13.2.2010
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 37/28
Αναίρεση που άσκησε στις 15 Δεκεμβρίου 2009 η Elf Aquitaine SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (έβδομο τμήμα) στις 30 Σεπτεμβρίου 2009 στην υπόθεση T-174/05, Elf Aquitaine κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-521/09 P)
2010/C 37/35
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Elf Aquitaine SA (εκπρόσωποι: E. Morgan de Rivery και S. Thibault-Liger, δικηγόροι)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
—
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει στο σύνολό της, βάσει του άρθρου 256 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 56 του πρωτοκόλλου αριθ. 3 του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την απόφαση του Πρωτοδικείου, της 30ής Σεπτεμβρίου 2009, στην υπόθεση T-174/05, Elf Aquitaine SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
—
να δεχθεί τα αιτήματα που προβλήθηκαν πρωτοδίκως,
—
ως εκ τούτου, να ακυρώσει τα άρθρα 1, στοιχείο δ', 2, στοιχείο γ', 3 και 4, παράγραφος 9, της απόφασης C (2004) 4876 τελικό της Επιτροπής, της 19ης Ιανουαρίου 2005, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/E-1/37.773 — AMCA),
—
επικουρικώς, να ακυρώσει ή να μειώσει, δυνάμει του άρθρου 261 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), το πρόστιμο των 45 εκατομμυρίων ευρώ που επιβλήθηκε από κοινού και αλληλεγγύως στην Arkema SA και στην Elf Aquitaine βάσει του άρθρου 2, στοιχείο γ', της προαναφερθείσας αποφάσεως της Επιτροπής στο πλαίσιο της εξουσίας πλήρους δικαιοδοσίας λόγω αντικειμενικών πλημμελειών του αιτιολογικού και της συλλογιστικής της αποφάσεως του Πρωτοδικείου στην υπόθεση T-174/05, όπως παρατίθενται με τους έξι λόγους της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως,
—
εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της Elf Aquitaine ενώπιον του Πρωτοδικείου.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η αναιρεσείουσα προβάλλει προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως έξι λόγους.
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο επειδή δεν συνήγαγε όλα τα συμπεράσματα του κατασταλτικού χαρακτήρα των κυρώσεων του άρθρου 101 ΣΛΕΕ [81 ΕΚ]. Προσάπτει ειδικότερα στο Πρωτοδικείο ότι την εξαίρεσε καταχρηστικώς από το πεδίο εφαρμογής των αρχών του τεκμηρίου αθωότητας και του προσωποπαγούς των ποινών καταλογίζοντάς της την ευθύνη για παράβαση που διέπραξε η θυγατρική της, ενώ τα πραγματικά περιστατικά που προέβαλε η αναιρεσείουσα αποδείκνυαν, αντιθέτως, ότι η ίδια δεν είχε διαπράξει καμία παράβαση ούτε άλλωστε γνώριζε την ύπαρξη της επίδικης παράβασης κατά τον χρόνο που διεπράχθη.
Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η Elf Aquitaine επικαλείται παραβίαση των δικαιωμάτων άμυνας λόγω εσφαλμένης ερμηνείας των αρχών της επιείκειας και της ισότητας των όπλων. Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Πρωτοδικείο έκρινε, συγκεκριμένα, ότι η αρχή της ισότητας των όπλων είχε τηρηθεί στην προκειμένη περίπτωση, διότι η αναιρεσείουσα είχε τη δυνατότητα να καταστήσει λυσιτελώς γνωστή την άποψή της κατά τη διοικητική διαδικασία και είχε πληροφορηθεί για πρώτη φορά τις εναντίον της αιτιάσεις με την ανακοίνωση των αιτιάσεων. Κατά την αναιρεσείουσα, η ερμηνεία αυτή είναι εσφαλμένη, διότι ισοδυναμεί με μη αποδοχή της αναγκαιότητας προστασίας των δικαιωμάτων άμυνας της αναιρεσείουσας από το στάδιο της προκαταρκτικής έρευνας και δεν δέχεται επίσης την αναγκαιότητα διεξαγωγής της εν λόγω έρευνας από την Επιτροπή αμερόληπτα- επιρρίπτοντας ευθύνες αλλά και απαλλάσσοντας — κατά οποιουδήποτε υπόπτου παραβάσεως.
Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Πρωτοδικείο ότι υπέπεσε σε διάφορα νομικά σφάλματα όσον αφορά την υποχρέωση αιτιολογήσεως. Τα σφάλματα αυτά αφορούν τόσο την εκτίμηση του περιεχομένου και του βαθμού της απαιτούμενης από την Επιτροπή αιτιολογίας όσο και το περιεχόμενο της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, η οποία περιλαμβάνει πολλές αντιφατικές διαπιστώσεις.
Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, η Elf Aquitaine προβάλλει παράβαση του άρθρου 263 ΣΛΕΕ [230 ΕΚ], καθόσον το Πρωτοδικείο υπερέβη τα όρια του ελέγχου νομιμότητας, αντικαθιστώντας με τη δική του εκτίμηση, όσον αφορά τη δυνατότητα καταλογισμού παράβασης που διέπραξε θυγατρική εταιρεία στη μητρική της, την ελλιπή και περιληπτική εκτίμηση της αποφάσεως της Επιτροπής.
Με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως, ο οποίος έχει τέσσερα σκέλη, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το Πρωτοδικείο δεν έλαβε υπόψη του τους κανόνες καταλογισμού των αντίθετων με τον ανταγωνισμό πρακτικών. Αντί να θεωρήσει ως βέβαιη την ευθύνη της μητρικής εταιρείας για τις ενέργειες της θυγατρικής της, το Πρωτοδικείο θα έπρεπε να ελέγξει αν η Επιτροπή είχε προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία για τη συγκεκριμένη ανάμειξη της αναιρεσείουσας στη διαχείριση της θυγατρικής της.
Με τον έκτο και τελευταίο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει τέλος, επικουρικώς, ότι αν τα σφάλματα και οι παραβάσεις του Πρωτοδικείου δεν οδηγήσουν στην ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, πρέπει τουλάχιστον να οδηγήσουν το Δικαστήριο να ακυρώσει ή να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε από κοινού και αλληλεγγύως.
Full & Egal Universal Law Academy