4.7.2009
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 153/48
Προσφυγή της 6ης Μαΐου 2009 — Κυβέρνηση του Γιβραλτάρ κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-176/09)
2009/C 153/92
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Κυβέρνηση του Γιβραλτάρ (εκπρόσωποι: D. Vaughan, QC, και M. Llamas, Barrister)
Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
—
να ακυρώσει την απόφαση 2009/95/ΕΚ, στο μέτρο κατά το οποίο βάσει της αποφάσεως αυτής η τοποθεσία ES6120032 εκτείνεται στα χωρικά ύδατα του Βρετανικού Γιβραλτάρ (τόσο εντός όσο και εκτός της τοποθεσίας UKGIB0002) και σε περιοχή ανοικτής θάλασσας·
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά και λοιπά έξοδα της προσφεύγουσας που απορρέουν από την υπόθεση αυτή.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα ζητεί τη μερική ακύρωση της αποφάσεως 2009/95/ΕΚ της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με την έγκριση δεύτερου ενημερωμένου καταλόγου των τόπων κοινοτικής σημασίας για τη μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή, κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2008) 8049] (1), στο μέτρο κατά το οποίο καθορίζει την τοποθεσία ES6120032 «Estrecho oriental» κατά τρόπον ώστε να περιλαμβάνει χωρικά ύδατα του Γιβραλτάρ (τόσο εντός όσο και εκτός της τοποθεσίας UKGIB0002) και περιοχή ανοικτής θάλασσας.
Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους ισχυρισμούς.
Πρώτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει τη Συνθήκη ΕΚ καθόσον:
—
η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη νομική πλάνη καθόσον, κατά παράβαση του άρθρου 299 ΕΚ, χαρακτήρισε μια περιοχή ενός κράτους μέλους, τα χωρικά ύδατα του Βρετανικού Γιβραλτάρ, ως τμήμα άλλου κράτους μέλους, της Ισπανίας·
—
εκδόθηκε κατά παράβαση των άρθρων 3, παράγραφος 2, και 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ (2) και κατά πρόδηλη παραβίαση του συστήματος της οδηγίας αυτής, καθόσον επιδιώκει να προσδώσει την ιδιότητα του «τόπου κοινοτικής σημασίας» σε μεγάλο τμήμα της τοποθεσίας ES6120032 το οποίο δεν βρίσκεται σε ισπανικό έδαφος και ανήκει σε άλλο κράτος μέλος και, κατά πρόδηλη παράβαση του άρθρου 2 της ίδιας οδηγίας, σε τμήμα ανοικτής θάλασσας, η οποία δεν ανήκει στο ευρωπαϊκό έδαφος κρατών μελών και επί της οποίας η Ισπανία δεν έχει ούτε μπορεί να έχει δικαιοδοσία ή κυριαρχία·
—
ενέχει νομικό σφάλμα καθόσον επιδιώκει να απονείμει την ιδιότητα του «τόπου κοινοτικής σημασίας» και να επιβάλει τις κατά την οδηγία 92/43/ΕΟΚ υποχρεώσεις σε τμήματα της ES6120032, η οποία υπάγεται στην κυριαρχία της Ισπανίας, τα οποία αλληλοεπικαλύπτονται με τη UKGIB0002, που υπάγεται στην κυριαρχία του Ηνωμένου Βασιλείου, επιδιώκοντας έτσι να εφαρμόσει δύο ξεχωριστά νομικά, ποινικά, διοικητικά και ελεγκτικά καθεστώτα στην ίδια έκταση·
—
εκδόθηκε κατά παράβαση του άρθρου 300, παράγραφος 7, ΕΚ και διατάξεων του μέρους XII της Συμβάσεως των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας του 1982 (UNCLOS), της Συμβάσεως της Βαρκελώνης διά την προστασίαν της Μεσογείου Θαλάσσης του 1976 και του Πρωτοκόλλου της Συμβάσεως αυτής του 1995, καθόσον υποχρεώνει την Ισπανία να συμμορφωθεί προς τις ίδιες περιβαλλοντικής φύσεως υποχρεώσεις, ως προς το τμήμα των χωρικών υδάτων του Βρετανικού Γιβραλτάρ που περιλαμβάνεται στην ES6120032, με εκείνες προς τις οποίες υποχρεούται να συμμορφωθεί το Ηνωμένο Βασίλειο και ειδικότερα το Γιβραλτάρ ως προς την ίδια περιοχή·
Δεύτερον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι ελαττωματική λόγω πρόδηλης πλάνης περί τα πραγματικά περιστατικά η οποία οδήγησε την Επιτροπή σε εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και παραβάσεις της Συνθήκης ΕΚ, καθόσον βασίζεται σε ψευδή και παραπλανητικά στοιχεία.
Τρίτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου, καθόσον ο καθορισμός των τόπων κατά τρόπον ώστε να αλληλοεπικαλύπτονται έχει αυτομάτως ως συνέπεια να εφαρμόζονται δύο νομικά συστήματα (το δίκαιο του Γιβραλτάρ και της Ισπανίας για την εφαρμογή της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ) στην ίδια περιοχή για τον ίδιο σκοπό.
Επικουρικώς, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παραβίαση των κατά τα άρθρα 2, 3, 89 και 137, παράγραφος 1, της UNCLOS αρχών εθιμικού διεθνούς δικαίου. Έτι επικουρικότερον, υποστηρίζει ότι η απόφαση, στο μέτρο που καθορίζει την ES6120032 κατά τρόπον ώστε να περιλαμβάνει χωρικά ύδατα του Βρετανικού Γιβραλτάρ, παραβιάζει την αρχή του εθιμικού διεθνούς δικαίου ότι η αιγιαλίτιδα ζώνη εκτείνεται κατ’ ελάχιστο όριο στα τρία ναυτικά μίλια.
(1) ΕΕ 2009 L 43, σ. 393.
(2) Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ 1992 L 206, σ. 7).
Full & Egal Universal Law Academy