6.6.2009
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 129/19
Skarga wniesiona w dniu 6 kwietnia 2009 r. — Nike International przeciwko OHIM — Muñoz Molina (R10)
(Sprawa T-137/09)
2009/C 129/34
Język skargi: hiszpański
Strony
Strona skarżąca: Nike International Ltd (Oregón, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat M. de Justo Bailey)
Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Aurelio Muñoz Molina (Santa Pola, Hiszpania)
Żądania strony skarżącej
—
zmiana zaskarżonej decyzji w części dotyczącej niedopuszczalności odwołania poprzez stwierdzenie jego dopuszczalności i nakazanie Izbie Odwoławczej, by w konsekwencji rozpatrzyła je co do istoty,
—
posiłkowo — stwierdzenie naruszenia przez Izbę Odwoławczą i Wydział Sprzeciwów art. 73 rozporządzenia nr 40/94 i innych właściwych przepisów oraz nakazanie ich zastosowania z mocą wsteczną w celu uzupełnienia braku umożliwienia skarżącej (Nike International Ltd) skorygowania uchybień jako cesjonariusz wcześniejszego prawa lub przynajmniej prawidłowego doręczenia decyzji pełnomocnikowi wcześniejszego właściciela (DL Sports & Marketing Ltda.).
Zarzuty i główne argumenty
Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Aurelio Muñoz Molina
Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „R10” (zgłoszenie nr 4813713) dla towarów i usług z klas 18, 25 i 35
Właściciel znaku lub oznaczenia,
na które powołano się w sprzeciwie: skarżąca
Znak lub oznaczenie,
na które powołano się w sprzeciwie: niezarejestrowany hiszpański znak towarowy „R10”
Decyzja Wydziału Sprzeciwów: odrzucenie sprzeciwu z powodu braków formalnych, a w szczególności z uwagi na naruszenie postanowień art. 58 rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (1) i zasady 49 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2868/95 z dnia 13 grudnia 1995 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (2).
Decyzja Izby Odwoławczej: odrzucenie odwołania z powodu niedopuszczalności
Podniesione zarzuty: Błędna ocena wymogów dopuszczalności odwołania w niniejszej sprawie, naruszenie obowiązku uzasadnienia i brak „in audita altera partem”.
(1) DO 1994, L 11, pag. 1.
(2) DO 1995 L 303, pag. 1
Full & Egal Universal Law Academy