4.7.2009
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 153/43
Προσφυγή της 14ης Απριλίου 2009 — Ελληνική Δημοκρατία κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-158/09)
2009/C 153/85
Γλώσσα διαδικασίας: η Ελληνική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Ελληνική δημοκρατία (εκπρόσωποι: Β. Καρρά, I. Χαλκιάς και Σ. Παπαϊωάννου)
Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών κοινοτήτων
Αιτήματα της προσφεύγουσας
—
Να ακυρωθεί ή να μεταρρυθμιστεί η προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής Ε(2009)810, της 13ης Φεβρουαρίου 2009, «σχετικά με τη δημοσιονομική αντιμετώπιση στο πλαίσιο εκκαθάρισης δαπανών που χρηματοδοτούνται από το ΕΓΤΠΕ σε ορισμένες υποθέσεις παρατυπιών που διαπράττονται από επιχειρηματίες » κατά το μέρος που αφορά την Ελληνική Δημοκρατία,
—
να επιστραφεί στην προσφεύγουσα το 50% που έχει παρακρατηθεί δυνάμει του άρθρου 32(5) του κανονισμού 1290/05 στις περιπτώσεις που δεν υφίσταται παρατυπία με αριθμούς 3, 4, 6-13 (πλην 7) ή είναι αφερέγγυος ο οφειλέτης, υπόθεση με αριθμό 2,
—
να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη σε βάρος της Επιτροπής.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Η Επιτροπή, με την απόφαση υπ’αριθμόν Ε(2009)810 της 13ης Φεβρουαρίου 2009«σχετικά με τη δημοσιονομική αντιμετώπιση στο πλαίσιο εκκαθάρισης δαπανών που χρηματοδοτούνται από το ΕΓΤΠΕ σε ορισμένες υποθέσεις παρατυπιών που διαπράττονται από επιχειρηματίες » επέβαλε δημοσιονομικές διορθώσεις στην προσφεύγουσα ύψους 13 348 979,02 ευρώ λόγω της αμέλειας που επέδειξαν, κατά την Επιτροπή, οι ελληνικές αρχές επί μία τετραετία, από τη στιγμή της πρώτης διαπίστωσης της παρατυπίας και λόγω του ότι δεν ανέκτησαν ποσά που καταβλήθηκαν αχρεώστητα σε 5 επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνταν στον τομέα της οινοποίησης, του βαμβακιού κλπ και σε 8 τυποποιητικές επιχειρήσεις που συμμετείχαν στο καθεστώς της ενίσχυσης στην κατανάλωση του ελαιόλαδου.
Η Ελληνική Δημοκρατία υποστηρίζει με τον πρώτο γενικό λόγο ακύρωσης ότι δεν υφίσταται έγκυρη νομική βάση για την επιβολή της διόρθωσης, σε καμία από τις δεκατρείς εξετασθείσες υποθέσεις, διότι η Επιτροπή προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της επικαλούμενης ως εφαρμοστέας διάταξης του άρθρου 31, παράγραφος 1, και 32, παράγραφος 8, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 (1). Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται άλλως ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη ουσιώδη πλάνη και προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών που αφορούν στις ενέργειες των αρμόδιων ελληνικών αρχών και, άλλως, ότι η αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης που στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση ότι παρήλθε άπρακτη η τετραετία, από την πρώτη διαπίστωση της παρατυπίας και δεν άρχισε η διαδικασία ανάκτησης ή μία έγκυρη διαδικασία ανάκτησης, δεν πληροί την προϋπόθεση του άρθρου 253 ΕΚ, γιατί είναι πλημμελής, ανεπαρκής και αόριστη, γιατί δεν αντικρούστηκαν τα επιχειρήματα που προέβαλε η Ελλάδα κατά τις διμερείς διαβουλεύσεις και κατά τη διαδικασία ενώπιον του Οργάνου Συμφιλίωσης.
Με το δεύτερο λόγο ακύρωσης, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι εσφαλμένα η Επιτροπή δεν εφάρμοσε τις παραγράφους 5, εδάφιο ε και 6, εδάφιο α και β του άρθρου 32 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/05 αντί των παραγράφων 1 και 8 του ιδίου άρθρου σε τέσσερις υποθέσεις, με αποτέλεσμα να καταλογίσει τη σχετική δαπάνη σε βάρος της προσφεύγουσας αντί να την αναλάβει το ΕΓΤΕ.
Με τον τρίτο λόγο ακύρωσης η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η διάταξη του άρθρου 32 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/05, που ορίζει ως ετήσια την προθεσμία για την κίνηση όλων των διοικητικών ή δικαστικών διαδικασιών, που προβλέπονται από την εθνική νομοθεσία με σκοπό την ανάκτηση των ποσών αρχόμενη από την πρώτη διοικητική ή δικαστική πράξη διαπίστωσης, αφορά μόνο παρατυπίες που λαμβάνουν χώρα μετά την έναρξη εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού και δεν μπορεί να αφορά παρατυπίες που έγιναν προ δεκαετίας, όπου ίσχυε άλλο νομικό καθεστώς μη προβλέπον αντίστοιχη προθεσμία, περιοριζομένου του ελέγχου στην τήρηση του εύλογου χρόνου.
Με τον τέταρτο λόγο ακύρωσης η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η αξίωση της Επιτροπής για καταλογισμό των ποσών εις βάρος της, μετά την πάροδο δεκαπέντε με είκοσι ετών από την επικαλούμενη παρατυπία, έχει παραγραφεί, λόγω της υπερβολικής διάρκειας της διαδικασίας, άλλως υπάρχει παραβίαση της αρχής της ασφάλειας του δικαίου.
Τέλος, με τον πέμπτο λόγο ακύρωσης η προσφεύγουσα επικαλείται ότι εφόσον στις υποθέσεις 3, 4, 6, 8-13 δεν υφίσταται παρατυπία, για οποιαδήποτε περίπτωση ανάκτησης ισχύει ο κανόνας του 24μηνου, του άρθρου 31, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005, και άρα ο καταλογισμός των αντίστοιχων ποσών που ανάγονται σε χρόνο πολύ πέραν του 24μηνου από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του ελέγχου πάσχει και πρέπει να ακυρωθεί.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2005, για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΕΕ L 209, σ. 1)
Full & Egal Universal Law Academy