13.2.2010
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 37/4
Αναίρεση που άσκησε στις 23 Νοεμβρίου 2009 η The Wellcome Foundation Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (έβδομο τμήμα) στις 23 Σεπτεμβρίου 2009 στην υπόθεση T-493/07, The Wellcome Foundation Ltd κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
(Υπόθεση C-461/09 P)
2010/C 37/06
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: The Wellcome Foundation Ltd (εκπρόσωπος: R. Gilbey, δικηγόρος)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να διαπιστώσει ότι το Πρωτοδικείο, επικυρώνοντας την προσβαλλόμενη απόφαση του τμήματος προσφυγών, παραβίασε τους κανόνες των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1),
—
να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση με την οποία επικυρώνεται η απόφαση του τμήματος προσφυγών, καθόσον απέρριψε το αίτημα περί ακυρώσεως των αποφάσεων του ΓΕΕΑ και του Πρωτοδικείου επί των δικαστικών εξόδων και να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι, ενόψει των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως, όπως προκύπτουν από το μητρώο σημάτων και υποβλήθηκαν ενώπιον του ΓΕΕΑ, το Πρωτοδικείο, χωρίς να υπάρχει νομικό έρεισμα, έκρινε ότι το οικείο κοινό επιδεικνύει αυξημένη προσοχή.
Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο αρνήθηκε να λάβει υπόψη τα αποδεικτικά στοιχεία που αυτή προσκόμισε, παρά το γεγονός ότι τα στοιχεία αυτά θα έπρεπε να θεωρηθούν παραδεκτά, στο μέτρο που συνιστούν απλή ανάπτυξη των επιχειρημάτων και αποδεικτικών στοιχείων που είχαν προηγουμένως προβληθεί ενώπιον του ΓΕΕΑ.
Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο, κατά την περιγραφή του βαθμού ομοιότητας των προϊόντων, χρησιμοποίησε αόριστο και στερούμενο ακρίβειας λεξιλόγιο και κατά τούτο δεν αιτιολόγησε με τρόπο ειδικό, ακριβή και συνεπή την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.
Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο, ενόψει των υποβληθέντων ενώπιόν του πραγματικών περιστατικών, εφάρμοσε νομικώς ανακριβή, ελλιπή και πλημμελή κριτήρια προκειμένου να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το τμήμα προσφυγών ορθώς έκρινε ότι μεταξύ των προϊόντων υπήρχε μικρός βαθμός ομοιότητας.
Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι, ενόψει των υποβληθέντων ενώπιον του Πρωτοδικείου πραγματικών περιστατικών, το Πρωτοδικείο, κρίνοντας ότι μεταξύ των σημείων υπήρχε μικρός βαθμός ομοιότητας, εφάρμοσε εσφαλμένο κριτήριο για τη σφαιρική σύγκριση των σημείων.
Τέλος, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο στήριξε το συμπέρασμά του αναφορικά με τον κίνδυνο συγχύσεως σε νομικώς ανακριβή, ελλιπή και πλημμελή κριτήρια, στο μέτρο που, προκειμένου να προσδιορίσει το οικείο κοινό και να καθορίσει τον βαθμό ομοιότητας των προϊόντων καθώς και τον βαθμό ομοιότητας των σημείων, εφάρμοσε τέτοια νομικώς ανακριβή, ελλιπή και πλημμελή κριτήρια.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ης Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1)
Full & Egal Universal Law Academy