18.2.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 49/5
Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 21ης Δεκεμβρίου 2011 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ENEL Produzione SpA κατά Autorità per l'energia elettrica e il gas
(Υπόθεση C-242/10) (1)
(Οδηγία 2003/54/ΕΚ - Εσωτερική αγορά της ηλεκτρικής ενέργειας - Εγκαταστάσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που είναι αναγκαίες για τη λειτουργία του ηλεκτρικού δικτύου - Υποχρέωση υποβολής προσφορών στην εθνική χρηματιστηριακή αγορά ηλεκτρικής ενέργειας σύμφωνα με τα όρια και τα κριτήρια που καθορίζει ο διαχειριστής του δικτύου μεταφοράς και διανομής της ηλεκτρικής ενέργειας - Υπηρεσία κατανομής φορτίων και εξισορροπήσεως - Υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας)
2012/C 49/09
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Αιτούν δικαστήριο
Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
ENEL Produzione SpA
κατά
Autorità per l'energia elettrica e il gas
(παρεμβαίνουσα: Terna rete elettrica nazionale SpA)
Αντικείμενο
Αίτηση έκδοσης προδικαστικής απόφασης — Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Ερμηνεία των άρθρων 23, 43, 49 και 56 ΕΚ και των άρθρων 11, παράγραφοι 2 και 6, και του άρθρου 24 της οδηγίας 2003/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 96/92/ΕΚ (ΕΕ L 176, σ. 37) — Εθνική κανονιστική ρύθμιση, η οποία υποχρεώνει τους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας, να τηρούν, κατά την κατάρτιση των προσφορών τους για την προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας, κανόνες που προβλέπονται από την εταιρία διαχείρισης του δικτύου μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας
Διατακτικό
Η οδηγία 2003/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 96/92/ΕΚ, και ειδικότερα τα άρθρα 3, παράγραφος 2, και 11, παράγραφοι 2 και 6, της οδηγίας αυτής, έχουν την έννοια ότι δεν απαγορεύουν την εθνική ρύθμιση που, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, με σκοπό τη μείωση της τιμής της ηλεκτρικής ενέργειας προς το συμφέρον του τελικού καταναλωτή και της ασφάλειας του ηλεκτρικού δικτύου, επιβάλλει στους επιχειρηματίες που διαθέτουν εγκαταστάσεις ή ομάδες εγκαταστάσεων που θεωρούνται, σύμφωνα με τα κριτήρια που έχει θέσει η εθνική ρυθμιστική αρχή, αναγκαίες για την κάλυψη των αναγκών σε ηλεκτρική ενέργεια των υπηρεσιών κατανομής φορτίου, αναγκών που συναρτώνται προς τη ζήτηση, την υποχρέωση να υποβάλλουν προσφορές στις εθνικές αγορές ηλεκτρικής ενέργειας υπό όρους που έχουν προκαθοριστεί από την εν λόγω αρχή, υπό την προϋπόθεση ότι η ρύθμιση αυτή δεν βαίνει πέραν αυτού που είναι αναγκαίο για την επίτευξη του σκοπού που επιδιώκει. Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να εξακριβώσει αν η προϋπόθεση αυτή πληρούται στην υπόθεση της κύριας δίκης.
(1) ΕΕ C 209 της 31.7.2010.
Full & Egal Universal Law Academy