EUR-Lex -  62009TN0402 - PL

5.12.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 297/30

Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 20 lipca 2009 r. w sprawie F-86/07, Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 7 października 2009 r. przez Luigiego Marcuccio

(Sprawa T-402/09 P)

2009/C 297/45

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania wnoszącego odwołanie

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia w całości bez żadnych wyjątków,

—

stwierdzenie, że skarga wniesiona w pierwszej instancji, w następstwie której wydane zostało zaskarżone postanowienie była w całości i bez żadnego wyjątku dopuszczalna,

—

tytułem żądania głównego uwzględnienie w całości i bez żadnego wyjątku żądań wnoszącego odwołanie przedstawionych w pierwszej instancji,

—

obciążenie drugiej strony postępowania obowiązkiem zwrotu na rzecz wnoszącego odwołanie wszelkich kosztów poniesionych przezeń w związku z postępowaniem w pierwszej instancji i z niniejszym postępowaniem odwoławczym,

—

tytułem żądania posiłkowego odesłanie sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej w celu ponownego wydania przezeń rozstrzygnięcia ale w innym składzie osobowym

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsze odwołanie dotyczy postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej (SSP) z dnia 20 lipca 2009 r. wydanego w sprawie F-86/07. Postanowieniem tym oddalono jako częściowo oczywiście niedopuszczalną i częściowo oczywiście bezzasadną skargę mająca na celu stwierdzenie nieważności decyzji, w drodze której Komisja odrzuciła wniosek wnoszącego odwołanie mający na celu wszczęcie dochodzenia w przedmiocie molestowania psychicznego, którego był on ofiarą podczas pracy w delegacji Komisji w Angoli a także obciążenie drugiej strony postępowania obowiązkiem naprawienia szkody wynikającej z zarzucanego molestowania.

Celem uzasadnienia swoich żądań wnoszący odwołanie podnosi następujące zarzuty:

—

dokonanie błędnej interpretacji i błędne zastosowanie pojęcia badania zawartego w art. 17 ust. 2 wspólnych przepisów dotyczących ubezpieczenia od następstw wypadków i w razie choroby urzędników Wspólnot Europejskich i pojęcia dochodzenia dla celów ustalenia czy urzędnik instytucji był przedmiotem molestowania psychicznego,

—

naruszenie prawa poprzez stwierdzenie, że skarga o stwierdzenie nieważności decyzji odrzucającej wniosek o wszczęcie dochodzenia była niedopuszczalna i także poprzez dokonanie błędnej interpretacji pojęcia jej bezprzedmiotowości,

—

naruszenie prawa poprzez stwierdzenie, że skarga o stwierdzenie nieważności sprawozdania IDOC (Urzędu do spraw Dochodzeń i Dyscypliny) jest niedopuszczalna i także poprzez całkowity brak uzasadnienia, brak wypowiedzenia się w przedmiocie podstawowego aspektu sporu i błędne zastosowanie pojęcia aktu przygotowawczego do rozpatrywanego stanu faktycznego,

—

błędna interpretacja pojęcia molestowania psychicznego a także ciążącego na osobie molestowanej obowiązku przedstawienia dowodów molestowania psychicznego,

—

całkowity brak uzasadnienia jeśli chodzi o argumenty przedstawione na poparcie oddalenia żądania o przyznanie odszkodowania

Full & Egal Universal Law Academy