18.8.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 250/2
Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 19ης Ιουνίου 2012 [αίτηση του The Person Appointed by the Lord Chancellor (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — The Chartered Institute of Patent Attorneys κατά Registrar of Trade Marks
(Υπόθεση C-307/10) (1)
(Σήματα - Προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών - Οδηγία 2008/95/ΕΚ - Προσδιορισμός των προϊόντων ή των υπηρεσιών για τα οποία ζητείται η προστασία του σήματος - Αναγκαίες προϋποθέσεις σαφήνειας και ακρίβειας - Χρήση των τίτλων τάξεως της ταξινομήσεως της Νίκαιας με σκοπό την καταχώρηση σημάτων - Επιτρέπεται - Έκταση της προστασίας που παρέχει το σήμα)
2012/C 250/02
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Αιτούν δικαστήριο
The Person Appointed by the Lord Chancellor
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
The Chartered Institute of Patent Attorneys
κατά
Registrar of Trade Marks
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — The Person Appointed by the Lord Chancellor — Ερμηνεία της οδηγίας 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (κωδικοποιημένη έκδοση) (ΕΕ L 299, σ. 25) — Ταξινόμηση των σημάτων ή των υπηρεσιών για τους σκοπούς της καταχωρίσεως — Βαθμός σαφήνειας και ακρίβειας που απαιτείται όσον αφορά τον προσδιορισμό προϊόντων ή υπηρεσιών που καλύπτονται από ένα σήμα
Διατακτικό
Η οδηγία 2008/95 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, έχει την έννοια ότι απαιτεί να προσδιορίζονται από τον αιτούντα με επαρκή σαφήνεια και ακρίβεια τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες για τα οποία ζητείται η προστασία μέσω σήματος, προκειμένου να είναι οι αρμόδιες αρχές και οι επιχειρηματίες σε θέση, με αυτή και μόνον τη βάση, να καθορίζουν την έκταση της προστασίας που παρέχει το σήμα.
Η οδηγία 2008/95 έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται στη χρήση των γενικών ενδείξεων των τίτλων τάξεως της ταξινομήσεως του άρθρου 1 του Διακανονισμού της Νίκαιας για τη διεθνή ταξινόμηση προϊόντων και υπηρεσιών με σκοπό την καταχώριση σημάτων, ο οποίος θεσπίσθηκε στη διπλωματική διάσκεψη της Νίκαιας στις 15 Ιουνίου 1957, αναθεωρήθηκε εσχάτως στη Γενεύη στις 13 Μαΐου 1977 και τροποποιήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1979, προκειμένου να προσδιορίζονται τα προϊόντα και οι υπηρεσίες για τα οποία ζητείται η προστασία μέσω σήματος, εφόσον ένας τέτοιος προσδιορισμός είναι αρκούντως σαφής και ακριβής.
Ο αιτών την καταχώριση εθνικού σήματος που χρησιμοποιεί όλες τις γενικές ενδείξεις του τίτλου συγκεκριμένης τάξεως της ταξινομήσεως του άρθρου 1 του προμνημονευθέντος Διακανονισμού της Νίκαιας για να προσδιορίσει τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες για τα οποία ζητείται η προστασία του σήματος πρέπει να διευκρινίζει κατά πόσον η αίτησή του αφορά το σύνολο των ταξινομημένων στον αλφαβητικό κατάλογο της τάξεως αυτής προϊόντων ή υπηρεσιών, ή ορισμένα μόνον εκ των εν λόγω προϊόντων ή υπηρεσιών. Σε περίπτωση που η αίτηση αφορά αποκλειστικώς ορισμένα μόνον εκ των εν λόγω προϊόντων ή υπηρεσιών, ο αιτών υποχρεούται να διευκρινίσει σε ποια εμπίπτοντα στην τάξη αυτή προϊόντα ή υπηρεσίες αναφέρεται.
(1) ΕΕ C 246 της 11.09.2010.
Full & Egal Universal Law Academy