17.12.2011
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 370/12
Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 27 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Finanzamt Essen-NordOst przeciwko GFKL Financial Services AG
(Sprawa C-93/10) (1)
(Szósta dyrektywa VAT - Artykuł 2 pkt 1 i art. 4 - Zakres stosowania - Pojęcia „odpłatne świadczenie usług” i „działalność gospodarcza” - Sprzedaż wierzytelności trudnych - Cena sprzedaży niższa od nominalnej wartości wierzytelności - Przejęcie przez nabywcę windykacji wierzytelności i ryzyka niewypłacalności dłużnika)
2011/C 370/17
Język postępowania: niemiecki
Sąd krajowy
Bundesfinanzhof
Strony w postępowaniu przed sądem krajowym
Strona skarżąca: Finanzamt Essen-NordOst
Strona pozwana: GFKL Financial Services AG
Przedmiot
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesfinanzhof — Wykładnia art. 2 pkt 1, art. 4, art. 11 część A ust. 1 lit. a) oraz art. 13 część B lit. d) pkt 2 i 3 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) — Pojęcia odpłatnego świadczenia usług i działalności gospodarczej — Factoring — Nabywanie trudnych wierzytelności po cenie obliczonej w zależności od prawdopodobieństwa niewypłacalności dłużnika — Przejęcie przez faktora windykacji wierzytelności oraz ryzyka niewypłacalności dłużnika
Sentencja
Artykuł 2 pkt 1 i art. 4 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że podmiot, który na własne ryzyko nabywa trudne wierzytelności po cenie niższej od ich wartości nominalnej, nie świadczy odpłatnie usługi w rozumieniu art. 2 pkt 1 i nie dokonuje tym samym czynności z zakresu działalności gospodarczej objętej zakresem stosowania wspomnianej dyrektywy, jeżeli różnica między wartością nominalną tych wierzytelności a ceną ich sprzedaży odzwierciedla rzeczywistą ekonomiczną wartość owych wierzytelności w chwili sprzedaży.
(1) Dz.U. C 134 z 22.5.2010.
Full & Egal Universal Law Academy