8.10.2011
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 298/6
Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 28ης Ιουλίου 2011 [αίτηση του Tribunal administratif (Λουξεμβούργο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Brahim Samba Diouf κατά Ministre du Travail, de l’Emploi et de l’Immigration
(Υπόθεση C-69/10) (1)
(Οδηγία 2005/85/ΕΚ - Ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα - Έννοια της «αποφάσεως επί της αιτήσεως ασύλου την οποία υπέβαλαν» κατά το άρθρο 39 της οδηγίας αυτής - Αίτηση υπηκόου τρίτου κράτους να του χορηγηθεί καθεστώς πρόσφυγα - Μη συνδρομή των όρων που δικαιολογούν την παροχή διεθνούς προστασίας - Απόρριψη της αιτήσεως μέσω ταχείας εθνικής διαδικασίας - Μη πρόβλεψη δυνατότητας προσφυγής κατά της αποφάσεως να υπαχθεί η αίτηση σε ταχεία διαδικασία - Δικαίωμα αποτελεσματικής ένδικης προστασίας)
2011/C 298/08
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Αιτούν δικαστήριο
Tribunal administratif
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Brahim Samba Diouf
κατά
Ministre du Travail, de l’Emploi et de l’Immigration
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal administratif (Λουξεμβούργο) — Ερμηνεία του άρθρου 39 της οδηγίας 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα (EE L 326, σ. 13) — Αίτηση υπηκόου τρίτης χώρας, η κατάσταση του οποίου δεν έχει τακτοποιηθεί, με αντικείμενο την αναγνώριση του καθεστώτος του πρόσφυγα — Απόρριψη της αιτήσεως, στο πλαίσιο εθνικής ταχείας διαδικασίας, λόγω μη συνδρομής στοιχείων δικαιολογούντων την παροχή διεθνούς προστασίας — Συμφωνία εθνικής νομοθεσίας, αποκλείουσας οποιαδήποτε προσφυγή κατά της αποφάσεως σχετικά με την αίτηση περί ταχείας διαδικασίας, προς το κοινοτικό δίκαιο — Δικαίωμα για αποτελεσματικό δικαστικό έλεγχο
Διατακτικό
Το άρθρο 39 της οδηγίας 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα, και η αρχή της αποτελεσματικής ένδικης προστασίας έχουν την έννοια ότι δεν αντίκεινται σε εθνική ρύθμιση όπως αυτή της κύριας δίκης, βάσει της οποίας καμία αυτοτελής προσφυγή δεν μπορεί να ασκηθεί κατά της αποφάσεως της αρμόδιας εθνικής αρχής περί εξετάσεως της βασιμότητας της αιτήσεως παροχής ασύλου με εφαρμογή της ταχείας διαδικασίας, εφόσον οι λόγοι που οδήγησαν την αρχή αυτή να εξετάσει τη βασιμότητα της εν λόγω αιτήσεως με εφαρμογή της ταχείας διαδικασίας μπορούν να υπαχθούν αποτελεσματικά σε δικαστικό έλεγχο στο πλαίσιο προσφυγής με την οποία μπορεί να προσβληθεί η τελική απορριπτική απόφαση, πράγμα που απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει.
(1) ΕΕ C 100 της 17.4.2010.
Full & Egal Universal Law Academy