EUR-Lex -  62009CN0380 - PL

21.11.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 282/30

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) wydanego w dniu 9 lipca 2009 r. w sprawach połączonych T-246/08 i T-332/08 Melli Bank plc przeciwko Radzie Unii Europejskiej popieranej przez Republikę Francuską, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Komisję Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 25 września 2009 r. przez Melli Bank plc

(Sprawa C-380/09 P)

2009/C 282/52

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Melli Bank plc (przedstawiciele: S. Gadhia i T. Din, solicitors, D. Anderson, QC, R. Blakeley, barrister)

Druga strona postępowania: Radza Unii Europejskiej, Republika Francuska, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania wnoszącego odwołanie

—

uchylenie zaskarżonego wyroku;

—

uwzględnienie żądań zgłoszonych w sprawach T-246/08 i T-332/08;

—

stwierdzenie nieważności pkt 4 tabeli B załącznika do decyzji Rady 2008/475/WE (1) dotyczącej środków ograniczających wobec Iranu w części dotyczącej Melli Bank plc;

—

jeżeli Trybunał stwierdzi, że art. 7 ust. 2 lit. d) rozporządzenia Rady (WE) nr 423/2007 (2) ma skutek wiążący — orzeczenie niemożności stosowania tego przepisu;

—

obciążenie Rady kosztami postępowania odwoławczego oraz postępowania przed Sądem Pierwszej Instancji.

Zarzuty i główne argumenty

Strona wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd Pierwszej Instancji wydał zaskarżony wyrok z naruszeniem prawa w pewnych kwestiach, a tym samym naruszył prawo wspólnotowe w czterech zasadniczych punktach:

1)

Sąd Pierwszej Instancji naruszył prawo, interpretując art. 7 ust. 2 lit. d) rozporządzenia w ten sposób, że jest on przepisem wiążącym;

2)

Sąd Pierwszej Instancji naruszył prawo, uznając, że art. 7 ust. 2 lit. d) rozporządzenia jest zgodny z zasadą proporcjonalności prawa wspólnotowego;

3)

Sąd Pierwszej Instancji naruszył prawo przy formułowaniu i stosowaniu kryteriów służących ustaleniu, czy strona wnosząca odwołanie była w posiadaniu lub pod kontrolą spółki matki;

4)

Sąd Pierwszej Instancji naruszył prawo, uznając, że Rada wypełniła obowiązek uzasadnienia decyzji o umieszczeniu w wykazie strony wnoszącej odwołanie.

W konsekwencji strona wnosząca odwołanie wnosi o:

1)

uchylenie zaskarżonego wyroku;

2)

uwzględnienie żądań zgłoszonych w sprawach T-246/08 i T-332/08;

3)

stwierdzenie nieważności pkt 4 tabeli B załącznika do decyzji Rady 2008/475/WE dotyczącej środków ograniczających wobec Iranu w części dotyczącej Melli Bank plc;

4)

jeżeli Trybunał stwierdzi, że art. 7 ust. 2 lit. d) rozporządzenia Rady (WE) nr 423/2007 ma skutek wiążący — orzeczenie niemożności stosowania tego przepisu;

5)

obciążenie Rady kosztami postępowania odwoławczego oraz postępowania przed Sądem Pierwszej Instancji.

(1)  Decyzja Rady 2008/475/WE z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 423/2007 dotyczącego środków ograniczających wobec Iranu, Dz.U. L 163, s. 29

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 423/2007 r. z dnia 19 kwietnia 2007 r. dotyczące środków ograniczających wobec Iranu, Dz.U. L 103, s. 1

Full & Egal Universal Law Academy