkostitwixxu ksur tal-Artikolu 65(1) KEFA. Ma kellux jiġi rrifjutat li jingħata kumpens għal din il-kooperazzjoni minħabba li l-appellanti kienet kontra l-applikazzjoni tal-Artikolu 65(1) KEFA u minħabba li tirrifjuta trasferiment ta’ responsabbiltà ta’ Thyssen Stahl AG lejha stess, u dan fiż-żewġ każijiet minħabba raġunijiet ġuridiċi. Il-fatt li tiġi invokata l-illegalità ta’ evalwazzjonijiet ġuridiċi ma għandux inaqqas mill-valur tal-kooperazzjoni, billi l-kwistjonijiet ta’ dritt għandhom dejjem jiġu eżaminati ex officio u billi l-awtoritajiet qatt ma għandhom jagħtu, indipendentament minn kull konċessjoni minn naħa tal-partijiet, deċiżjonijiet li huma vvizzjati b’illegalità.
Full & Egal Universal Law Academy