16.1.2010
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 11/14
Αναίρεση που άσκησε στις 3 Οκτωβρίου 2009 η Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα) στις 2 Ιουλίου 2009 στην υπόθεση T-279/06, Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ)
(Υπόθεση C-401/09 P)
2010/C 11/25
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (εκπρόσωποι: Ν. Κορογιαννάκης και Μ. Δερμιτζάκης, δικηγόροι)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει τη διάταξη του Πρωτοδικείου,
—
να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας περί απορρίψεως της προσφοράς της αναιρεσείουσας και περί αναθέσεως της εκτελέσεως της συμβάσεως στον επιλεγέντα υποψήφιο,
—
να υποχρεώσει την ΕΚΤ να καταβάλει τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας καθώς και τις λοιπές δαπάνες και τα λοιπά έξοδα στα οποία αυτή υποβλήθηκε σε σχέση με την πρωτόδικη προσφυγή, ακόμη και αν η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως απορριφθεί, καθώς και τα έξοδα της κατ’ αναίρεση δίκης, εφόσον η αίτηση αναιρέσεως γίνει δεκτή.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι η ένσταση απαραδέκτου της καθής, η οποία προβλήθηκε με το υπόμνημα αντικρούσεως, έπρεπε να έχει κριθεί απαράδεκτη, λόγω του ότι δεν συμβιβάζεται με το άρθρο 114 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, το οποίο προβλέπει ρητώς ότι η ένσταση αυτή πρέπει να υποβάλλεται «με χωριστό δικόγραφο». Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται επίσης ότι το Πρωτοδικείο, δεχόμενο την ένσταση απαραδέκτου και παραλείποντας να σχολιάσει τα επιχειρήματα της αναιρεσείουσας σε σχέση με την ένσταση αυτή, παρέβη το άρθρο 36 του Οργανισμού του Δικαστηρίου.
Κατά τη γνώμη της αναιρεσείουσας, το Πρωτοδικείο κακώς δέχθηκε ότι, δεδομένου ότι η προσφορά της Ευρωπαϊκής Δυναμικής δεν έγινε δεκτή, αυτή δεν είχε έννομο συμφέρον προκειμένου να ζητήσει την αναθεώρηση της αποφάσεως της αναθέτουσας αρχής. Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται επίσης ότι το Πρωτοδικείο κακώς έκρινε ότι η προσφεύγουσα έπρεπε οπωσδήποτε να λάβει Arbeitnehmerüberlassungsgenehmigung (AÜG), προκειμένου να παρέχει τις υπηρεσίες της νομίμως.
Τέλος. η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο παρέλειψε να εφαρμόσει τις σχετικές νομοθετικές διατάξεις που αφορούν την υποχρέωση της αναθέτουσας αρχής να αιτιολογήσει την απόφασή της.
Full & Egal Universal Law Academy